Incassokosten
Geplaatst: 07 nov 2007 14:11
Vaak zie ik vragen en topics over incassokosten. Meestal is de reden dat men ze te hoog vindt of van mening is dat het niet redelijk is dat een incassobureau zoveel in rekening brengt voor het schrijven van een briefje. Daarom wat tips.
Voor incassokosten kent de wet een dubbele redelijkheidstoets. Men moet zich dus afvragen:
- Is het redelijk de debiteur deze kosten te laten betalen?
- Is de hoogte van de kosten redelijk?
Je kan dus op deze twee gronden de kosten betwisten.
Is het redelijk de debiteur deze kosten te laten betalen?
Hierbij kan ik me de volgende situaties indenken waarop je de kosten succesvol op deze grond kan betwisten. In deze gevallen is het niet nodig om een incassobureau of deurwaarder in te schakelen dus onredelijk de debiteur extra kosten te laten betalen als het bedrijf dat toch doet.
1. Het bedrijf heeft de te late betaling (grotendeels) aan zichzelf te wijten. Bijvoorbeeld omdat ze te lang wachtten met een factuur of een eerder gedane betaling niet erkenden of terugstuurden.
2. De debiteur biedt een redelijke betalingsregeling aan.
3. De debiteur heeft duidelijk aangegeven (bijvoorbeeld via een brief) de vordering te betwisten en hoe dan ook niet te zullen betalen. Een bedrijf kan en mag dan meteen dagvaarden.
4. Het bedrijf kan de vordering verrekenen met een tegenvordering van jou op het bedrijf.
5. Je kan ook de kosten ten dele betwisten als er meerdere vorderingen van het bedrijf op jou zijn en het incassobureau voor iedere vordering apart incassokosten berekent terwijl het ze samen had kunnen nemen.
- Is de hoogte van de kosten redelijk?
Meestal wordt hiervoor het rapport-Voorwerk-II als richtsnoer genomen. Dit heeft geen wettelijke status maar rechters gaan wel vaak hiervan uit als ze incassokosten matigen. Als de hoogte van de kosten onredelijk zijn kunnen de kosten gematigd worden. Je kan dus stellen dat de kosten te hoog zijn met een beroep op Voorwerk-II. Zie ook www.rechtspraak.nl
Maar incassobureaux kunnen goed goochelen met getallen. Hieronder een aantal van de trucs die ze toepassen. Rapport Voorwerk-II gaat uit van de hoogte van de hoofdsom met daarbij de rente, en stelt daarop een maximum aan incassokosten. Incassobureaux trachten dit te ontwijken door zowel de hoofdsom als de rente kunstmatig te manipuleren. Je kan een incassobureau daar keihard op aanspreken, wat kan leiden tot kostenmatiging.
1. Men verhoogt de hoofdsom met bepaalde posten en kosten die feitelijk niet tot de hoofdsom behoren. Bijvoorbeeld door eerder berekende incassokosten erbij op te tellen;
2. Men berekent de vertragingsrente samengesteld in plaats van enkelvoudig, zoals de wet voorschrijft;
3. Men hanteert een te hoog rentepercentage;
4. Men berekent "informatiekosten" terwijl het kantoor geen deurwaarders in dienst heeft. In dit geval kan je niet alleen de kosten verwerpen, maar ook het bureau aanspreken op schending van je privacy, omdat het niet bevoegd is bij derden zoals UWV en gemeente je gegevens op te vragen. Reageert het bureau niet, dan kan je zelfs een klacht bij het CBP (College Bescherming Persoonsgegevens) indienen. Op overtreding van de privacywetgeving staan zeer forse boetes! LET OP: Een deurwaarder mag WEL deze gegevens opvragen en dus informatiekosten berekenen. Dit zijn meestal leges betaald aan de gemeentelijke administratie. Een ander punt van attentie is dat het CBP pas een zaak in behandeling kan nemen als je eerst bij het incassobureau hebt geklaagd en als ze niet of afwijzend reageren;
5. Men berekent "registratiekosten". Registreren is in principe toegestaan, maar niet het ter beschikking stellen van deze gegevens aan derden. Gebeurt dit toch, dan is er sprake van schending van de privacywetgeving, en kan je na een klacht bij het incassobureau ook bij uitblijven reactie naar het CBP stappen. Ook hier geldt dus dat je wel eerst bij het incassobureau moet klagen. Onderzoek dus of dit het geval is. Bovendien kan je stellen dat registreren voor interne doeleinden al valt onder de normale bedrijfsadministratie en dus al bij incassokosten zou moeten zijn inbegrepen.
6. Men berekent ook rente over incassokosten. In principe mag dit slechts over de hoofdsom;
7. Men berekent "kosten buitenwerker", oftewel de kosten voor het sturen van een mannetje naar jouw huisdeur. Ook dit maakt deel uit van de bedrijfsvoering van het incassobureau en maakt dus deel uit van de incassokosten;
8. Men brengt "verschotten" in rekening. Dit zijn vaak vergoedingen voor te betalen griffierechten of leges. Echter: dit is pas aan de orde als een zaak bij de rechter ligt, dus deze kosten mag je altijd weigeren. Soms noemt men deze kosten ook "griffierechten" of "leges".
Ik hoop dat mensen hier wat aan hebben. Maar hou wel de belangrijkste tip in het oog: als de vordering niet bestrijdt en je kan het direct betalen, betaal dan je rekening gewoon op tijd en je hebt geen last van deze incassohorzels.
Voor incassokosten kent de wet een dubbele redelijkheidstoets. Men moet zich dus afvragen:
- Is het redelijk de debiteur deze kosten te laten betalen?
- Is de hoogte van de kosten redelijk?
Je kan dus op deze twee gronden de kosten betwisten.
Is het redelijk de debiteur deze kosten te laten betalen?
Hierbij kan ik me de volgende situaties indenken waarop je de kosten succesvol op deze grond kan betwisten. In deze gevallen is het niet nodig om een incassobureau of deurwaarder in te schakelen dus onredelijk de debiteur extra kosten te laten betalen als het bedrijf dat toch doet.
1. Het bedrijf heeft de te late betaling (grotendeels) aan zichzelf te wijten. Bijvoorbeeld omdat ze te lang wachtten met een factuur of een eerder gedane betaling niet erkenden of terugstuurden.
2. De debiteur biedt een redelijke betalingsregeling aan.
3. De debiteur heeft duidelijk aangegeven (bijvoorbeeld via een brief) de vordering te betwisten en hoe dan ook niet te zullen betalen. Een bedrijf kan en mag dan meteen dagvaarden.
4. Het bedrijf kan de vordering verrekenen met een tegenvordering van jou op het bedrijf.
5. Je kan ook de kosten ten dele betwisten als er meerdere vorderingen van het bedrijf op jou zijn en het incassobureau voor iedere vordering apart incassokosten berekent terwijl het ze samen had kunnen nemen.
- Is de hoogte van de kosten redelijk?
Meestal wordt hiervoor het rapport-Voorwerk-II als richtsnoer genomen. Dit heeft geen wettelijke status maar rechters gaan wel vaak hiervan uit als ze incassokosten matigen. Als de hoogte van de kosten onredelijk zijn kunnen de kosten gematigd worden. Je kan dus stellen dat de kosten te hoog zijn met een beroep op Voorwerk-II. Zie ook www.rechtspraak.nl
Maar incassobureaux kunnen goed goochelen met getallen. Hieronder een aantal van de trucs die ze toepassen. Rapport Voorwerk-II gaat uit van de hoogte van de hoofdsom met daarbij de rente, en stelt daarop een maximum aan incassokosten. Incassobureaux trachten dit te ontwijken door zowel de hoofdsom als de rente kunstmatig te manipuleren. Je kan een incassobureau daar keihard op aanspreken, wat kan leiden tot kostenmatiging.
1. Men verhoogt de hoofdsom met bepaalde posten en kosten die feitelijk niet tot de hoofdsom behoren. Bijvoorbeeld door eerder berekende incassokosten erbij op te tellen;
2. Men berekent de vertragingsrente samengesteld in plaats van enkelvoudig, zoals de wet voorschrijft;
3. Men hanteert een te hoog rentepercentage;
4. Men berekent "informatiekosten" terwijl het kantoor geen deurwaarders in dienst heeft. In dit geval kan je niet alleen de kosten verwerpen, maar ook het bureau aanspreken op schending van je privacy, omdat het niet bevoegd is bij derden zoals UWV en gemeente je gegevens op te vragen. Reageert het bureau niet, dan kan je zelfs een klacht bij het CBP (College Bescherming Persoonsgegevens) indienen. Op overtreding van de privacywetgeving staan zeer forse boetes! LET OP: Een deurwaarder mag WEL deze gegevens opvragen en dus informatiekosten berekenen. Dit zijn meestal leges betaald aan de gemeentelijke administratie. Een ander punt van attentie is dat het CBP pas een zaak in behandeling kan nemen als je eerst bij het incassobureau hebt geklaagd en als ze niet of afwijzend reageren;
5. Men berekent "registratiekosten". Registreren is in principe toegestaan, maar niet het ter beschikking stellen van deze gegevens aan derden. Gebeurt dit toch, dan is er sprake van schending van de privacywetgeving, en kan je na een klacht bij het incassobureau ook bij uitblijven reactie naar het CBP stappen. Ook hier geldt dus dat je wel eerst bij het incassobureau moet klagen. Onderzoek dus of dit het geval is. Bovendien kan je stellen dat registreren voor interne doeleinden al valt onder de normale bedrijfsadministratie en dus al bij incassokosten zou moeten zijn inbegrepen.
6. Men berekent ook rente over incassokosten. In principe mag dit slechts over de hoofdsom;
7. Men berekent "kosten buitenwerker", oftewel de kosten voor het sturen van een mannetje naar jouw huisdeur. Ook dit maakt deel uit van de bedrijfsvoering van het incassobureau en maakt dus deel uit van de incassokosten;
8. Men brengt "verschotten" in rekening. Dit zijn vaak vergoedingen voor te betalen griffierechten of leges. Echter: dit is pas aan de orde als een zaak bij de rechter ligt, dus deze kosten mag je altijd weigeren. Soms noemt men deze kosten ook "griffierechten" of "leges".
Ik hoop dat mensen hier wat aan hebben. Maar hou wel de belangrijkste tip in het oog: als de vordering niet bestrijdt en je kan het direct betalen, betaal dan je rekening gewoon op tijd en je hebt geen last van deze incassohorzels.
