Avero (dhr. Kiewit) / Inkasso-Unie (mw. M. van den Dungen)
Geplaatst: 09 nov 2008 10:30
Geachte mevrouw Van den Dungen, 9 november 2008
De kern van dit schrijven zal ik eerst vermelden alvorens inhoudelijk op de zaak in te gaan.
“Wat heeft U op een verschrikkelijke wijze mijn vertrouwen beschaamd door mij in de grond te trappen en vervolgens met een theelepeltje er weer uit te peuteren.”
Als fatsoenlijk burger zeg ik dit zelden, maar U slaagt met glans voor bovenstaande.
Maar… Waarom zeg ik dit? Leest U gerust even verder.
Ik heb U uitgebreid telefonisch gesproken op 30 oktober jl. omstreeks 18:30 uur en 20:00 uur over een onterechte vordering van Avéro (na eerst naam, adres, geboortedatum en dossiernummer te hebben moeten verstrekken).
In de kern kwam het hele gesprek er op neer dat U en Uw medewerkers er alleen maar zitten om mensen te adviseren een bezwaarschrift in te dienen. Inhoudelijk weet U niets van de zaak en heeft U er ook geen inzicht in.
Diezelfde avond tussen 19:00 uur en 20:00 uur heb ik in setjes van ca. 10 pagina’s (meer kon Uw fax kennelijk niet aan), een dikke 100 pagina’s (lees: het hele dossier) aan U doorgefaxt.
Vervolgens heb ik U aansluitend weer gebeld of U het dossier had ontvangen.
Het gesprek
“Kan ik niet zien, meneer…..”
Pardon? Ik ben een uur aan het faxen naar U geweest!
“ Ik heb geen fax, meneer”
U ziet toch geen 100 pagina’s over het hoofd?
“Nee, meneer, die fax komt binnen op een andere afdeling waar ik niet bij kan. Er zijn hier 16 verdiepingen en daar is momenteel niemand…”
Oh?, Oké,
Eh… Kunt U mij dan een bevestiging sturen dat de fax is binnengekomen op het moment dat er wel iemand is?
“Nee, meneer, daar beginnen we niet aan.”
… Sorry?
“Wij sturen nooit een brief of bevestiging, meneer.”
Eh, e-mail dan?
“Nee meneer, U krijgt ook geen e-mail”
Kan iemand mij dan morgen bellen dat de fax binnen is?
“Nee meneer, we bellen niet!”…
Naar wie kan IK dan bellen dat de fax binnen is?
“Meneer! U heeft een fax gestuurd, die wordt ingescand in de computer, gekoppeld aan het dossier en de behandeling gaat enkele weken duren. Wij bevestigen U niets, bellen U ook niet!”.
Ik wil graag het dossier aan mijn rechtsbijstandverzekering voorleggen en dus graag een naam, bevestiging (schriftelijk, per fax of voor mijn part per e-mail) dat ik het dossier heb opgestuurd.
Da’s toch niet zo’n gekke vraag?
“Meneer, U kunt Uw rechtsbijstandverzekering mededelen dat U met mij gesproken hebt.”
Tja… en wat zegt mijn rechtsbijstandverzekering dat?
Als ik bel moet ik m’n naam, geboortedatum, dossiernummer opgeven vooraleer ik iemand aan de lijn krijg…
[<ik word onderbroken>]
“Ja meneer, we willen wel zeker weten dat we degene aan de lijn krijgen die zegt dat hij/zij is…”
[< ik vraag of ze mij het fatsoen gunt mij m’n zin even af te laten maken>]
… en U laat mij met lege handen achter?
Ik krijg geen naam, geen contactpersoon, geen bevestiging, geen telefoontje. Helemaal niets!
“Dat klopt, meneer!”
Klinkt erg oneerlijk, niet?
Wat moet ik nu dan?
“U kunt erop vertrouwen dat het dossier in behandeling wordt genomen.”
Ja, dat zal dan wel, maar in Uw schrijven wordt in niet mis te verstane – voor mij nogal intimiderend overkomende – bewoordingen te kennen gegeven dat over 2 dagen de deurwaarder op de stoep staat! En daar slaap ik slecht van!
“Meneer, U kunt gerust gaan slapen, het in behandeling nemen van het dossier duurt enkele weken en zolang ligt het dossier stil”.
Hoe bedoelt U ‘ligt stil’?
“Er worden geen verdere stappen ondernomen totdat wij het dossier met de opdrachtgever hebben doorgenomen”.
Beste mevrouw, ik heb helemaal NIETS om dat aan te tonen omdat ik NIETS krijg. Het is toch te frustrerend voor woorden. Hoe moet ik U dat nu toch duidelijk maken???
Ik moet het allemaal maar aannemen wat U zegt…
“Meneer, U kunt mij gerust vertrouwen. Wij zijn een gerenommeerd incassobureau, ik heb veel ervaring en doe dit werk al jaren..”
Mevrouw! Ik heb nog nooit van mijn leven met incassobureau’s te maken gehad. Ik heb NIETS in handen waaruit blijkt dat U mijn dossier in behandeling heeft genomen. Over 2 dagen staat hier een deurwaarder op de stoep en ik heb NIETS, helemaal NIETS! Ik wil gewoon IETS dat mij de zekerheid biedt dat ‘iemand’ zich met dossier bezighoudt.
“Meneer, ik zeg U dat gedurende de behandeling van het dossier – en dat duurt een paar weken – U geen deurwaarder op de stoep krijgt, het dossier stil ligt en geen vervolgbrieven zult ontvangen.”
Mevrouw, ik weet niet hoe ik het verder uit moet leggen dat ik gewoon NIETS heb en krijg om dat te kunnen aantonen.
“Beschouwt U de toezegging van mij maar als een mondelinge overeenkomst, dat is immers ook rechtsgeldig“.
Als dit nu alles is wat U voor mij kunt doen, kunt U mij dan uitleggen hoe het precies verder gaat?
Ik ben nog totaal niet overtuigd dat het goedkomt!
“Wij gaan met het dossier naar de opdrachtgever om het uit te zoeken en berichten U dan omtrent de uitslag.”
Ja, die uitslag staat natuurlijk al vast!
Avéro is Uw opdrachtgever, die betaalt U… Die gaan natuurlijk nooit hun ongelijk toegeven!
“Helemaal niet, meneer. Het komt vaak genoeg voor dat dossiers worden afgesloten in het gelijk van degene die bezwaar heeft aangetekend.”
“ Er wordt objectief naar het dossier gekeken en we komen altijd met een oplossing.”
Mevrouw, het dossier beslaat meer dan 100 pagina´s. Als U dat allemaal moet gaan uitzoeken…. Kan ik dan niet beter een opsomming van de belangrijkste punten opstellen zodat U niet dat hele dossier hoeft door te worstelen?
“Meneer, dat hoeft U echt niet te doen, wij zijn kundig genoeg om het dossier inhoudelijk te bekijken en te bespreken.”
Mevrouw, hoe graag ik U ook zou willen geloven, ik noteer Uw naam want dat is m’n enige houvast!
“Dat kunt U gerust doen, er komt niemand bij U aan de deur en in de tussentijd ligt het dossier gewoon stil!.”
Dan, mevrouw… Het bedrag wat U vordert namens Avéro is direct betaald aan Avéro – onder protest – op het moment dat ze gingen dreigen met het uit handen geven omdat ze zelf niet meer uit hun administratieve wanorde kwamen.
Reden is dat ik incassobureau’s het niet gun onterechte vorderingen te gaan innen, vermeerdert met torenhoge incassokosten en nog wacht op uitsluitsel van de heer Ter Mors en dhr. Kiewit van Avéro.
“Heeft U daar een afschrift van?”
Nee, dat is met telebankieren gegaan en ik krijg maar 1 keer in de maand een afschrift.
“Maakt U van die overschrijving een printscreen en stuur dat op met vermelding van het dossiernummer!”
Mevrouw, die overschrijving is al meer dan 10 dagen geleden gedaan!
Heeft Avéro U dat dan gemeld?
“ Nee, kennelijk niet”
Da’s helemaal fraai. Dus ze hebben het geld al op de rekening staan, melden dit niet en vorderen gewoon nog een keer?
“Zorgt U nou voor dat afschrift, dan komt het wel goed.”
[<Hierna ging het gesprek nog even verder over het terugvorderen van het teveel betaalde bedrag, maar dat is in het kader van dit schrijven verder niet relevant>]
De ontknoping (meer een anti-climax)
Op 8 november (notabene m’n verjaardag) ligt er toch een schrijven (gedateerd 5 november als gevolg van een fout huisnummer!!!) op de mat waarin staat:
Wij stellen vast, dat er geen volledige betaling heeft plaatsgevonden:
Wij bieden U een laatste mogelijkheid bovenstaande schuld in der minne te voldoen! Als U met behulp van de aangehechte acceptgiro zorgdraagt voor onmiddellijke betaling, kun U nog voorkomen (ja, er staat echt KUN, geen KUNT – als ze dan eens een brief sturen, kunnen ze het nog niet eens zonder spelfouten!) dat Uw schuld verder oploopt met rente en gerechtelijke kosten. Volgende week vrijdag (dat wordt dus 15 november 2008) zullen wij Uw dossier opnieuw aan een betalingscontrole onderwerpen, waarna wij – als betaling mocht uitblijven – tot gerechtelijke incassomaatregelen zullen overgaan.
Mevrouw Van den Dungen, ik eindig dit schrijven zoals ik het begon.
“Wat heeft U op een verschrikkelijke wijze mijn vertrouwen beschaamd door mij in de grond trappen en vervolgens met een theelepeltje er weer uit te peuteren.”
Edward Brans
De kern van dit schrijven zal ik eerst vermelden alvorens inhoudelijk op de zaak in te gaan.
“Wat heeft U op een verschrikkelijke wijze mijn vertrouwen beschaamd door mij in de grond te trappen en vervolgens met een theelepeltje er weer uit te peuteren.”
Als fatsoenlijk burger zeg ik dit zelden, maar U slaagt met glans voor bovenstaande.
Maar… Waarom zeg ik dit? Leest U gerust even verder.
Ik heb U uitgebreid telefonisch gesproken op 30 oktober jl. omstreeks 18:30 uur en 20:00 uur over een onterechte vordering van Avéro (na eerst naam, adres, geboortedatum en dossiernummer te hebben moeten verstrekken).
In de kern kwam het hele gesprek er op neer dat U en Uw medewerkers er alleen maar zitten om mensen te adviseren een bezwaarschrift in te dienen. Inhoudelijk weet U niets van de zaak en heeft U er ook geen inzicht in.
Diezelfde avond tussen 19:00 uur en 20:00 uur heb ik in setjes van ca. 10 pagina’s (meer kon Uw fax kennelijk niet aan), een dikke 100 pagina’s (lees: het hele dossier) aan U doorgefaxt.
Vervolgens heb ik U aansluitend weer gebeld of U het dossier had ontvangen.
Het gesprek
“Kan ik niet zien, meneer…..”
Pardon? Ik ben een uur aan het faxen naar U geweest!
“ Ik heb geen fax, meneer”
U ziet toch geen 100 pagina’s over het hoofd?
“Nee, meneer, die fax komt binnen op een andere afdeling waar ik niet bij kan. Er zijn hier 16 verdiepingen en daar is momenteel niemand…”
Oh?, Oké,
Eh… Kunt U mij dan een bevestiging sturen dat de fax is binnengekomen op het moment dat er wel iemand is?
“Nee, meneer, daar beginnen we niet aan.”
… Sorry?
“Wij sturen nooit een brief of bevestiging, meneer.”
Eh, e-mail dan?
“Nee meneer, U krijgt ook geen e-mail”
Kan iemand mij dan morgen bellen dat de fax binnen is?
“Nee meneer, we bellen niet!”…
Naar wie kan IK dan bellen dat de fax binnen is?
“Meneer! U heeft een fax gestuurd, die wordt ingescand in de computer, gekoppeld aan het dossier en de behandeling gaat enkele weken duren. Wij bevestigen U niets, bellen U ook niet!”.
Ik wil graag het dossier aan mijn rechtsbijstandverzekering voorleggen en dus graag een naam, bevestiging (schriftelijk, per fax of voor mijn part per e-mail) dat ik het dossier heb opgestuurd.
Da’s toch niet zo’n gekke vraag?
“Meneer, U kunt Uw rechtsbijstandverzekering mededelen dat U met mij gesproken hebt.”
Tja… en wat zegt mijn rechtsbijstandverzekering dat?
Als ik bel moet ik m’n naam, geboortedatum, dossiernummer opgeven vooraleer ik iemand aan de lijn krijg…
[<ik word onderbroken>]
“Ja meneer, we willen wel zeker weten dat we degene aan de lijn krijgen die zegt dat hij/zij is…”
[< ik vraag of ze mij het fatsoen gunt mij m’n zin even af te laten maken>]
… en U laat mij met lege handen achter?
Ik krijg geen naam, geen contactpersoon, geen bevestiging, geen telefoontje. Helemaal niets!
“Dat klopt, meneer!”
Klinkt erg oneerlijk, niet?
Wat moet ik nu dan?
“U kunt erop vertrouwen dat het dossier in behandeling wordt genomen.”
Ja, dat zal dan wel, maar in Uw schrijven wordt in niet mis te verstane – voor mij nogal intimiderend overkomende – bewoordingen te kennen gegeven dat over 2 dagen de deurwaarder op de stoep staat! En daar slaap ik slecht van!
“Meneer, U kunt gerust gaan slapen, het in behandeling nemen van het dossier duurt enkele weken en zolang ligt het dossier stil”.
Hoe bedoelt U ‘ligt stil’?
“Er worden geen verdere stappen ondernomen totdat wij het dossier met de opdrachtgever hebben doorgenomen”.
Beste mevrouw, ik heb helemaal NIETS om dat aan te tonen omdat ik NIETS krijg. Het is toch te frustrerend voor woorden. Hoe moet ik U dat nu toch duidelijk maken???
Ik moet het allemaal maar aannemen wat U zegt…
“Meneer, U kunt mij gerust vertrouwen. Wij zijn een gerenommeerd incassobureau, ik heb veel ervaring en doe dit werk al jaren..”
Mevrouw! Ik heb nog nooit van mijn leven met incassobureau’s te maken gehad. Ik heb NIETS in handen waaruit blijkt dat U mijn dossier in behandeling heeft genomen. Over 2 dagen staat hier een deurwaarder op de stoep en ik heb NIETS, helemaal NIETS! Ik wil gewoon IETS dat mij de zekerheid biedt dat ‘iemand’ zich met dossier bezighoudt.
“Meneer, ik zeg U dat gedurende de behandeling van het dossier – en dat duurt een paar weken – U geen deurwaarder op de stoep krijgt, het dossier stil ligt en geen vervolgbrieven zult ontvangen.”
Mevrouw, ik weet niet hoe ik het verder uit moet leggen dat ik gewoon NIETS heb en krijg om dat te kunnen aantonen.
“Beschouwt U de toezegging van mij maar als een mondelinge overeenkomst, dat is immers ook rechtsgeldig“.
Als dit nu alles is wat U voor mij kunt doen, kunt U mij dan uitleggen hoe het precies verder gaat?
Ik ben nog totaal niet overtuigd dat het goedkomt!
“Wij gaan met het dossier naar de opdrachtgever om het uit te zoeken en berichten U dan omtrent de uitslag.”
Ja, die uitslag staat natuurlijk al vast!
Avéro is Uw opdrachtgever, die betaalt U… Die gaan natuurlijk nooit hun ongelijk toegeven!
“Helemaal niet, meneer. Het komt vaak genoeg voor dat dossiers worden afgesloten in het gelijk van degene die bezwaar heeft aangetekend.”
“ Er wordt objectief naar het dossier gekeken en we komen altijd met een oplossing.”
Mevrouw, het dossier beslaat meer dan 100 pagina´s. Als U dat allemaal moet gaan uitzoeken…. Kan ik dan niet beter een opsomming van de belangrijkste punten opstellen zodat U niet dat hele dossier hoeft door te worstelen?
“Meneer, dat hoeft U echt niet te doen, wij zijn kundig genoeg om het dossier inhoudelijk te bekijken en te bespreken.”
Mevrouw, hoe graag ik U ook zou willen geloven, ik noteer Uw naam want dat is m’n enige houvast!
“Dat kunt U gerust doen, er komt niemand bij U aan de deur en in de tussentijd ligt het dossier gewoon stil!.”
Dan, mevrouw… Het bedrag wat U vordert namens Avéro is direct betaald aan Avéro – onder protest – op het moment dat ze gingen dreigen met het uit handen geven omdat ze zelf niet meer uit hun administratieve wanorde kwamen.
Reden is dat ik incassobureau’s het niet gun onterechte vorderingen te gaan innen, vermeerdert met torenhoge incassokosten en nog wacht op uitsluitsel van de heer Ter Mors en dhr. Kiewit van Avéro.
“Heeft U daar een afschrift van?”
Nee, dat is met telebankieren gegaan en ik krijg maar 1 keer in de maand een afschrift.
“Maakt U van die overschrijving een printscreen en stuur dat op met vermelding van het dossiernummer!”
Mevrouw, die overschrijving is al meer dan 10 dagen geleden gedaan!
Heeft Avéro U dat dan gemeld?
“ Nee, kennelijk niet”
Da’s helemaal fraai. Dus ze hebben het geld al op de rekening staan, melden dit niet en vorderen gewoon nog een keer?
“Zorgt U nou voor dat afschrift, dan komt het wel goed.”
[<Hierna ging het gesprek nog even verder over het terugvorderen van het teveel betaalde bedrag, maar dat is in het kader van dit schrijven verder niet relevant>]
De ontknoping (meer een anti-climax)
Op 8 november (notabene m’n verjaardag) ligt er toch een schrijven (gedateerd 5 november als gevolg van een fout huisnummer!!!) op de mat waarin staat:
Wij stellen vast, dat er geen volledige betaling heeft plaatsgevonden:
Wij bieden U een laatste mogelijkheid bovenstaande schuld in der minne te voldoen! Als U met behulp van de aangehechte acceptgiro zorgdraagt voor onmiddellijke betaling, kun U nog voorkomen (ja, er staat echt KUN, geen KUNT – als ze dan eens een brief sturen, kunnen ze het nog niet eens zonder spelfouten!) dat Uw schuld verder oploopt met rente en gerechtelijke kosten. Volgende week vrijdag (dat wordt dus 15 november 2008) zullen wij Uw dossier opnieuw aan een betalingscontrole onderwerpen, waarna wij – als betaling mocht uitblijven – tot gerechtelijke incassomaatregelen zullen overgaan.
Mevrouw Van den Dungen, ik eindig dit schrijven zoals ik het begon.
“Wat heeft U op een verschrikkelijke wijze mijn vertrouwen beschaamd door mij in de grond trappen en vervolgens met een theelepeltje er weer uit te peuteren.”
Edward Brans