Pagina 1 van 1

waarom al die ophef?

Geplaatst: 29 sep 2002 19:23
door Koen
Ik heb gehoord en gelezen over de radaruitzending en heb de meeste reacties gelezen. Ik wil graag even reageren en een nieuw onderwerp aanhalen..

Ik slik sinds enkele maanden ook weer seroxat en voel me al weer stukken beter dan enkele maanden geleden. Gelukkig heb ik geen rare bijverschijnselen. OK mijn gevoelsleven is minder geworden dan voorheen, maar die tol betaal ik graag, want wanneer ik geen seroxat gebruik zijn mijn gevoelens wel heel erg sterk en kan ik me enorm angstig voelen en depressief en daar voel ik me toch veel minder goed bij en kan ik minder goed functioneren. De seroxat is voor mij net het tikje dat dingen anders benader en me minder druk maak over alles en mezelf helemaal gek maak. Dit even kort m'n eigen ervaring.

Nu wil ik graag even reageren over het feit dat er een onderzoek is geweest naar de mogelijke gevaarlijke bijwerkingen van seroxat. Men zou er overmoedig van kunnen raken en suïcidale neigingen van kunnen krijgen. Tenminste dat zou voorkomen bij 1 op de 80 mensen of zoiets. Dan denk ik even heel logisch na. Hoeveel van deze mensen zouden suïcidale neigingen hebben wanneer ze geen antidepressiva zouden gebruiken. Ik denk dat dit aantal wel iets hoger zal liggen. Ik vind het totaal overbodig om dit in de bijsluiter te vermelden, omdat je dan mensen met een psychisch probleem alleen maar gekker maakt. Wel zou de huisarts hier beter in moeten adviseren en naar mijn mening helpt het gebruik van antidepressiva ook alleen maar in combinatie met therapie.

Ik heb zelf deze ervaring gehad. In de periode dat ik me slecht voelde gebruikte ik weleens drugs om me iets beter te voelen, maar toen ik me echt slecht weer voelde ben ik naar de huisarts gestapt om weer aan de seroxat te gaan. Net terug van de apotheek lees ik de bijsluiter met alle mogelijke bijwerkingen. Ik las onder andere dat wanneer je seroxat gebruikt met PMMA-remmers of zoiets dan kan dat dodelijk zijn. Ik dacht toen ik net een halve pil seroxat had genomen van oh als dat maar niet in die drugs zat wat ik heb genomen en ik lieg niet ik kreeg bijna de hele middag alle mogelijke bijwerkingen die in de bijsluiter stonden. Ik kreeg hartkloppingen, transpiratie, trillende benen noem het allemaal maar op ik kreeg het. Ik zag de ambulance al bijna voorrijden omdat ik dacht dat ik dood ging. Een kwartier later kwam m’n moeder thuis en zag wat er met me gebeurde en verscheurde de bijsluiter en gooide die in de prullebak. Ze had zoiets wel eerder meegemaakt met een vriendin zei ze en ik voelde me binnen een kwartier weer een stuk beter. Ik kan er nu wel om lachen, maar na de radaruitzending en alle reacties wilde ik dit toch even kwijt.

Overigens zie ik ook veel mensen om me heen die niet durven te praten over hun psychische problemen en aan de alcohol of drugs gaan. Met alle problemen die hieruit voorkomen.Bij een flesje bier zit overigens ook geen bijsluiter.
Ik zie ook veel mensen om me heen, waarbij ik denk van die zouden wel eens antidepressiva kunnen gebruiken, dan zouden ze heel anders in het leven staan dan nu. Mensen die durven toe te geven dat ze een psychisch probleem hebben, verdienen naar mijn mening een schouderklopje, omdat het niet iets is wat mensen gemakkelijk toegeven.

Re: waarom al die ophef?

Geplaatst: 29 sep 2002 20:43
door fred
Natuurlijk verdient het een schouderklopje als je voor je psychische problemen uit durft te komen. Maar toch niet alleen maar als je dat doet door anti depressiva te slikken? En als nu al een miljoen mensen in Nederland ssri's slikken dan lijkt me dat er niet nog zoveel meer bij hoeven te komen die eindelijk toe durven geven dat ze een probleem hebben.
Koen, ik heb alle respect voor je problemen maar je bekijkt het wel heel erg vanuit jouw eigen ervaringen. Niet iedereen die een bijsluiter leest krijgt direct alle daarin genoemde kwalen hoor.

Re: waarom al die ophef?

Geplaatst: 30 sep 2002 11:13
door anoniem
Koen...wat betreft die suicidale neigingen...die waren er in DIT geval dus absoluut NIET voordat ik seroxat slikte! Dus lag het toch kennelijk aan de seroxat!

Wat betreft het onnodig pillenslikken: In het blad Psychologie...ik denk van deze maand, staat daar een interessant artikel over. Ook seroxat wordt aangehaald.

Re: waarom al die ophef?

Geplaatst: 22 mei 2004 17:46
door Gast
Ad nemen ook bepaalde remmingen weg maar ook zaken die redelijk sluimeren en daardoor wel de hand kunnen krijgen.

Re: waarom al die ophef?

Geplaatst: 25 mei 2004 22:24
door Gast1001
Wees blij dat jij een antidepressieva slikt die goed werkt. Vaak is het even zoeken naar het juiste middel. Voor de een werkt het wel en voor de ander niet. Door een heleboel prive ellende tegelijkertijd zakte ik steeds dieper in een depressie en kreeg uiteindelijk seroxat voorgeschreven door de huisarts. (Dit is inmiddels 8 jaar geleden) De eerste bijwerking die ik kreeg was dubbelzien. Mijn gevoel was volkomen weg, ik stond 's morgens op, ging op de bank zitten, stond 's avonds op en ging naar bed. Dag in dag uit. Ik had nergens meer interesse in, ook niet in zelfmoord plegen trouwens. Toen kwam dus de seroxat. Ik reageerde gewoon heel heftig. Zweten, gejaagdheid en na een paar weken dus het gevoel dat er maar 1 oplossing was, uitstappen. Gelukkig had ik een alerte zus die de huisarts liet opdraven. Deze liet me meteen door de crisisdienst afvoeren en opnemen in het crisis interventiecentrum. De volgende dag, tijdens het verplichte intake-gesprek met de dienstdoende psychiater omtrent de medicatie heb ik gezegd dat mijn stemming extreem veranderde nadat ik begonnen was met de seroxat en dat ik het eigenlijk maar niet meer wilde gebruiken. Hij was het met me eens om te kijken hoe het zou verlopen als ik zou stoppen onder het wakende oog van de verpleging. Al na een dag trad er verandering op en nam mijn suicidale gevoel af. Ik kreeg gesprekken aangeboden en heb nooit meer iets geslikt.

Ik realiseer me terdege dat het ook anders had kunnen lopen. De seroxat werkte bij mij dus helemaal fout maar daardoor is mijn leven wel weer op de rails gekomen. Door de heftige werking kwam ik bij de juiste instantie terecht en kreeg de juiste hulp aangeboden.

Ik vind wel dat als je medicatie voor de psyche krijgt voorgeschreven je onder intensief toezicht moet staan van een deskundige. Niet een receptje mee en over een maandje maar weer eens terugkomen op het spreekuur. Dat kan pas als blijkt dat de medicatie goed is afgesteld en geen vervelende bijwerkingen heeft.

Koen, hou je taai! Jij en ik weten dat het iedereen zomaar kan overkomen.