Radar

Met betrekking tot de in het dwangbevel genoemde invorderingskosten ad 15% van het invorderbare bedrag aan dwangsommen acht de rechtbank het verzet evenwel gegrond, nu de gemeente geen valide rechtsgrond heeft aangevoerd die [eiser] ertoe verplicht om aan de gemeente op forfaitaire basis vastgestelde invorderingskosten te voldoen. In ieder geval kan het in het dwangbevel aangeroepen artikel 434 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) niet als zodanige grondslag gelden. De omstandigheid dat de gemeente, naar zij stelt, met de deurwaarder overeengekomen is dat laatstgenoemde zijn diensten in rekening zal brengen tegen 15% van het geincasseerde bedrag, vermeerderd met BTW, brengt op zichzelf nog niet mee dat deze kosten als invorderingskosten op voet van artikel 5:33 Algemene Wet Bestuursrecht ten laste van [eiser] kunnen worden gebracht. Naar het oordeel van de rechtbank komen alleen de daadwerkelijk gemaakte invorderingskosten voor vergoeding in aanmerking, althans voor zover zij voldoen aan de dubbele redelijkheidstoets. Voor zover het kosten betreft ter zake door gerechtsdeurwaarders verrichtte ambtshandelingen komen deze op voet van artikel 434a Rv voor vergoeding in aanmerking overeenkomstig de bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vastgestelde tarieven. In dit geval is van geen andere, op voornoemde voet bepaalde kosten gebleken dan de kosten van het exploit waarmee het betalingsbevel aan [eiser] is betekend ad EUR 81,16 en tot de betaling waarvan het exploit afzonderlijk bevel doet. Voor zover de gemeente in het kader van de invordering van de dwangsommen nog meer kosten heeft gemaakt lag het op haar weg, gelet op hetgeen [eiser] daaromtrent bij dagvaarding naar voren heeft gebracht, zulks gemotiveerd en met stukken geadstrueerd bij conclusie van antwoord naar voren te brengen, hetgeen zij evenwel heeft nagelaten. De rechtbank ziet geen aanleiding de gemeente, ondanks haar daartoe ter comparitie gedane verzoek, alsnog gelegenheid te bieden een opgave te verstrekken van de door de deurwaarder bij haar in rekening te brengen kosten teneinde die op hun redelijkheid te laten beoordelen.