Radar

hallo lieve mensen !!!!!!!

ik wil mijn verhaal kwijt. hier zitten mensen die deze dingen ook meemaken/hebben meegemaakt/hier van kunnen leren.

ik heb een tijdje geleden ook al een oproep gedaan, toen vroeg ik me af, hoe ik me eigen moest opstellen tegenover ijn vriendin(die seroxat slikt, al meer dan een jaar+hulp van psysciater) maar nu na 2 jaar verkering is er een einde aan gekomen.

dat doet pijn omdat ik haar al heel me leven ken en weet hoe lieve en zachte meid het is. nu zie ik in dat ik verkeerd gehandeld heb, ik zei altijd ja, het leven is geven en nemen en ik gaf alleen maar en kreeg ook geen liefde meer van haar. he voelde als broer/zus.
me vader is manischdepressief en me vriendin was depressief(verder weten we niks) maar ik wilde haar zo graag helpen, wilde bereiken wat me moeder ook bereikt heeft met me vader, maar het is niet gelukt.
het is nu 5 dagen uit,(zei heeft het uitgemaakt in een periode dat ik van school ben gestuurd, kwa geld wat minder gaat(precies op dit moment maakt ze het uit dat vind ik moeilijk, zoveel geduld heb ik met haar haar gehad en dan precies nu)

gisteren ben ik wat gaan drinken met vrienden in de stad en hoorde dat zei er ook was, kreeg later een smsje of we konden praten, maar ik ben er niet op ingegaan. s'nachts belde ze maar ik heb niet opgenomen. daarna smsje: het doet pijn om je te zien zitten, ik wil dingen uit leggen etc, maar ik reageerde niet(hou me poot stijf) en dan later nog een smsjs:kan je misschien me foto's langsbrengen(die krijgt ze wel maar nu niet, anders geef ik haar weer d'r zin.

ik ben 20 jaar, zijn er nog meer mensen die dingen herkennen

hoi ik heb dit ook mee gemaakt met mijn dochter had ook een hele tyd verkering gehad en was ook uit gegaan en daarna had ze pillen in genomen omdat hij het uit had gemaakt nu heeft zij weer 1 jaar verkering en krijg ik nu ook weer te horen dat zij het nu uit wil maken met haar vriendinik denk dat het heel erg aan de medicijnen ligt dat zij die waan idee heeft ik maak ook ieder keer iets anders mee met haar ik denk dat je hier mee moet leren leven het is wel hard dat ik het moet zeggen maar het is ook zo en je zal altyd er mee blijven zitten het gaat zo gauw niet meer over ik hoop dat ja er wat aan hebt je kunt er altyd met mijn nog over hebben ik geef je wel antwoord terug susses

hoi wilma

heeft je dochter nu weer een jaar met dezelfde jongen verkering?
mijn vrienidin(ex) wil nu contact heeft gisterenavond gebeld en smsen maar ik reageer niet,, wantik wil niet toegeven ze moet er nu zelf uit komen ik heb 1.5 jaar geholpen maar dat werkte niet,,,, ik denk/hoop dat dit de beste manier is. het is wel moeilijk om niet te reageren
denk jij dat het er niet meer uit gaat dan, ze slikt het nu ruim een jaar en heeft een jaar hulp ,,,, maar zie niet veel vooruitgang

ik wil eigenlijk pas met d r praten als ze weer van d'r eigen houd.

als advies zou ik je willen geven, geef jullie relatie niet op, je vriendin heeft het al moeilijk genoeg. Als je van haar houd geef het dan niet op. Zij kan zo veranderd zijn door Seroxat.
Ruim 1 jaar geleden ben ik in een depressie geraakt. Ging naar de huisarts, die schreef zonder meer Seroxat voor. Eerst 1 tablet per dag, de eerste paar weken voelde ik me wat beter maar daarna bleef ik op een punt steken dat ik mij niet beter of slechter voelde. De dokter stelde voor om 2 tabletjes te slikken en een maatschappelijk werkster. Daar ben ik een paar keer geweest tot ze mij vroeg wat kan ik nog meer voor je doen, ik moest psitiever denken. Dat is makkelijker gezegt dan gedaan. Ik heb 3 jaar verkering het ging goed tussen ons tot dat ik in een depressie raakte. Mijn vriend heeft mij in het begin heel goed geholpen door er voor me te zijn. Nu heeft hij er echter genoeg van, hij wil dat ik snel weer beter word maar kan het niet meer opbrengen om naar me te luisteren. Daardoor heb ik het gevoel dat hij niet meer om mij geeft.
Ik weet niet hoe jullie sexleven is maar die van ons stelt weinig voor, ik heb gewoon geen zin. En dat komt door die medicijnen. Toch hou ik heel veel van mijn vriend. Daarom ben ik op eigen initiatief gestopt met seroxat. Ik voel me nu echt rot, duizelig en licht in mijn hoofd en heel prikkelbaar. Maar ik wil er echt vanaf. Ik heb totaal geen ondersteuning van mijn huisarts of maatschappelijk werkster, toen ik mijn ontwenningsverschijnselen heb verteld is mij gezegt dat het niet kan. Nou ik voel me echt rot, maar als afkomen van die **** mijn relatie kan redden heb ik het daar graag voor over.

Veel sterkte,

Joanna