Radar

Hallo allemaal.

Ik lees al in meerder verhalen dat mensen door het gebruik van AD,s hun gevoel kwijt waren. Graag zou ik willen weten wat hiermee bedoelt wordt, wat ik me hierbij moet voorstellen. Zelf zit ik niet aan aan de AD.s maar mijn ex vriend wel en heb hier ook al wat over verteld zie het onderwerp: verandering van gedrag?
Graag zou hier wat meer van willen weten.

Groetjes Maaike

Hoi Maaike, met het gevoel kwijt zijn bedoelen ze denk ik dat de stemmingswisselingen onderdrukt zijn. Dit wil zeggen dat intens verdriet bijvoorbeeld niet meer gevoel wordt. Dit betekent ook dat andere emoties en gevoel onderdrukt worden zoals geluk, boosheid en opwinding. Je leeft dus op een rechte lijn, niet in het dal en niet aan de top. Ik denk dat ze dit bedoelen. Zelf heb ik nooit anti-depressiva gebruikt dus ik spreek niet uit eigen ervaring maar uit wat ik uitgezocht heb en heb gezien bij andere mensen.
Hopelijk heb je hier wat aan.

Succes

Dennie

Hallo Maaike.

ik gebruik efexor,en ik heb hellemaal geen gevoel alles blijft vlaak,geen zin in sexs geen verdriet,ik ben nu aan het afbouwen omdat ik weer wil voelen,ik voel heel wening.

Dennie je begrijpt het inderdaad niet! Ik gebruik seroxat en ik ben mijn gevoel echt niet kwijt.Ik kan huilen met een treurige film ,ik kan lachen met een goede mop en voor mijn kinderen is er een onvoorwaardelijke liefde ontstaan sinds ik niet meer depressief ben. een liefde die jij misschien nooit in je hele leven zult meemaken!!!Ik leef zeker ook nog met ups en downs , ik huil nog als er iemand sterft ! er is geen rechte lijn , zoals jij beschrijft ,er is een mooie glooiende heuvel ontstaan! aan maaike : natuurlijk verandert je gedrag , je wordt socialer , opener , en spreekt ook sneller je eigen mening uit tegenover anderen.
En dit is nou juist wat jullie verandering van gedrag noemen!
Het schaapje laat zich niet meer zomaar op z'n kop zitten!
Voor vele partners is dat even schrikken.Begrijpelijk, ik merk dit ook dat mensen nu niet meer onmiddelijk vernederende kritiek op me hebben, want ik heb mijn reactie klaar . iets wat ik vroeger nooit zou durven! Dit wordt door mijn therapeut ook aangemoedigd , ik hoef niet onderdrukt te worden ,ik heb ook recht op mijn eigen mening.
maar gevoel kwijt? nee ,hoor ! wat sommigen misschien bedoelen en dat heb ik ook is :ik maak me niet meer zo druk over onnozele dingen , ook roddels intereseren me niet meer.Ik vind dat ieder zijn leven maar moet leven zoals hij zelf wil . en dat gevoel van me druk te maken over onbenulligheden ,en daat maken veel mensen zich druk over, dat gevoel ben ik gelukkig kwijt . ik ben rustiger, kan gemakkelijker dingen verdragen . Want als het me niet aanstaat ,laat ik het mijn een oor in en ander oor uitgaan.
dit zeg ik dan ook tegen degene die me probeert onderuit te halen(Ben ik nu dan ook agressief?ik durf zelfs geen vlieg dood te slaan.) Je partner is misschien in jouw ogen verandert en dat begrijp ik volkomen, maar begrijp jij ook hem , wat hem bezighoud , wat hij heeft ondervonden voor hij medicijnen slikte ? Misschien kan je wel niet wennen aan z'n nieuwe gelukkige ik . Daarom is het soms ook beter om samen naar een therapeut te gaan zodat jij er ook over kunt meepraten en hij jullie beiden kan verder helpen.
Want met een psychisch persoon leven vergt natuurlijk enige inzet en als je van hem houd ga je er samen voor. veel succes. doei miep

Op het moment zit ik niet zo goed in mijn vel, maar toch wil ik reageren op deze discussie. Mocht ik te emotioneel overkomen of niet vriendelijk, dan bijvoorbaat mijn excuses, maar na het lezen van het bericht van Miep werd ik laaiend.
Aan Miepwil ik dan ook zeggen: "Jouw ervaring is die van jou, een ander hoeft niet hetzelfde te ervaren". Waar haal je de gore moed van daan te schrijven "een liefde die jij misschien nooit in je hele leven zult meemaken!!!"En dan nog met drie uitroeptekens! Dit vind ik echt mens onterend en geen respect voor elkaar tonen.
Iemand zit met een probleem en jij schrijft dan "En dit is nou juist wat jullie verandering van gedrag noemen!
Het schaapje laat zich niet meer zomaar op z'n kop zitten!"

Dat Seroxat jou zo goed hielp, die ervaring heb ik ook. Ik heb echter ook de andere ervaring. Je kunt wel degelijk gevoelsdood raken. En persoonsverandering treden wel degelijk op. Nu ik clean ben en weer mezelf terug vind, zie ik dit heel duidelijk en dit is ook in therapie besproken.

Je verdere raad is zeker niet slecht, maar wees toch voorzichtig om dingen die jij niet ervaren hebt als onwaarheid af te doen.

Seroxat had dezelfde positieve bijwerking als die jij hebt ondervonden. Na anderhalf jaar Seroxat te slikken werd mijn leven heel anders.
Mijn vriendin vond dat ik tussen 6 plankjes paste, meer was er tocht niet. Ik kon nergens meer van houden, ik trok me steeds verder terug, was vreselijk onzeker aan het worden en had last van angst. Daarnaast heb ik me ook af gevraagd waar ik het allemaal voor doe. In dit leven had ik geen zin. De Seroxat onderdrukt in het begin om je gelatener te maken, zodat je rustiger kan worden. Te rustig worden is echter niet de bedoeling. Dennie weet dus wel degelijk waar ze over spreekt. Ze mag dan zelf geen ervaring hebben, maar ze neemt wel de moeite zich te verdiepen in de problematiek van haar vrienden en familie. Dat vind ik heel lovenswaardig.

Aller

He miepje,

Ik vind het heel fijn voor je dat het geneesmiddel de uitvinding van de eeuw is.

Wellicht heb je er nog niet bij stil gestaan dat dit niet voor iedereen geldt.
Wellicht moet je je meer in de materie verdiepen. Steek bijvoorbeeld wat meer kennis op over de werking van de hersenen. In dat licht zal je de opmerkingen van Bennie begrijpen en respecteren.

Succes met je mooie leven en laat je ze der niet onder krijgen,

Duifke

Miep,

Ook ik word een beetje laaiend als ik jouw reaktie hier lees. Het lijkt wel een beetje of je alle wijsheid in pacht hebt.Het toontje waarop jij antwoord, getuigd niet echt van inzicht, eeder kortzichtig vind ik. Misschien ben jij een beetje TE recht voor zijn raap geworden. Jammer hoor, want dat is hopenlijk niet jouw bedoeling. Als jij dezelfde Miep bent, die heeft gereageerd op 22 september op mijn stukje'seroxat' van Marja, dan heb ik helemaal een bevestiging dat je verkeerd bezig bent. Waak ervoor dat je in je enthousiasme geen mensen kwetsten nogmaals jouw ervaring hoeft niet zaligmakend te zijn.

geen doei, maar een groet van Marja


,

Beste Miep,
Ik begijp dat je je ergerde aan mijn reactie, dit omdat het medicijn voor jou goed werkt en jij blijkbaar je gevoel niet kwijt bent. Toch wil ik graag nog ff uitleggen wat maakt dat ik reageerd heb en wat nu eigenlijk mijn bedoeling is. Door jou reactie word mij duidelijk dat je de opzet van mijn reactie niet helemaal begrepen hebt.
De vraag van Maaike was wat ze zich moest voorstellen bij het gevoel kwijt raken bij mensen die anti-depressiva gebruiken. Niemand had nog reageerd dus deed ik dat.
Ook mensen die deze medicijnen niet slikken kunnen door ervaring met mensen om zich heen hierover meepraten.
Je heb in mijn reactie niet gelezen dat deze stemmings wisseling alleen onderdrukt kunnen worden door anti-depressiva, ik heb het namelijk ervaren zonder antidepressiva omdat ik me door een ernstige depressie af ging sluiten voor wat er maar ook op mij af kwam. Ik voelde weinig tot niets meer en werd keihard naar de buitenwereld. Omdat ik geen medicijnen heb geslikt kan ik het verschil tussen met en zonder medicijnen niet aangeven. Daarnaast is het voor iedereen natuurlijk anders, zoals jij er bijvoorbeeld helemaal geen last van schijnt te hebben maar er toch velen zijn die er wel last van hebben. Je hebt mij niet horen zeggen dat iedereen die anti-depressiva gebruikt dit zou moeten hebben. Dus wat begrijp ik dan inderdaad niet?
Met jou worden: "Dennie je begrijpt het inderdaad niet" lijkt het eerlijk gezecht of het bij jou een zere plek heeft geraakt die je koste wat het kost zal verdedigen.Zelfs ga je in de aanval door de zeggen dat ik die liefde in mijn hele leven nooit zult meemaken. Ik vind dit een invulling en hij klopt ook niet. Wat weet je verder van mij? niets toch? het is een gebaseerd op een reactie van mij waarin ik uitleg wat er VOLGENS MIJ mee bedoeld word. Je bent, zeg je zelf, wat opener en spreekt je mening sneller uit. Dat mag natuurlijk. Ook in dit geval neem je geen blad voor je mond. Verder zeg je dat je niet meer depressief bent maar je begint je reactie met dat je seroxat gebruikt. Kun jij dan werkelijk zeggen dat iets ECHT ervaart? of zou het zonder de seroxat heel anders zijn. Ik bedoel hier niet mee dat ik vind dat het niet goed is wat je doet, in tegendeel, ik ken jou niet en alles wat ik van je weet is hoe je reageerd op mijn reactie.
Ik weet van mezelf dat wat ik voel niet door medicijnen komt en echt is. Daar voel ik me prettig bij, dit hoeft van jou niet zo te zijn als jij je prettig voelt bij hoe je nu leeft met medicijnen dan ik dat toch ook goed.

Ik wens je OPRECHT veel succes toe en ik ben het verder helemaal met je eens dat als je van iemand houd (ook van jezelf) dat therapy een hele goede inzet is. Dit heb ik ook gedaan ook samen met mijn man en kijk nu, we ervaren nu samen de liefde van ons leven. Dit is geen sarcasme maar ik kon het niet laten om je toch ff te laten weten dat ook ik de liefde van mijn leven heb.

Nogmaals veel succes en misschien tot een reactie

Groetjes Dennie

Beste Swanica,

Bedankt voor je hartverwarmende slot!
Ik heb Miep zelf ook beantwoord.
Je bent heel duidelijk geweest, misschien zou je daarvoor niet je excusses voor aan hoeven te bieden. Zeker niet als je echt staat achter wat je voelt. Je voelt dus al weer, al is het irritatie.

Ik hoop dat jij ook wat steun bij familie en vrienden en therapeut kan vinden zoals ik heb gehad.
Heel veel succes

Groetjes en sterkte Dennie

hoi dennie en anderen,
hier wil ik dolgraag op reageren tenslotte zijn we ongeveer allen in het zelfde schuitje beland . natuurlijk is het bij iedereen anders of je gevoelens goed voelt of het fake is ,maar ik heb ben een tijd met seroxat gestopt en na mijn zwangerschap ook weer begonnen. Ja , ik slik het nog en daar ben ik echt niet trots op . maar ik voel me er goed mee en als er maar 1persoon zich er beter mee voelt ben ik blij voor die persoon . hoeft hij ook niet door de hel die ik heb meegemaakt.je gebruikt zelf geen antidepressiva schreef je ,gelukkig voor jou ,ik hoop ook van harte dat het je goed gaat . tuurlijk ik ken je niet ,maar jij mij ook niet en het is niet mijn bedoeling om je aftekafferen.
maar wat ik ook bedoelde met het schaapje laat zich niet op z'n kop zitten is dat ik uit mijn omgeving,en ik denk dat velen dat meemaken geen begrip kreeg voor mijn situatie !
Dit is niet persoonlijk op jou bedoelt.maar je gaf zo'n beetje een situatie aan alsof men er totaal maar erop los leefde en niets voelde . Dit is ook inderdaad wat (gewone)mensen denken en je dikwijls ook als onnozelaar ,aandachttrekkerij enz.... bestempelen. velen van jullie zullen heus wel eens hebben gemerkt en ondervonden dat je je misérie 1keer aan iemand kwijt kan en dan willen ze er liever niks meer over horen . Dikwijls kreeg ik opmerkingen van jou mankeert niks of vernederende uitspraken in publiek ,als ik me al in publiek durfde te begeven. en dat laat ik nu ene oor in andere uit .want een gezonde mens snapt niet wat je voelt .Ik weet wat ik voel met medicijnen ,maar ook zonder ! Ik voel me goed. Het punt was dat je zei je leeft op eeen rechte lijn , niet dal niet top .terwijl je gelukkig zelf nooit antidepressiva hebt gebruikt. Hoe kan je dat dan zeggen ? een gok ? Natuurlijk voelen anderen zich slechter en hebben ze bijwerkingen.Dit vind ik zeer erg voor hen en dat meen ik uit het diepst van mijn hart .aan swanica : ik begrijp echt wat je voelt , ik weet hoe ellendig je kunt zijn . natuurlijk ben ik niet jou.
er is niets mens onterend aaan dat ik een onvoorwaardelijke liefde voor mijn kind heb , want ik heb haar bijna verloren.
ook dat weten jullie niet van mij . Zou ik niet huilend bij haar bedje hebben gezeten soms (sorry, dit raakt me diep)
Ik zit hier nu bij te wenen . maar nee ik ben momenteel niet depressief .Toen ze op sterven lag slikte ik ook seroxat, ik heb dag en nacht naast haar gezeten.na 5dagen is het beter met haar gegaan ,gelukkig.inderdaad ik weet niks van jou maar jullie weten ook niks van mij .alleen dat ik sterker in mijn schoenen sta en hoop dat anderen dat ook bereiken met of zonder medicijnen.Ik wil maar zeggen ik voel honderd procent geluk en verdriet .Daarmee wil ik niet suggeren dat dat bij anderen ook is .maar als ik geen bier drink ,kan ik ook niet weten hoe een dronkene zich voelt .
Begrijp je , dennie .Als je medicijnen had geslikt ooit kon je een oordeel geven ,maar hoe wil je weten wat iemand voelt als je het zelf niet gebruikt? Mijn punt is gewoon met medicijnen kun je ook nog gevoel hebben .Ik spreek natuurlijk niet voor iedereen.Het is ook niet mijn bedoeling mensen te kwetsen of laaiend te maken,want ik weet zelf ook hoe het is om gekwetst te worden.verder laat ik het hierbij en wens jullie allemaal veel beterschap , veel geluk en voor de genen die het gevoel niet hebben ,ik hoop van ganser harte dat jullie ooit eens echt kunnen voelen.met of zonder medicijnen ! En als ik fel bij jullie overkwam mijn excuses dan maar mijn kinderen liggen mij zeer!!! nauw aaan het hart. en hierbij mag ik gerust 100 uitroeptekens plaatsen , 't wil niet zeggen dat ik hier schreeuw hoor. succes allen miep

aan duifke ,
nee hoor duifke seroxat is voor mij niet de uitvinding van de eeuw . de uitvinding zou zijn als we dit als mens niet hoefden mee te maken die ellende van onder aan de grond te zitten niks te kunnen als maar huilen en liggen in bed en als er even niemand kijkt te denken : nu doe ik het , nu maak ik er een eind aan. Geeen enkel medicijn is zaligmakend,niet voor psychische problemen en ook niet voor lichamelijke problemen. Dit is trouwens de reden van mijn psychishe problemen, mijn lichamelijke ziekte, en zolang die niet kan genezen kunnen mijn psychische problemen ook niet genezen. Ik zou heus wel kunnen stoppen, ik heb het voorheen ook gedaan met succes maar mijn lichamelijke pijn maakt het me op den duur psychich onmogelijk om volledig met seroxat te stoppen. Want dagelijks pijn en dan echte pijn waarover ik hier verder niet op in wil gaan maken psychisch veel bij je kapot en dan ben ik , maar wie ben ik ,
heel blij dat voor mij persoonlijk seroxat een uitkomst bied
succes miep

aan swanica,
Ik ben voor jou blij dat seroxat goed hielp en dat je het nu ook goed zonder kan .Proficiat! Natuurlijk kunnen er bij sommigen problemen optreden. je hoeft je ook niet te verontschuldigen voor je reactie , want ook jij hebt recht op je eigen mening. en je hebt echt ook wel gevoelens . Ik gun niemand een depressie of eender welk psychisch probleem.
Want dat gun ik mijn ergste vijand niet. Maar dit was inderdaad mijn gevoel, en niet om iemand te kwetsen.Dit is ook het nadeel van dat je elkaar niet kent en niet kunt zien , anders begrepen jullie bepaalde dingen misschien beter. Helaas . het maakte me niet echt boos de reactie van dennie maaar eerder verdrietig omdat ik dit dikwijls meemaakte dat mensen dachten dat ik door de medicijnen er als een zombie bijliep en nergens geen gevoel meer voor had wat niet zo was . ik besef ten volle dat er mensen zijn met andere ervaringen en dit vind ik echt vreselijk voor hen .maar het is niet seroxat alleen , ik ken mensen die door een hel gingen na afkicken van andere antidepressiva die nog nergens in deze forum staan vermeld en die ook bijwerkingen hadden .


aan marja ,
Ik heb heus niet alle wijsheid in pacht ! was het maar waar ,dan kon ik misschien enkele mensen helpen . Nu moet ik denken aan het liedje van herman van veen : als ik kon toveren . dan zou ik jullie echt allemaal van jullie problemen verlossen , maar helaas ik kan het niet , maar ik hoop toch dat jullie allemaal de hulp en steun vinden die jullie zoeken.



groetjes aan beiden en de rest miep

Hoi Miep,

Ik ben blij dat je nog ff hebt gereageerd, dank je voor de voor moeitje.

Mijn eerste reactie was eigenlijk meer in de vorm van wat ik ervaarde toen IK gevoelloos werd tijdens mijn depressie, zonder medicijnen EN wat ik heb gehoord van mensen die dergelijke medicijnen slikken en voorschrijven. Het medicijn is mij namelijk ook eens bijna voorgeschreven ik heb toen eerst onderzoek gedaan en daarna geweigerd. Ik heb te veel verslaafde mensen aan wat dan ook gezien dus heb ik min of meer een afkeer opgebouwd voor middelen waar je niet makkelijk vanaf komt en die het gedrag kunnen veranderen/beinvloeden.
Mijn eerste reactie was dus geen gok maar berust op waarheden van mezelf zonder medicijnen en van anderen MET en onderzoek. Ik hoop dat ik hiermee nu duidelijk heb gemaakt wat maakt dat IK nu juist reageer en hoe ik aan deze info kom. Er zijn namelijk mensen die reageren en het met me eens zijn. Mensen die het medicijn wel slikken.
Je hebt wel gelijk dat ik niet weet hoe het voelt ALS je medicijnen wel gebruikt. Maar nogmaals zonder medicijnen kun je je ook zo voelen. En sommige met de medicijnen weer niet. Zoals jij gelukkig.
Ik kreeg een beetje het gevoel van : "waar bemoei je je mee, niet gebruiker". Het was echt goed bedoeld en ik denk zeker niet dat mensen er maar op los leven!!!!!!! Maar dat begrijp je nu denk ik wel.
Ik heb ook geen oordeel over mensen die mensen die medicijnen slikken tegen depressiviteit al vind ik wel dat er ook therapy bij hoord omdat medicijnen in veel gevallen de oorzaak van de depressie niet wegnemen, tenzij er iets lichamelijks is dat de depressie veroorzaakt waar geen manier van mee omgaan voor is. Ik denk dat te veel gebruikers hopen dat het dan allemaal overgaat en ze er veder niets aan hoeven doen. En dat betreur ik.

Ook ik ben door een hel gegaan en natuurlijk heb ik net als ieder ander mens nog wel eens een dip. Ik heb ook niet de illusie dat dat ooit over gaat want het hoort bij het leven. Wie de duisternis niet kent weet het licht niet waarderen denk ik dan maar.

Inderdaad heb ook ik meegemaakt dat ik in mijn omgeving m'n verhaal wel 1 keer kon vertellen, mensen kregen dan een idee waarom ik niet lekker in mijn vel zat. Vaak voelde ik gelijk een oordeel of kreeg ik het gevoel dat het hun ene oor in en andere uit ging. Dat herken ik en dat is heel vervevelend. Zeker als je daarna NOG eens met een dergelijk verhaal komt of als het nog niet over is. Als niet slikker krijg je dan ook nog eens de reactie: "dan neem je toch een pil, dan is het zo over".

Ook ik heb een dochtertje waar ik zielsveel van houd. Ik kan me dus indenken hoe je je hebt gevoeld. Maar pas als je zoiets hebt meegemaakt kun je het echt voelen, hopelijk hoef ik nooit te ervaren dat mijn kind op sterven ligt.
Wat me wel opvalt is dat je iets niet snel aanneemt van iemand die niet in precies dezelfde situatie verkeerd als jij. Hiermee bedoel ik dat ik dus niet kan voelen wat een gebruiker voelt dus zo kan ik ook niet voelen hoe het is om je kind bijna te verliezen. Niemand die dit niet meegemaakt heeft kan dat, maar als mensen in jou hun omgeving hun best doen om zich in te leven in die situatie, hoop ik wel dat je hun erkenning kunt aanvaarden. En dat je dan niet ook zegt van: "jij weet niet hoe het voelt want JIJ hebt dit niet meegemaakt". Ik denk dat je jezelf dat te kort doet. Maar misschien doe je dit wel niet, want dit was een gokje van mij. Ik hoop dat je begrijpt wat ik nu bedoel en klopt het niet gooi het dan maar weg. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat mensen maar vinden dat je DAAR nu juist niet over moet zeuren omdat je kind nu toch leeft. Terwijl je toch een hele nare ervaring hebt opgedaan en waarschijnlijk een verdriet en angst heb leren kennen die je van jezelf nog niet had gevoeld.

Okay ik laat het ook hierbij

Heel veel succes met alles en je kindjes.

Dennie

Aan Maaike:

Hoi,

Ik slik ook seroxat. Of ik gevoellozer ben? Misschien kan ik je het beste een antwoord op je vraag geven als ik mijn vriend citeer.
Die omschrijft het nl. zo: "Je lijkt gevoellozer als in 'nonchalanter', 'minder gevoelig en vooral sneller afgeleid en plotselinge stemmingsomslagen in bed' (aanraken etc.)"
Hij heeft trouwens gelijk. Ik merk dat zelf ook.

Groetjes!

Hai Maaike,
Je hebt een behoorlijke discussie teweeggebracht zo te zien. Als ik het verhaal van Miep lees (alleen maar positieve ervaringen met Seroxat), dan lees ik mijn verhaal. Ik ben juist veel gevoeliger geworden. In de zin van dat ik ontzettend dicht bij mijn gevoel sta (en ook stilsta). Maar weet je, na alles zo'n beetje gevolgd te hebben in dit Forum (vanaf de dag na de 1e uitzending), ben ik ervan overtuigd geraakt dat het met Seroxat (en andere AD's) al net zo is als met ieder willekeurig ander medicijn. Je reageert er goed of niet goed op. Je voelt je beter of juist slechter. Je hebt last van bijwerkingen of juist weer helemaal niet. Verder denk ik dat geen enkel medicijn als 'snoepje tegen de pijn' voorgeschreven moet worden. Ik heb jarenlang allerlei therapien (reguliere en alternatieve) gevolgd, allerlei boeken gelezen, allerlei manieren gezocht om 'het grijze gevoel' in mijn hoofd kwijt te raken en echt.........ik heb m'n uiterste best gedaan, had inmiddels zelfs de liefde van m'n leven ontmoet, die me begreep en altijd voor me klaar stond, maar de depressies kwamen terug, telkens weer, en niet zo'n klein beetje ook. Voor mij waren de medicijnen (gecombineerd met wederom therapie) mijn laatste redmiddel. En een REDMIDDEL dat is het gebleken! Als je zoals Miep wellicht, maar in ieder geval zoals ik jarenlang 'jarenlang' in de pinarie hebt gezeten en het blijkt dat medicijnen een echte ommekeer voor je zijn geweest, dan is het heel erg moeilijk als mensen daar geen begrip voor op kunnen brengen of daar kritiek op hebben. Dan is het net of ze maar blijven beweren dat het allemaal je eigen schuld wel zal zijn, alsof je er voor kiest om je waardeloos te voelen, alsof je er voor kiest om zelfmoordgedachten te hebben terwijl je een zoon van anderhalf hebt thuislopen.
Ik kan Miep helemaal begrijpen, ook zij zal het gevoel hebben zich te moeten verdedigen naar anderen toe. En dat moet je natuurlijk opgeven, maar een uitzending van Radar op de manier waarvoor zij gekozen hebben, maakt het er allemaal zeker niet beter op en geeft MIJ in ieder geval het idee dat ik maar beter niet (zo open als ik er altijd over geweest ben) tegen anderen kan vertellen dat ik Seroxat slik. Ze zouden er de meest waanzinnige ideeen over kunnen krijgen (als ze die uberhaupt al niet hadden, want mijn ervaring is dat praten over je depressies tegen mensen die dat zelf niet ervaren hebben of zich er nooit in hebben verdiept ALTIJD gepaard gaat met onbegrip of 'ach dat heb ik ook wel eens', of 'je hebt toch een goed leven').

Lieve Maaike, als ik je een advies mag geven: ga op je gevoel en je instinct af. Als jij het gevoel hebt dat die gevoelloosheid bij je ex-vriend komt door de medicijnen, als dat een duidelijk aanwijsbare verandering is sinds hij die medicijnen slikt, dan zal dat absoluut zo zijn. Wat anderen daarover beweren, staat daar helemaal los van en is niet belangrijk. Wellicht wil je een stukje (h)erkenning, maar jou ex is jou ex, is zijn lichaam, zijn geest en ieder mens reageert op zijn manier.

Alsjeblieft....en graag gedaan.

Linda Jansen

aan dennie ,
Ik verwijt je niks maar zoals ook Linda al zegt : kom eens open naar buiten met het verhaal dat je een depressie hebt of hebt gehad ! je krijg t inderdaad maar rare opmerkingen.
iemand zei tegen mij "dan drink je toch lekker een fles bier" alsof dat wat oplost . maar dat zijn dan echt mensen die het nooit hebben meegemaakt en mijn therapeut zei ook mensen die zo praten mogen zich eens 5 min. zo ellendig voelen. maar ik gun het niemand. Mijn kindje was bijna 2 toen ze op sterven lag en ik denk dat mensen waarbij het kind echt sterft weten wat ik bedoel . dit maakt je echt kapot en ook al zit ze nu gezond naast me , ik blijf dit altijd voor me zien hoe ze in het ziekenhuis lag . mijn therapeut weet dit ook allemaal en probeert me ook echt te helpe n. maar ieder die kinderen heeft weet wel hoe het je raakt als er iets met je kind is . dat is de moederliefde en het is maar goed dat we dat nog steeds allen in ons hebben. Ik verwijt niemand iets , inderdaad dit wat sylvia zegt is ook zo iemand kiest er niet voor om depressief te worden , jij hebt het beslist ook niet gewild . maar ik weet dat het je zomaar kan overvallen . Ik keur medicijnen alleen ook niet goed , natuurlijk moet er hulp bij komen .
en maaike 's man is maaike's man en hij heeft ook weer een andere achtergrond en andere gevoelens en ik hoop dat maaike ook een goede steun blijft voor haar man. Want in veel relaties geeft ook dit nog eens problemen.
veel geluk allen miep

Beste Miep,

Ik waardeer het dat je op onze reakties naar jouw toe, hebt gereageerd. Ik ben zeker niet meer 'laaiend' meer, het is wat mij betreft ook goed zo. Toch denk ik Miep, als je het geen waar je voorstaat, aan iemand duidelijk wilt maken, dat je het beter op een iets genuanceerdere manier moet doen.Dezelfde boodschap komt dan aan, maar mensen kunnen er meer mee.
Wat jij hebt meegemaakt met oa je kindje is niet mis en ik denk dat dit ook wel een groot proces bij jou teweeg heeft gebracht, en begrijpelijk hoor.
Dit stukje discussie werkt voor mij ook therapeutisch moet ik eerlijk zeggen. Hetgeen wat ik vroeger hebt meegemaakt heeft mij zover gebracht dat ik in 43 jaar nooit boosheid hebt durven uitten, welliswaar van achter mijn veilige computer heb ik dat nu toch gedaan.Ik zie nu dat de consequentie hiervan niet rampzalig is, zoals ik met mijn dwanggedachten altijd wel invul.
Dus Miep zonder dat je het zelf besefte heb je mij op een andere manier geholpen dan misschien de bedoeling was. Grappig eigenlijk he?

Ik wens je veel geluk toe en lekker genieten van je gezinnetje.

groetjes,Marja

Beste Miep,

Ik waardeer het dat je op onze reakties naar jouw toe, hebt gereageerd. Ik ben zeker niet meer 'laaiend' meer, het is wat mij betreft ook goed zo. Toch denk ik Miep, als je het geen waar je voorstaat, aan iemand duidelijk wilt maken, dat je het beter op een iets genuanceerdere manier moet doen.Dezelfde boodschap komt dan aan, maar mensen kunnen er meer mee.
Wat jij hebt meegemaakt met oa je kindje is niet mis en ik denk dat dit ook wel een groot proces bij jou teweeg heeft gebracht, en begrijpelijk hoor.
Dit stukje discussie werkt voor mij ook therapeutisch moet ik eerlijk zeggen. Hetgeen wat ik vroeger hebt meegemaakt heeft mij zover gebracht dat ik in 43 jaar nooit boosheid hebt durven uitten, welliswaar van achter mijn veilige computer heb ik dat nu toch gedaan.Ik zie nu dat de consequentie hiervan niet rampzalig is, zoals ik met mijn dwanggedachten altijd wel invul.
Dus Miep zonder dat je het zelf besefte heb je mij op een andere manier geholpen dan misschien de bedoeling was. Grappig eigenlijk he?

Ik wens je veel geluk toe en lekker genieten van je gezinnetje.

groetjes,Marja

Beste Miep,

Ik waardeer het dat je op onze reakties naar jouw toe, hebt gereageerd. Ik ben zeker niet meer 'laaiend' meer, het is wat mij betreft ook goed zo. Toch denk ik Miep, als je het geen waar je voorstaat, aan iemand duidelijk wilt maken, dat je het beter op een iets genuanceerdere manier moet doen.Dezelfde boodschap komt dan aan, maar mensen kunnen er meer mee.
Wat jij hebt meegemaakt met oa je kindje is niet mis en ik denk dat dit ook wel een groot proces bij jou teweeg heeft gebracht, en begrijpelijk hoor.
Dit stukje discussie werkt voor mij ook therapeutisch moet ik eerlijk zeggen. Hetgeen wat ik vroeger hebt meegemaakt heeft mij zover gebracht dat ik in 43 jaar nooit boosheid hebt durven uitten, welliswaar van achter mijn veilige computer heb ik dat nu toch gedaan.Ik zie nu dat de consequentie hiervan niet rampzalig is, zoals ik met mijn dwanggedachten altijd wel invul.
Dus Miep zonder dat je het zelf besefte heb je mij op een andere manier geholpen dan misschien de bedoeling was. Grappig eigenlijk he?

Ik wens je veel geluk toe en lekker genieten van je gezinnetje.

groetjes,Marja

Sorry, eerst zat mijn computer vast, om vervolgens op hol te slaan. Eigenlijk heel menselijk he?? HA HA

Marja