Radar

Dagelijks voeren we gesprekken. Vaak met anderen, soms met jezelf. Als uitkeringsgerechtigde voer je met een zekere regelmaat gesprekken met hen die zich over de hoogte en voortgang van je uitkering buigen. Omdat er nog al wat besproken kan worden tijdens dergelijke gesprekken is het niet vreemd dat een van de gesprekspartijen de behoefte ontwikkelt om een en ander vast te leggen ‘for future reference’. Daarom besteden wij deze week aandacht aan het het opnemen van (telefoon-)gesprekken en het wettelijk kader waarbinnen dit plaats heeft.

Strafbaarheid
Er bestaan veel meningen en nog meer geruchten rond het opnemen van gesprekken. Bij twijfel heeft men het al snel over afluisteren en de strafbaarheid daarvan. Maar het is vrij simpel: het opnemen van een gesprek is niet strafbaar indien dit gebeurt in opdracht van een deelnemer aan het gesprek, of wanneer de deelnemer aan het gesprek dit doet. Tijdens een gesprek met een bezwaarverzekeringsarts bijvoorbeeld.

Men spreekt van afluisteren als het opnemen stiekem gebeurt, met behulp van verborgen opnameapparatuur en zonder dat een van de partijen daarvan op de hoogte is. Het is strafbaar om met een technisch hulpmiddel een gesprek af te luisteren dat in beslotenheid wordt gevoerd, anders dan in opdracht van een deelnemer aan dat gesprek. Dus zonder toestemming met je oor aan het sleutelgat gaan staan om meer te weten te komen over jouw of je collega’s promotievooruitzichten, is in principe strafbaar. Tenzij jouw collega heeft gevraagd om met je oor aan het sleutelgat te gaan staan.

Strafbaar is ook het met een technisch hulpmiddel opnemen van een gesprek dat in beslotenheid wordt gevoerd, zonder deelnemer aan dat gesprek te zijn en anders dan in opdracht van een deelnemer aan het gesprek. Als je in opdracht van je baas een gesprek van zijn secretaresse opneemt, om erachter te komen hoe zij over hem denkt, dan ben je strafbaar.

Dus in opdracht van een gesprekspartij mag wel degelijk opgenomen worden, mits dit voldoende duidelijk is gemaakt aan de andere deelnemers aan het gesprek. Van groot belang is hier dat je in opdracht van een gesprekspartij handelt (dit kan jijzelf natuurlijk ook zijn).

Wat niet strafbaar is, en zich daarom ‘civiel’ laat noemen voor wat betreft het wettelijk kader, is het vastleggen/registreren van eigen correspondentie zoals het kopiëren van een te verzenden brief of het opnemen van een gesprek. Daarbij dien je rekening te houden met de voorwaarde dat gegevens alleen mogen worden verzameld voor ‘welbepaalde uitdrukkelijk omschreven en gerechtvaardigde doeleinden’.
Dit is een hele mond vol maar de verklaring ‘geheugenondersteuning’ is tijdens een gesprek in principe voldoende om aan deze voorwaarde tegemoet te komen.

Privacy
Privacy is een groot goed. Destijds groot genoeg bevonden om te kwalificeren als universeel recht van iedere mens. Tegenwoordig neemt het gewicht dat men hieraan toekent weer af, openheid of ‘niets te verbergen hebben’ lijken van meer waarde. Uiteraard valt hier veel voor te zeggen maar de balans hierin dient nooit uit het oog verloren te worden. Vrees dus ook niet om alles vast te leggen wat jij (in woord of geschrift) voortbrengt. Dit is jouw intellectuele eigendom.


Houd er bij het opnemen van live-gesprekken rekening mee dat je de tegenpartij informeert over de voorgenomen opname, ten gunste van de zuiverheid van de procedure. Houd er ook rekening mee dat iets pas strafbaar is als het voldoet aan de omschrijving uit de wetboek van Strafrecht en dat een activiteit als het opnemen van een gesprek enkel door een rechter als clandestien beoordeeld wordt. Laat je dus ook niet afschrikken door uitspraken van anderen die je wel even uitleggen wat wel of niet strafbaar is. Uiteindelijk is het de rechter die hierover beslist.

Uitspraak
Via deze link kom je terecht bij een uitspraak van de kantonrechter te Breda. Deze zaak betreft een ontslagkwestie waarin het opnemen van een gesprek een groot onderdeel van de zaak vormt en uiteindelijk door de rechter is geaccepteerd als zijnde ‘geen schending van privacy’:

Strafbaar is ook het met een technisch hulpmiddel opnemen van een gesprek dat in beslotenheid wordt gevoerd, zonder deelnemer aan dat gesprek te zijn en anders dan in opdracht van een deelnemer aan het gesprek.

Het in opdracht van een gespreksdeelnemer opnemen van dat gesprek van buitenaf (zonder dat de opnemer deelnemer van het gesprek is) is wel degelijk mogelijk.

Dus in opdracht van een gesprekspartij mag wel degelijk opgenomen worden, mits dit voldoende duidelijk is gemaakt aan de andere deelnemers aan het gesprek.

Voor de genoemde kennisgeving heb ik geen wettelijke vereiste kunnen vinden.
Indien iemand hierover een deugdelijk gemotiveerde andere mening heeft hoor ik het graag.

Het opnemen van gesprekken door clienten van/met sociale diensten en andere vergelijkbare instanties valt in deze verhardende maatschappij met klem aan te bevelen.
Leer hoe je een goede orthografische transcriptie met genummerde lijnen schrijft (geen conversatie-analyse), transcribeer die gesprekken en je hebt een uitstekende referentie naar de werkelijke inhoud van je gesprekken.

Als ik onderhandel met een makelaar die alles belooft en later ontkent...
Of een keuringsarts die fouten maakt, dan heb je bewijs nodig, dus alleen als het echt nodig is, mag je stiekum gemaakte opnames voor rechtszaken als bewijs gebruiken, niet om zomaar online te zetten, of voor vrienden laten horen!

voor vrienden laten horen!

Dit kun je rustig doen.


Zomaar online zetten is zinloos en zou misschien als laster/smaad kunnen worden gezien indien het online zetten niet het doel heeft van noodzakelijke verdediging.

Citaat:

Dus in opdracht van een gesprekspartij mag wel degelijk opgenomen worden, mits dit voldoende duidelijk is gemaakt aan de andere deelnemers aan het gesprek.

Maar wat te doen als de andere deelnemers weigeren hun toestemming te geven?

@briany,

Wellicht heeft u iets aan onderstaande uit een ander topic.

alfatrion schreef:

iusmentis.com schreef:Opnemen van gesprekken
Naast algemene regels over het aftappen van datacommunicatie kent de wet ook speciale regels over het aftappen, afluisteren of opnemen van gesprekken tussen mensen. Met een "gesprek" bedoelt de wet expliciet niet datacommunicatie; daarvoor is immers bovengenoemd artikel 139c al toegevoegd.

Het afluisteren en opnemen van gesprekken van anderen kan op vele manieren. Bekende voorbeelden zijn richtmicrofoons, verborgen dictafoons, keyloggers of het opvangen van elektromagnetische signalen van computerschermen uit de buurt. Om te bepalen of afluisteren of opnemen strafbaar is, richt de wet zich echter vooral op het karakter van het gesprek.

Opnemen van gesprekken in besloten omgeving
Iemand die geen deelnemer is aan een gesprek in een woning, besloten lokaal of erf, mag dit niet opnemen. Hierop staat zes maanden cel of een boete van 16.750 euro (art. 139a lid 1).

Het opnemen van gegevens die worden verwerkt of overgedragen per computer valt hier niet onder, tenzij er gebruik wordt gemaakt van een hulpmiddel zoals een keylogger of software op de computer in de woning in kwestie (art. 139a lid 2). Het inbreken op een mailserver om zo iemands e-mailconversaties te lezen, valt dus niet onder "opnemen van gesprekken". Het is wel computervredebreuk en aftappen van datacommunicatie.

Heimelijk opnemen van gesprekken
Gesprekken die buiten een woning worden gevoerd, mogen ook niet heimelijk worden opgenomen door een derde (art. 139b lid 1). Wie bijvoorbeeld stiekem in de bus een gesprek van twee andere passagiers opneemt, pleegt dus een strafbaar feit. Maar als het in alle openbaarheid gebeurt, is opnemen van gesprekken geen probleem. Een bedrijf mag dus gesprekken tussen klanten en medewerkers opnemen, wanneer dit bij het begin van het gesprek wordt vermeld.

Ook hier geldt dat het opnemen van gegevens die worden verwerkt of overgedragen per computer hier niet onder valt (art. 139b lid 2). Het gaat wederom om zaken als afluisteren van een gesprek met een parabolische richtmicrofoon of het stiekem installeren van een opname-apparaat bij de deelnemers.

Opnemen van eigen gesprekken
De deelnemers aan een gesprek mogen dus wel zelf hun gesprekken opnemen (ook wanneer ze dat niet met de andere partij besproken hebben). Ze mogen ook een ander dit laten opnemen. Dan is die ander uiteraard niet strafbaar.

Een telefoongesprek opnemen dat je zelf voert, mag je dus opnemen - ook wanneer je dat niet meldt aan de tegenpartij. Alleen het heimelijk opnemen van zo'n gesprek zonder deelnemer te zijn is dus strafbaar (tenzij je toestemming hebt van één van de deelnemers).

Zo'n opname mag niet zomaar gepubliceerd worden. De andere partij zal waarschijnlijk niet verwacht hebben dat het gesprek opgenomen werd. Er moet een goede reden zijn om diens privacy-belang opzij te zetten. Een voorbeeld is gebruik van de opname als bewijs van bedreiging.

http://www.iusmentis.com/beveiliging/ha ... gesprekken

Kort samengevat: (telefoon)gesprekken van derden mag u zeker niet heimelijk opnemen; (telefoon)gesprekken waaraan u zelf deelneemt mag u wel opnemen zonder dit te melden aan de tegenpartij.

Pindakaaspotje schreef:klopt volgens mij, maar dat wil niet zeggen dat de rechter het altijd zal accepteren als bewijs. Dat hangt af van de situatie.

Tja hoe een rechtzaak uit zal pakken kan men nooit helemaal zeker weten. Ook als een rechter ze wel meeneemt als bewijs is het nog maar de vraag hoe deze de opname interpreteert. De een 'hoort' iets anders dan de ander, net zoals de een ook iets anders 'leest' dan de ander. Voorbeelden genoeg op dit forum denk ik

Er zijn m.i. een aantal overwegingen om de gesprekken zeker wel op te nemen. Het bewijs is niet onrechtmatig verkregen en dus mag een rechter dit niet zomaar uitsluiten. Gezien de mogelijkheden van hoger beroep is er alweer een grotere kans dat een van de rechters het zal accepteren en meenemen. En als de gesprekken niet zijn opgenomen, kunnen ze niet worden voorgelegd.

Emmy 75,

Heel erg bedankt voor je reactie.

En als de gesprekken niet zijn opgenomen, kunnen ze niet worden voorgelegd.

Precies, dan blijft alles zich afspelen in "mijn belevingswereld".
En dat is nou juist wat ik niet wil.

Vanaf nu ga ik dus ik alle gesprekken opnemen en bewaren.

briany schreef:Precies, dan blijft alles zich afspelen in "mijn belevingswereld".
En dat is nou juist wat ik niet wil.

Ah, de consulenten toverspreuk waarmee iedere client monddood wordt gemaakt. 'Dat voel jij zo', en weg is de klacht.

Vanaf nu ga ik dus ik alle gesprekken met de medewerker casuistiek, de loopbaantrajectadviseur en de casemanager (allemaal samen koffiedrinkend, niemand onafhankelijk) opnemen en bewaren.

Goed plan.