Waar kan ik een klacht indienen over de Nationale Ombudsman?
Geplaatst: 18 mar 2010 18:05
Beste forumleden,
Misschien kunnen sommigen van u het niet voorstellen, maar ik zou graag een klacht indienen over de Nationale Ombudsman (NOM).
Meestal schakelt men de NOM in als men een klacht heeft. Ik heb dat ook gedaan. Waarover doet nu (denk ik) even niet ter zake. Ik heb 10 december 2009 (het is vandaag 19 maart 2010: ruim drie maanden later dus) per email een klacht ingediend bij ze. Ik heb onmiddellijk daarna (11-12-2009) een ontvangstbevestiging gekregen met een informatieve folder erbij. Daar in staat te lezen dat men binnen drie weken laat horen of de klacht in behandeling wordt genomen.
Toen heb ik op 7 januari 2010 een email gestuurd waarin ik vraag naar de status van de klacht. Geen reactie. Ik ben dus begin januari gaan bellen. Ik kon mij goed voorstellen dat door december drukte de zaak een paar weken was blijven liggen. Mijn klacht was toegewezen een een medewerkster (laat ik haar mw. X noemen) en heeft een dossier nummer. Mw. X vertelde mij dat de klacht op haar bureau terecht was gekomen ondanks dat ze in december een maand met verlof was. Vandaar dat ik niets had gehoord. Wanneer ik uitsluitsel over het al dan niet in behandeling nemen van mijn klacht zou krijgen kon ze niet zeggen. Ik rekende op die drie weken.
Op 30 januari heb ik dan maar een brief gestuurd omdat ik dacht dat emails wellicht kwijt raken. Niets gehoord. Op 8 februari nogmaals een email gestuurd waarin ik informeer naar de status en aangegeven dat ik "niet meer [wist] wat ik moet doen om een reactie [...] te krijgen". Niets vernomen. Dus belde ik nog maar een keertje op 23-2-2010. De telefoniste kon nota bene onmiddellijk zien dat ik op het laatst een mail op 8-2-2010 had gestuurd! Mw. X was in gesprek. Ik heb de telefoniste gezegd dat ze door mocht geven dat ik het asociaal vond dat er totaal niet ingegaan werd op mijn brieven en om totaal niets van je te laten horen gedurende 11 weken.
In de tussentijd heb ik dit ook aangekaart bij "lastvandeOverheid.nl" maar die meldden mij dat ze daar niet over gaan, middels een "noreply" email adres. In discussie wenst men daar dus niet te gaan. Aaaarrrrghh.
In de week van 4-3-2010 was ik het zat en nam mij voor me dit keer niet met een kluitje in het riet te laten sturen. Ik wilde per se weten of men mijn klacht in behandeling zou nemen of niet. De eerste dag bleek dat mw. X op die dag nooit werkt. Geen probleem wat mijn betreft. De tweede dag was de hele afdeling naar een begrafenis, de derde dag was mw. X ziek. Donderdag 4-3-2010 beloofde te telefoniste dat een collega (laat ik haar mw. Y noemen) of de bazin van mw. X die dag nog terug zou bellen. Om 10 voor vijf belde ik zelf maar. Bleek dat de telefoniste nog wel werkte, maar dat mw.Y en de bazin reeds naar huis waren. De stoom blies uit mijn beider oren en ik dacht dat ik spontaan tot detonatie zou komen....
De maandag er na (8-3-2010) dacht ik genoeg afgekoeld te zijn om op een Pieter Storms (Breekijzer) dan wel Alberto Steegeman (undercover in NL) manier strikt en netjes, maar onvermurwbaar, te eisen iemand aan de lijn te krijgen. Mw. X was natuurlijk nog ziek, mw. Y in vergadering evenals de bazin. Ik heb het hele verhaal aan de telefoniste verteld en gezegd dat ik niet ophangen kon omdat er op geen enkele manier contact opgenomen werd met mij: ik moest en zou iemand aan de lijn krijgen. De telefoniste wilde dat niet, maar ik liet mij niet voor de zoveelste keer van het kastje naar de muur sturen. Eindelijk mw. Y aan de lijn. Ik vroeg: "Vindt u het normaal om totaal niets van je te laten horen gedurende 3 maanden? Ook niet na herhaaldelijk verzoek?". Mw. Y speelde de bal naar mw. X. Ik beargumenteerde dat ik niet met een persoon te maken heb maar met de NOM als geheel. Als je een snipperdag neemt of met verlof bent dan geef je je dossiers toch over aan een collega? Zo doe ik dat ook altijd. Mw. Y zei dat als mw. X lang ziek zou blijven dat de zaak dan (pas) naar een andere dossier behandelaar zou gaan. Ik zeg: "Is 3 maanden dan niet lang genoeg?". Neen antwoordde Y. Er liggen wel langer zaken op de plank dan 3 maand. Ik zei: "Dat dit bij u gebruikelijk is wil nog niet zeggen dat het normaal is!". Enfin, zij kon niet bepalen dat er een andere behandelaar aan mij toegewezen zou worden en waargenomen werden de zaken van X ook niet. Ik dacht dat ik van mijn stoel viel. Om dit soort "Ja, dat is mijn wijk niet hoor" bureaucratie tegen te gaan IS er toch de nationale ombudsman?
En na heel veel heen en weer getouwtrek noteerde mw. Y mijn email adres en beloofde dat de cheffin mij zou mailen. Ze had nog wel de @#$$&#$ moed om te vragen waarover de baas mij dan moest mailen. U begrijpt: ik heb tot op heden (18-3-2010) niets vernomen. Vandaag even gebeld met de secretaresse: X is nog steeds ziek. Verder heb ik geen moeite meer gedaan om iemand anders aan de lijn te krijgen. Ik geef het op: ze hebben gewonnen.
Nimmer heb ik een kantoor meegemaakt waar men zich zo kinderachtig verschuilt achter de rokken van Moeder de secretaresse. Hun zaakjes hebben ze niet op orde. De voorlichting in de folder klopt niet met de praktijk. En het management systeem klopt niet: men voelt zich niet gezamenlijk verantwoordelijk en dossiers worden niet waargenomen of overgedragen. Ik vind het een zeer amateuristische bedoeling.
Zijn er buiten Den Haag meer Nationale Ombudsman vestigingen? Zou mijn klacht daar niet naartoe kunnen gaan? Ik weet echt niet meer waar ik nu naartoe moet. Ik wordt niet serieus genomen. Ik voel mij bijna radeloos. Ik heb niet het gevoel dat hier binnen een redelijke termijn verandering in komt. Weet iemand van u misschien wat ik nu zou kunnen doen?
Sorry voor het wellicht te lange relaas en bedankt voor het lezen. Met vriendelijke groeten,
"Bert"
Misschien kunnen sommigen van u het niet voorstellen, maar ik zou graag een klacht indienen over de Nationale Ombudsman (NOM).
Meestal schakelt men de NOM in als men een klacht heeft. Ik heb dat ook gedaan. Waarover doet nu (denk ik) even niet ter zake. Ik heb 10 december 2009 (het is vandaag 19 maart 2010: ruim drie maanden later dus) per email een klacht ingediend bij ze. Ik heb onmiddellijk daarna (11-12-2009) een ontvangstbevestiging gekregen met een informatieve folder erbij. Daar in staat te lezen dat men binnen drie weken laat horen of de klacht in behandeling wordt genomen.
Toen heb ik op 7 januari 2010 een email gestuurd waarin ik vraag naar de status van de klacht. Geen reactie. Ik ben dus begin januari gaan bellen. Ik kon mij goed voorstellen dat door december drukte de zaak een paar weken was blijven liggen. Mijn klacht was toegewezen een een medewerkster (laat ik haar mw. X noemen) en heeft een dossier nummer. Mw. X vertelde mij dat de klacht op haar bureau terecht was gekomen ondanks dat ze in december een maand met verlof was. Vandaar dat ik niets had gehoord. Wanneer ik uitsluitsel over het al dan niet in behandeling nemen van mijn klacht zou krijgen kon ze niet zeggen. Ik rekende op die drie weken.
Op 30 januari heb ik dan maar een brief gestuurd omdat ik dacht dat emails wellicht kwijt raken. Niets gehoord. Op 8 februari nogmaals een email gestuurd waarin ik informeer naar de status en aangegeven dat ik "niet meer [wist] wat ik moet doen om een reactie [...] te krijgen". Niets vernomen. Dus belde ik nog maar een keertje op 23-2-2010. De telefoniste kon nota bene onmiddellijk zien dat ik op het laatst een mail op 8-2-2010 had gestuurd! Mw. X was in gesprek. Ik heb de telefoniste gezegd dat ze door mocht geven dat ik het asociaal vond dat er totaal niet ingegaan werd op mijn brieven en om totaal niets van je te laten horen gedurende 11 weken.
In de tussentijd heb ik dit ook aangekaart bij "lastvandeOverheid.nl" maar die meldden mij dat ze daar niet over gaan, middels een "noreply" email adres. In discussie wenst men daar dus niet te gaan. Aaaarrrrghh.
In de week van 4-3-2010 was ik het zat en nam mij voor me dit keer niet met een kluitje in het riet te laten sturen. Ik wilde per se weten of men mijn klacht in behandeling zou nemen of niet. De eerste dag bleek dat mw. X op die dag nooit werkt. Geen probleem wat mijn betreft. De tweede dag was de hele afdeling naar een begrafenis, de derde dag was mw. X ziek. Donderdag 4-3-2010 beloofde te telefoniste dat een collega (laat ik haar mw. Y noemen) of de bazin van mw. X die dag nog terug zou bellen. Om 10 voor vijf belde ik zelf maar. Bleek dat de telefoniste nog wel werkte, maar dat mw.Y en de bazin reeds naar huis waren. De stoom blies uit mijn beider oren en ik dacht dat ik spontaan tot detonatie zou komen....
De maandag er na (8-3-2010) dacht ik genoeg afgekoeld te zijn om op een Pieter Storms (Breekijzer) dan wel Alberto Steegeman (undercover in NL) manier strikt en netjes, maar onvermurwbaar, te eisen iemand aan de lijn te krijgen. Mw. X was natuurlijk nog ziek, mw. Y in vergadering evenals de bazin. Ik heb het hele verhaal aan de telefoniste verteld en gezegd dat ik niet ophangen kon omdat er op geen enkele manier contact opgenomen werd met mij: ik moest en zou iemand aan de lijn krijgen. De telefoniste wilde dat niet, maar ik liet mij niet voor de zoveelste keer van het kastje naar de muur sturen. Eindelijk mw. Y aan de lijn. Ik vroeg: "Vindt u het normaal om totaal niets van je te laten horen gedurende 3 maanden? Ook niet na herhaaldelijk verzoek?". Mw. Y speelde de bal naar mw. X. Ik beargumenteerde dat ik niet met een persoon te maken heb maar met de NOM als geheel. Als je een snipperdag neemt of met verlof bent dan geef je je dossiers toch over aan een collega? Zo doe ik dat ook altijd. Mw. Y zei dat als mw. X lang ziek zou blijven dat de zaak dan (pas) naar een andere dossier behandelaar zou gaan. Ik zeg: "Is 3 maanden dan niet lang genoeg?". Neen antwoordde Y. Er liggen wel langer zaken op de plank dan 3 maand. Ik zei: "Dat dit bij u gebruikelijk is wil nog niet zeggen dat het normaal is!". Enfin, zij kon niet bepalen dat er een andere behandelaar aan mij toegewezen zou worden en waargenomen werden de zaken van X ook niet. Ik dacht dat ik van mijn stoel viel. Om dit soort "Ja, dat is mijn wijk niet hoor" bureaucratie tegen te gaan IS er toch de nationale ombudsman?
En na heel veel heen en weer getouwtrek noteerde mw. Y mijn email adres en beloofde dat de cheffin mij zou mailen. Ze had nog wel de @#$$&#$ moed om te vragen waarover de baas mij dan moest mailen. U begrijpt: ik heb tot op heden (18-3-2010) niets vernomen. Vandaag even gebeld met de secretaresse: X is nog steeds ziek. Verder heb ik geen moeite meer gedaan om iemand anders aan de lijn te krijgen. Ik geef het op: ze hebben gewonnen.
Nimmer heb ik een kantoor meegemaakt waar men zich zo kinderachtig verschuilt achter de rokken van Moeder de secretaresse. Hun zaakjes hebben ze niet op orde. De voorlichting in de folder klopt niet met de praktijk. En het management systeem klopt niet: men voelt zich niet gezamenlijk verantwoordelijk en dossiers worden niet waargenomen of overgedragen. Ik vind het een zeer amateuristische bedoeling.
Zijn er buiten Den Haag meer Nationale Ombudsman vestigingen? Zou mijn klacht daar niet naartoe kunnen gaan? Ik weet echt niet meer waar ik nu naartoe moet. Ik wordt niet serieus genomen. Ik voel mij bijna radeloos. Ik heb niet het gevoel dat hier binnen een redelijke termijn verandering in komt. Weet iemand van u misschien wat ik nu zou kunnen doen?
Sorry voor het wellicht te lange relaas en bedankt voor het lezen. Met vriendelijke groeten,
"Bert"