Radar

In het blad wegwijs staat een artikel dat wijst op de gevaren die schuilen in de nieuwe pensioenopbouw:
http://www.wegwijs.nl/2276/pdf/45/2321/hash/aa85aa26bd/

Met name mensen die een carriere nastreven zouden hiervan uiteindelijk de dupe kunnen worden omdat het eindresultaat van hun persoenvoorzieningen tegen die tijd wel eens de vijftig procent van het laatste loon niet zal halen.

Terwijl tot voor de invoering van het middelloonstelsel zeventig procent de doelstelling was, moet gevreesd worden dat dat zelfs voor de babyboomers al niet meer haalbaar is.

Ik heb mij al eerder aan het artikel geërgerd. Het is vooral een geval van mensen bang maken opdat ze maar via andere wegen pensioenaanvullingen gaan regelen. Liefst natuurlijk via hun 'onafhankelijke' adviseurs. Enkele kritiekpunten:

- In het middelloonsysteem worden de opgebouwde rechten bijna altijd geïndexeerd. Als actieve/werknemer wordt het meestal geïndexeerd obv de gemiddelde loonsstijging. Deze indexatie wordt volkomen genegeerd, terwijl door deze indexatie de opgebouwde rechten zeer veel hoger worden. Met name de in de jongere jaren opgebouwde rechten worden tot je pensioen in waarde verdubbeld door indexatie.

- De opbouwpercentages van middelloonregelingen zijn vaak hoger dan van eindloonregelingen. Bij eindloonregelingen was het opbouwpercentage meestal 1,75% per jaar (40 × 1,75 = 70%). Bij middelloonregelingen is het vaak hoger, bijvoorbeeld 2% van de pensioengrondslag per jaar. Na bv. 30 jaar heb je dus 60% van de geindexeerde pensioengrondslagen in plaats van 52,5% van de laatste pensioengrondslag. Dit kan dus met een middelloonregeling een hoger bedrag zijn.

- De meeste mensen hebben juist in het begin van hun carriere een hogere salarisstijging dan later, ook door bijvoorbeeld functiewisselingen. Andersom, in de 10 jaar voor het pensioen wordt er meestal weinig carriere meer gemaakt is de salarisstijging meestal niet erg hoog. Voor veel mensen is dus de indexatie van de opgebouwde rechten in grofweg de tweede helft van de werkcarriere hoger dan wat het salaris in die tijd stijgt (omdat de gemiddelde loonstijging hoger is dan de individuele loonstijging).
De indexatie van het kleine beetje pensioenopbouw dat je in de eerste jaren hebt opgebouwd, blijft in de eerste helft van je carriere dan wel achter bij de individuele loonstijging, maar later in je carriere, als je langer hebt gewerkt en veel meer pensioen hebt opgebouwd, wordt dat meer dan goedgemaakt.

- Het artikel is dus vooral relevant voor de kleine groep mensen die later in de carriere een grote sprong gaan maken. Maar... dat gebeurt meestal niet door een andere functie binnen hetzelfde bedrijf. Een grote salarissprong later in de carriere gebeurt bijna altijd door een wisseling van werkgever. Zo'n wisseling gaat vaak samen met een verandering van pensioenfonds/pensioenregeling. Bij de overdracht van het pensioen worden de opgebouwde rechten echter omgerekend naar een ander aantal opbouwjaren volgens het nieuwe salaris. Als de pensioengrondslag bv. 10% hoger zou zijn in de nieuwe baan, dan krijg je gewoon ook 10% minder opbouwjaren in de nieuwe pensioenregeling. Voor de pensioenuitkering later maakt die salarissprong dus niet uit.

Eigenlijk zijn de zorgen in het artikel dus alleen relevant voor de kleine groep mensen die laat in de carriere een grote sprong maken binnen het bedrijf of binnen het pensioenfonds. Voor die mensen is de overgang van eindloon naar middelloon inderdaad negatief. Maar om voor die kleine groep zo'n generaliserend en ongenuanceerd artikel te schrijven vind ik verkeerde stemmingmakerij.

Aan de andere kant is het goed om mensen te proberen wat bewuster te laten worden van hun pensioenregeling.