Radar

ik wil graag even reageren op jullie discussie. Jullie vragen je af waarom er door de Nederlandse pers helemaal niet gereageert wordt op de uitzendingen van Radar en de "Peter R. de Vries" wijze waarop zij dit probleem aan de kaak stellen. Het antwoord is volgens mij als volgt: ten eerste zijn wij hier in Nederland bij lange na niet zo sensatiebelust als in Engeland en Amerika (wij zijn gewend de zaken van twee kanten te bekijken/belichten, simpelweg omdat alles zijn positieve en negatieve kanten heeft in de praktijk). Ten tweede ben ik (als uitermate tevreden gebruiker van Seroxat) ervan overtuigd dat er in Amerika en Engeland veel makkelijker gedacht wordt over het voorschrijven van medicijnen dan in Nederland. En ookal zijn er hier in Nederland ook gevallen bekend, waarin het niet goed verloopt, dat aantal haalt 't bij lange na niet bij landen als Amerika, waar je medicijnen gewoon in de supermarkt koopt en waar bijvoorbeeld een medicijn als Ritalin (bestemd voor kinderen met ADHD) voorgeschreven wordt aan de schoolgaande jeugd, omdat zij zich zo beter zouden kunnen concentreren.

De keuze voor een op sensatiebeluste aanpak van de hele problematiek vindt ik echt een hele verkeerde. Als er problemen zijn, moet je deze onderkennen en serieus onder de loep nemen. Als er mensen zijn met klachten over anti-depressiva, dan moeten deze uiteraard serieus genomen worden! Maar zie ik Radar (en anderen) schermen met allerlei onderzoeken die de werking in twijfel trekken en zelfs helemaal ontkennen, dan kan ik (en velen anderen met mij) niet anders dan in opstand komen, omdat ik zelf het levende bewijs ben van het feit dat de medicijnen wel degelijk hun werk doen. Na twintig jaar lang in een 'grijze wolk', van de ene hulpverlener naar de andere, van de ene therapie naar de andere, is de combinatie van Seroxat en therapie voor mij het verschil tussen ziek en niet-ziek zijn en ook letterlijk tussen leven en dood!!

Ik heb nagenoeg geen bijverschijnselen, herkende mezelf weer terug dankzij de medicijnen en merkte, toen ik ging minderen dat exact dezelfde (zelfs lichamelijke verschijnselen) terugkwamen. Een teken dat mijn lichaam de werkzame stof in Seroxat (paroxetine) nodig heeft om normaal, zonder depressies, zonder angsten, te kunnen functioneren. En waarom zou ik mijzelf dan als verslaafd typeren? Een hart-patient slikt toch ook de rest van zijn leven medicijnen om normaal te kunnen functioneren, om te kunnen leven? Waarom is dat plotseling taboe als het om een ziekte in je hersenen gaat. Is het soms omdat wij nog altijd 't liefst beweren dat 'kronkelingen in je hoofd' je eigen schuld zijn? Is het puur omdat wij niet overladen worden met wetenschappelijk bewijs (ookal is dat in voldoende mate aanwezig)? Wanneer worden onze hersenen nu eindelijk eens gezien als volwaardig onderdeel van ons lichaam?! Een heel waardevol onderdeel dat naast therapeutische begeleiding (wat heel belangrijk is) ook bij sommige mensen medicinale behandeling nodig heeft?!

Kortom, deze discussie raakt mij tot in het diepst van mijn 'ik'. Omdat ik doodmoe wordt van mensen met oogkleppen op, die kiezen voor een puur negatieve benadering. Omdat ik in en in verdrietig wordt als ik mensen in mijn omgeving (hersen-)ziek zie zijn, terwijl ik persoonlijk heb ervaren dat er mogelijkheden bestaan om beter te worden. Omdat ik moedeloos wordt van al die mensen die medicijnen voor je hersenen als 'drugs' bestempelen, terwijl een medicijn voor welke andere lichaamsonderdeel een algemeen geaccepteerd verschijnsel is. Welke verschrikkelijke bijverschijnselen krijg je niet van chemotherapie, van een behandeling met Pretnison. Maakt men daar ook zo'n ophef over, is men daar ook zo van ondersteboven, spreekt men daar ook schande van? NEE DUS!!!! Simpelweg omdat het in die gevallen ten slotte om het lichaam gaat, en we weten van dit soort therapien dat er voortdurend onderzoek gedaan wordt om dat soort behandelingen te verbeteren. Uiteraard geldt hetzelfde voor anti-depressiva. Ook daar wordt voortdurend onderzoek naar gedaan, maar voor 't gemak vergeten men dat maar even.....

Hallo Linda,

Natuurlijk horen hersenen OOK bij het lichaam !
De SOCIALE PSYCHIATRIE hoort OOK bij de
PSYCHIATRIE.
En de pillenfetischisten (BIOLOGISCHE PSYCHIATRIE),
moeten maar eindelijk eens geconfronteerd
worden, met de GEVOLGEN, van hun handelen !
'Biologische psychiatrie' is hier eufemistisch
gebruikt, treffende benaming zou technische-
of chemische- psychiatrie zijn.
Maar men is in Nederland grotendeels BLIND
voor de SOCIALE OORZAKEN ! De BIOGRAFIE !

Hierover is veel bekend, en en zijn ook zeer
succesvolle NIET-medicamenteuze alternatieven.
Door de EENZIJDIGE 'informatie' van de propagandisten
BIOLOGISCHE PSYCHIATRIE, ontbreekt deze kennis !
En de media m.u.v. "de groene Amsterdammer" hielden/
houden ? het Nederlandse volk DOM.

Om eens de prominente psychiatrie-professor
en neuroloog, Victor Frankl te citeren ;

Een deskundig psychiater (sociale psychiatrie)
Zijn boeken "slechts" in 23 talen vertaald,
maar in Nederland vrijwel onbekend.

Het EIGENLIJKE probleem van de westelijke wereld,
is NIET de milieuproblematiek, maar de "zinloosheidsbeleving."

"Die eigentliche Krise der westliche Gesellschaft,
ist NICHT die Umweltkrise, sondern die Sinnkrise !"

Frankl zegt b.v. ->
Freud definieerde de mens als "Ein Wille zur Lust"

Adler en Nietzsche als "Wille zur Macht"

Frankl definieerd de mens als "Wille zum Sinn"

Wanneer deze "Wille zum Sinn" nu wereldwijd frusteerd,
is, en de mens niet weet wat "er soll" (omdat de religeuze-
zingeving, en sociale relaties grotendeels weggevallen is)en niet weet waarom, en wat te doen, onstaan frustratie, angst, depressies etc.

Victor Frankl heeft de LOGO-THERAPIE ontwikkeld,
om weer gezond te worden, en te blijven.
---------------------------------------------------
Wat ook helpt ;

Veel lichaamsbeweging, laat de natuurlijke gelukshormonen
in de hersenen stromen.

Veel licht (het liefst lampen, die het spektrum,
van het natuurlijke zonnelicht benaderen)
In de handel welliswaar verkrijgbaar, maar nog
wenig verkoopadressen. Door deze lichttherapie,
verminderen, de depressieve gevoelens, en stromen
ook nu de gelukshormonen in de hersenen,(normale ongevaarlijke biologische processen)

Veel frisse lucht !

Gezond eten en drinken !

Goede vrienden !

Een lieve, passende partner !

Als het mogelijk is een (goede) baan !

Voldoende geld !

Last, but not least, vergeet je sexualiteit niet !
(wel voorzichtig, zijn maar DAT
hebben de overheid, en de media ons al
heel vaak verteld.)

Dank je, CraftJoe, je haalt me de woorden uit de mond. Ik kan me helaas niet verenigen met de gezichtspunten van Linda hierop. Wat zij zegt wat wij Nederlanders doen, namelijk niet zozeer enkel de negatieve kant van iets belichten, maar ook het grote geheel ervan bekijken, lijkt mij juist niet het geval als je het positieve enkel benadrukt en het negatieve weglaat. Dat is de andere kant van het uiterste. En laat ze dan elders maar overdrijven, zo in ieder geval gaan mensen wel bewuster en voorzichtiger om met stoffen die royaal voorgeschoteld worden en beslist geen snoepjes zijn. Je wordt dan terughoudender t.o.v. al deze chemische gelukkigmakertjes en ... terecht. Alle andere reakties van mensen die zich wild geschrokken zijn vanwege onvermoede, onverwachte en ontkende rampverschijnselen geven blijk van dat een gewaarschuwd mens voor twee geldt.
Als je dan puur in je eigen straatje denkt, omdat jij toevallig (nog) niet iets soortgelijks meegemaakt hebt en dan vind dat iedereen maar ditzelfde moet denken, vind ik persoonlijk nogal eenzijdig en met kleppen op denken.
Ik vind het schandalig dat dit niet eerder bekendheid heeft gehad en waarschijnlijk weer in de doofpot gestopt zal worden. Immers ergens anders in de media/pers is hier geen aandacht aan besteed dan enkel Radar.
Net als met het boek van "Wie is van hout" van Louis Foudraine, reageert de beroepsgroep niet, negeert enkel alle aantijgingen, waardoor niets echt uitgediept wordt en uiteindelijk weer een stille dood sterft....
Diep triest en ondemocratisch in een democratisch land.

kortom joe....je hele lichaam kan ziek zijn behalve je hersenen??...Als iemand hartpatient is, suikerziekte heeft, hoge bloedruk en daarvoor medicijnen gebruikt is dan is dat geen probleem....want die heeft geen keus. Maar als je depressief bent dan komt dat, als ik je goed begrijp, altijd door externe oorzaken. Veel frisse lucht, goede vrienden, fijne partner, leuke baan, goed eten & drinken. Ik kan je vertellen, al bovenstaande dingen heb ik allemaal..bovendien heb ik ook een heel gelukkige jeugd gehad in een liefhebbend gezin...en toch ben ik ontzettend depressief geworden. En het meest frustrerende was dat ik niet snapte waarom ik depressief was want ik had toch echt voor mijn gevoel alles mee. Ik gebruik nu al een paar jaar cipramil en het gaat uitstekend.....en weet je wat het rare is....ik ben een paar keer gaan afbouwen onder begeleiding van mijn psychiater....en ik viel iedere keer terug in die depressie, terwijl er niks veranderde in de invulling van mijn leven. Vanuit mijn ervaring en gesprekken met de huisarts en psychiater lijkt het er toch wel heel erg op dat er toch een biologisch oorzaak ten grondslag ligt aan het feit dat ik zonder de juiste medicijnen steeds weer depressief wordt. Ik ben in ieder geval heel blij dat er AD's bestaan.

Hai Dennis,

Ik heb je elders op het Forum ook al gezien, maar ik ben er bij zeker van dat ik ook zo'n geval van biologische depresssies ben. Wat maakt dat het moeilijk he, om te zien dat andere zo op de medicijnen af kunnen geven, terwijl jezelf weet dat het niet iets is wat jijzelf 'doet', maar wat je gewoon telkens weer overkomt.

Om die reden, pleit ik er ook zo voor om je hersenen te zien als daadwerkelijk onderdeel van je lichaam. Een onderdeel dat dezelfde zorg en aandacht verdient als welk onderdeel in je lichaam dan ook.
Zo her en der in dit Forum zie ik dat dat niet gebeurd, dat mensen met verhalen van zogenaamde deskundigen aankomen, die inderdaad alsmaar op zoek zijn naar 'omstandigheden'.

Ik heb van mijn eigen ziekte geleerd dat die omstandigheden er weinig tot niets toe doen! Heen en weer gelopen, jaren- en jarenlang van de ene therapie naar de andere (regulier en alternatief) van het ene boek naar het andere, echt van alles heb ik geprobeerd. Maar na twee weken gebruik van Seroxat (waar ik overigens altijd best sceptisch tegenover had gestaan) verdwenen mijn klachten stuk voor stuk. Echt waar, daar is geen woord van gelogen. Ik ben mezelf weer, kijk helder uit m'n doppen de wereld in, geniet van elke dag in mijn leven en hou van mezelf met al m'n fouten en tekortkomingen. En....ook ik heb maar een aantal maanden begeleiding nodig gehad. Met m'n verstand is namelijk nooit iets mis geweest, wel met de overdracht van bepaalde prikkels in m'n hersenen. Oh god, wat een zaligheid dat de mensheid daar medicijnen voor heeft kunnen ontwikkelen.

Ik zie het als een tweede kans, anders had ik nu echt tussen zes planken gelegen....

Karin,

Volgens mij schrijf ik: Als er problemen zijn, moet je deze onderkennen en serieus onder de loep nemen.
Er is geen sprake van dat ik alleen de positieve kant wil bekijken. Evenwichtige behandeling van een zeer serieus onderwerp, dat is wat ik had willen zien! Overdrijven naar de negatieve kant dat is naar mijn idee 'Telegraaf' en 'Peter R. de Vries' stijl en dat vind ik afschuwelijk als je bedenkt waar het over gaat (namelijk mensen met ernstige klachten, waardoor hun functioneren in de maatschappij belemmerd wordt). Daar hoort geen sensatiezucht of overdrijving bij. Die mensen, die zitten domweg te wachten op hulp en die belasten wel nu ook nog eens even met zeer extreme doemverhalen, die wellicht maar het topje van de ijsberg zijn?!?!?!?!

Als er nog steeds van die arme mensen zijn, die beweren dat frisse lucht (om maar een voorbeeld te noemen) en goede vrienden een zware depressie kunnen tegenhouden (zoals CraftJoe dat zegt) dan zijn we wat mij betreft in het jaar nul beland, want dat betekent maar een ding: als je al die dingen hebt en je hebt dan nog steeds depressies dan blijft er niets anders over dan jezelf van kant te maken, want oplossingen in medicijnen zoeken is volgens diezelfde forumdeelnemer allemaal helemaal niets!

BAH!