Radar

Op 28 maart jl. kreeg ik van mijn verzekeraar euro 32,81 teruggestort i.p.v. de verwachte euro 255,00. Ik liep dus euro 222,19 mis en naar mijn mening door een in mijn ogen belachelijke declaratie van de EHBO post AMC Amsterdam.

In augustus 2007 kreeg ik van een kennis een prachtige, witgouden ring met enkele diamanten. Vanzelfsprekend meteen omgedaan en - u raadt het al -: de ring zat véél te strak, ik kreeg deze met geen mogelijkheid meer van mijn vinger, die, door het 'afknijpen', ging opzetten. Van alles geprobeerd - o.m. met olie en zeep - maar niets hielp. Het was weekeinde en ik was er niet happy mee. Naar de EHBO post van het AMC Amsterdam gegaan. Na exact 40 minuten (écht, bijgehouden!) wachten kreeg ik een onderhoud met een arts aldaar. Deze bekeek het e.e.a. en kon mij niet helpen ("ik heb geen goed gereedschap voor het verwijderen c.q. doorknippen van uw ring" en "wellicht dat een juwelier u kan helpen"). En dat betrof dan het AMC, het grootste ziekenhuis van Nederland. Na dit slechts enkele minuten durende 'consult' stond ik weer op straat. Niet geholpen en met een erg pijnlijke, opgezwollen ringvinger. De dinsdag er op naar de juwelier in mijn stad (Diemen), want maandag was de zaak gesloten. Hij pakte een soort tangetje/schaar en binnen enkele seconden was ik bevrijd van de ring, die ik meteen uit handen gaf om te laten vermaken c.q. te verbreden. Ik draag de ring nu met plezier. Het 'doorknippen' werd niet in rekening gebracht.

En nu mijn verminderde teruggave van 2007: hoe is het mogelijk dat er euro 222,19 bij mijn verzekeraar wordt gedeclareerd voor het zeggen van "ik kan u niet helpen". Dat is hetzelfde als ik naar mijn slager ga, euro 25,00 op de toonbank leg met de vraag "heeft u voor dat bedrag gehakt", hij vervolgens nee zegt maar wél mijn euro 25,00 inneemt. Kost een - achteraf nodeloos - onderhoud van écht enkele minuten met een arts bij de EHBO post AMC Amsterdam dan euro 222,19?

Kijk, dat de gezondheidszorg kampt met financiële tekortkomingen komt m.i. grotendeels door het feit van indienen van dergelijke, in mijn ogen zeer onterechte declaraties. Eerlijk gezegd voel ik mij 'besodemieterd' - excusez-moi le mot.[/b]

Je kan het ziekenhuis toch bellen en om opheldering vragen...
En anders dien je een klacht in bij de zorgautoriteit.
Daarnaast zou ik het ook melden bij je zorgverzekeraar.

Er zijn in 'ziektekostenland' vaste bedragen voor alle verschillende handelingen. Voor een bezoek aan de ehbo staat dus waarschijnlijk ook een vast bedrag, wat eventueel nog opgehoogd kan zijn in weekenden en avonden.

Je had jezelf ook de moeite en het geld kunnen besparen door de dienstdoende weekendarts (van je huisarts) te bellen en daar langs te gaan. Huisartsbezoek gaat volgens mij niet van de no-claim af en bovendien is een huisarts dat bij zulk soort kleinigheden de aangewezen persoon om langs te gaan. Die heeft bovendien sowieso een veel lager tarief (en veel lagere onkosten) dan het ziekenhuis. (Het is niet voor niets dat ze mensen voor zulk soort wissewasjes niet in het ziekenhuis willen hebben.)

@kweenie: Dat was ook mijn eerste gedachte. Waarom gaan mensen toch altijd direct naar een SEH, terwijl de huisarts niet ten koste gaat van no-claim/eigen risico en de SEH wel. Overal in het land heb je tegenwoordig huisartsenposten. Daarnaast kon het blijkbaar ook wel wachten tot dinsdag, dus hij/zij had ook het weekend kunnen afwachten.

Ik heb inmiddels de tot nu toe binnengekomen reacties bekeken; de reageerders geef ik zonder meer gelijk - mijn 'euvel' betrof geen levensbedreigende situatie c.q. ik had achteraf kunnen inschatten dat ik wellicht niet welkom was bij een EHBO (hoe gek ik dit ook vind klinken eigenlijk). Inderdaad zou mijn huisarts mij beter geholpen kunnen hebben. Alleen: in mijn geval begon het ongemak op een zaterdagavond en e.e.a. werd voor mij onaangenaam de zondag erop. Aangezien ik op 10 minuten brommeren van het AMC Amsterdam woon (Diemen) leek mij m'n bezoek aldaar redelijk. Ik kan zondags natuurlijk de huisartsendiensten gaan bellen, maar wordt dan mijn 'blessure' dan echter ook niet wat overdreven bevonden c.q. het advies krijgen mijn eigen huisarts maar te bezoeken? Want ik maak dit uit de reacties op.

Het gaat mij dus niet zozeer om het feit of ik wel of geen gebruik maak van een eerste hulppost, het gaat mij er alleen om dat voor een drie-minuten-gesprek zonder enkel tastbaar resultaat dergelijke bedragen worden gerekend. Vergeet niet dat in principe 'de gemeenschap' hiervoor opdraait, ik dus ook als goed verzekerde. Een ieder betaalt namelijk verplicht mee aan een zorgverzekering. Alles wordt betaald uit 'de pot'. En - wat voor mij geldt - in geen jaren heb ik enige aanspraak op vergoedingen gedaan, uitgezonderd natuurlijk mijn reguliere tandartsbezoek.

En tenslotte: ik begreep dat een reageerder stelde dat een ieder maar te gemakkelijk richting EHBO loopt. Voor de goede orde: moet ik dan zelf op het moment bepalen wat ernstig is of niet? De maandag erop kon ik dus mijn hand niet meer gebruiken op mijn werk (zeer pijnlijke vinger en dan is het moeilijk datawerk te verzetten voor het scherm).

Al met al: achteraf is het gelukkig opgelost. Het ging mij er nogmaals alleen maar om dat ik het declaratiebedrag persoonlijk belachelijk hoog vond en dit bedrag dus uiteindelijk zelf volledig heb moeten 'inleveren'. De verzekeraar treft m.i. geen blaam - die betaalt gewoon de binnengekomen declaraties.

[/b]

Er zijn zeer miljoenen mensen die op 10 minuten brommeren van een ziekenhuis wonen. Dat betekent nog niet dat zij dan met een niet-spoedeisengde kwaal bij het ziekenhuis aan moeten kloppen in het weekend of op andere momenten dat je eigen huisarts niet aan het werk is.

Er zijn natuurlijk genoeg kwalen waarvoor het wel nodig is om bij de spoedeisende hulp langs te gaan. Maar vaak is het verstandig om eerst de (dienstdoende) huisarts te bellen. Die (of zijn assistent) kan vaak al aan de telefroon inschatten hoe ernstig de kwaal is, en of de huisarts het zelf op kan lossen. Bovendien zijn die vaak nóg dichterbij dan het ziekenhuis.

En juist omdat de gemeenschap opdraait voor deze dure spoedeisende zorg, vind ik het terecht dat je ook in je no-claim terugziet hoeveel meer de spoedeisende hulp kost vergeleken met een huisarts.

wat denk je dat je de volgende keer doet in soortgelijk geval?
juist ja, je betaald leergeld, veel leergeld, maar ik kan mij geheel aansluiten bij bovenstaande.

ja, je hebt een eigen verantwoordelijkheid ten aanzien van de ernst van je ongeval en ja, je neemt eerst contact op met het weekendnummer van de huisarts en ja, als die het als niet ernstig genoeg beschouwd is het waarschijnlijk niet ernstig genoeg. Je gezonde verstand is stap 1, de huisarts stap 2, vervolgens verwijst die je door (of niet)