Radar

Ik hoorde weleens van die verhalen over mensen waarbij het stoom uit de oren liep door de bureaucratie waarmee ze te maken kregen. De afgelopen 24 uur ben ik zelf ook helemaal van de kook geraakt door het CBR. Ik zal in het kort mijn verhaal even beschrijven en hoop dat iemand een goede tip voor me heeft.

In 2003 heb ik 2 epileptische aanvallen gehad. De oorzaak bleek een zgn Caverneus Hemangioom te zijn, deze is in het UMCG (Groningen) operatief verwijderd. In die periode (tot ongeveer een half jaar na de oparatie) heb ik Depakine gebruikt. Vanaf halverwege 2004 gebruik ik geen medicijnen meer. De behandelend arts heeft mij (omdat de oorzaak operatief weggenomen is) totaal genezen verklaard.

In die tijd was ik woonachtig te Groningen. Na een afscheidsconsult in 2005 heb ik verder geen direct contact meer gehad met de neuroloog. Wel zocht ik nog af en toe contact omdat mijn rijbewijs verlengd moest worden, de arts moet dan een eigen verklaring invullen. De eerste keer was de verlenging 1 jaar, de tweede keer 3 jaar. Dit ging steeds zonder problemen, ik viel toen nog onder CBR regio Noord.

Ongeveer 1,5 jaar geleden zijn we verhuisd naar het midden vh land. Per 1 augustus van dit jaar loopt het rijbewijs weer af en toevallig gaan we die dag ook op vakantie voor 3 weken naar Oostenrijk. Dus ik wou graag even mijn rijbewijs tijdig verlengen. Maar dat blijkt minder eenvoudig dan gedacht ….

Vanaf begin mei ben ik al bezig. Omdat mijn dossier in Groningen ligt leek het het beste om weer bij mijn eigen neuroloog aan te kloppen. Hem het formulier toegestuurd, hij vulde dit in en stuurde het op naar mijn adres. Helaas ging hier wel enige tijd overheen.
In de verklaring zei de neuroloog dat ik totaal genezen ben sinds 2004 en dat er neurologisch helemaal niets meer aan de hand is.
Zo rond 1 juni stuurde ik de eigen verklaring op naar CBR Regio Oost (waar ik nu onder val).

Zo rond de 20ste juni kreeg ik een brief van het CBR, verheugd opende ik de envelop maar de vreugde sloeg al snel over in hele andere gevoelens. In de brief werd gesproken over een aanvullende keuring die op een door hen geselecteerd adres zou moeten gaan plaatsvinden.
Meteen het CBR gebeld en gevraagd naar het hoe en waarom van deze brief, de neuroloog had toch gezegd dat ik helemaal genezen en hersteld was? Hoezo dan een aavullende keuring.

De medewerker die ik toen aan de lijn had was vol begrip, hij legde me uit dat de neuroloog vergeten was een advies erin te zetten over het aantal jaren dat mijn rijbewijs verlengd mocht worden. Er was een zgn conclusieformulier nodig, ingevuld door de neuroloog. De medewerker zei dat het geen probleem was als ik deze ipv het door het CBR vastgestelde adres in liet vullen door mijn eigen neuroloog. Hij zette zelfs een aantekening in het dossier ‘gaat naar eigen arts’.

Dus opnieuw mijn eigen neuroloog papieren toegestuurd met het verzoek deze te faxen (mocht ook) naar het CBR. Daar ging weer lange tijd overheen (zucht). Regelmatig via de telefoon naar de voortgang gevraagd. 1 augustus kwam steeds dichterbij.

Eindelijk kwam dan vanuit Groningen deze week het verheugende bericht dat de brief onderweg was naar het CBR (wel via de post). Bij het UMCG leefden ze ondertussen enorm mee. De neuroloog gaf ook nog zijn email adres zodat het CBR rechtstreeks met hem kon communiceren om gezien de naderende vakantie snel zaken te kunnen afhandelen.

De neuroloog belde zelfs vrijdag met de medische administratie om de boel snel kort te sluiten. Maar hij kwam van een koude kermis thuis want de adviseur zei tegen hem dat ik naar het door hem opgedragen adres moest. Dit terwijl in het dossier overduidelijk staat ‘gaat naar zijn eigen arts’. Vrijdag voor de 1000ste keer met het CBR gebeld hoe dit nu in vredesnaam kan. De medewerkster zei dat ze hierover in overleg moest met haar leidinggevende en de medisch adviseur hoe hiermee omgegaan moet worden, want de een zegt dit en de ander zegt dat. Eind vd middag zou ik teruggebeld worden. En dat gebeurde dus weer niet. Toen ik zelf belde kreeg ik iemand aan de lijn die van niets wist en voor de rest was iedereen al naar huis. Ik werd op dat moment helemaal gek van frustratie en opgekropte gevoelens.

Het is nu zaterdag 18 juli en ik weet even niet wat te doen. 1 augustus ga ik op vakantie en ik heb er alles aan gedaan om mijn rijbewijs tijdig in orde te krijgen. Vannacht slecht geslapen door alle miscommunicatie en langs mekaar heen lopen.

Vanaf begin mei ben ik al bezig, ik ben kerngezond maar krijg mijn rijbewijs maar niet verlengd. Is er iemand die een tip voor me heeft? Mijn vrouw kan wel rijden maar is door een ziekte niet zo sterk dat ze dat heel lang volhoudt. Dus het meeste rijden komt op mij neer. Ik heb al een verzekering ontdekt waarbij het rijbewijs tot een jaar verlopen mag zijn, desnoods ga ik switchen. Ik ga sowiezo op vakantie, rijbewijs of niet.

Wat moet ik doen? Ik ben radeloos.

Dat het krom is nederland is 1 ding wat zeker is, wat betreft verlenging van rijbewijzen.

Ik ken een man die bijna blind is, en alleen iets ziet als je dichtbij staat.
Nou is die man naar het gemeentehuis gegaan voor verlenging van zijn rijbewijs, onderweg naar het loket overal tegen aanlopend, zelfs tegen de balie waar hij moest zijn. Hij zij ik kom mijn rijbewijs verlengen, oke zet u hier even uw handtekenin, waar mevrouw ik kan het niet goed zien, en dit tot 2 maal toe.
Maar hij heeft zijn nieuwe rijbewijs gekregen hoor zonder morren of kijken of hij wel bevoegd is om nog te rijden. Hij heeft jaren geleden een ongeluk gehad waardoor hij dus slecht ziet.

Dus hoe bedoel bij de 1 verschrikkelijk moeilijk doen zonder dat er wat aan de hand is, en bij de ander niet eens controleren.

Wellicht dat je kan vermelden dat je graag met vakantie wilt, en of ze niet wat sneller kunnen werken.
En anders erbij vermelden dat sommige mensen een rijbewijs verlengd krijgen terwijl sdit niet had mogen gebeuren, en waarom ze bij jou zo moeilijk doen.