Psychiaters verraden familiegeheimen
Geplaatst: 18 jan 2011 20:17
Psychiaters verraden familiegeheimen onder het kopje "traumatische ervaringen" in hun rapportages aan andere professionals (en wie nog meer?) en werken zodoende mee aan het veroorzaken of in ieder geval het in stand houden van sociale trauma's.
Zo dat staat er even. Wat is er gebeurd? Een familielid van me was tijdelijk vrijwillig in de GGZ opgenomen vanwege ouderdomsklachten. Ik ben gemachtigde om haar rapporten in te zien en onze band is goed. Zit ze tijdelijk in de overbruggingszorg van een tehuis, en zijn al daar haar medische, ahum psychiatrische gegevens kennelijk doorgegeven.
Kom ik op bezoek en liggen de papieren open en bloot op tafel, zonder envelop. Dus sowieso kon iedereen er even een blik in werpen, schoonmakers, verplegend personeel, huishoudelijk personeel, medepatienten. Mensen zijn nu eenmaal nieuwsgierige aagjes. Dat laatste was die avond al gebeurd. Een patient was binnen komen wandelen in haar kamer, aan de tafel gaan zitten en was luidop het rapport gaan voorlezen. Mijn familielid belde toen meteen de verpleging die de man weg kwam halen. Ja, de patient was dement, nu dat was niet te merken aan zijn gedrag.
Vooral het kopje "traumatische ervaringen"bevalt me allerminst. Daarin staat iets beschreven dat er niet in mag, omdat dat in het verleden het familielid veel schade heeft berokkend en haar ook ooit haar eigen huisarts die haar als een baksteen liet vallen deed verliezen. Kortom ze had aan die geschiedenis een sociaal trauma opgedaan. Het had met een tragische zaak te maken dat wel, met grote gevolgen.
Een klacht over het wangedrag van die huisarts indienen bij het tuchtcollege had geen zin, want dan was dat verdomde familiegeheim bij het college beland, wat alles nog erger had gemaakt. Vermoedelijk ging die huisarts daarom zo ver, want hij wist best dat we niks konden beginnen. Hij zou van die zitting met die wijze heren werkelijk genoten hebben! Het was toch allemaal echt waar wat er gebeurd was? Dat plezier gunden we hem natuurlijk niet.
Maar even terug tot de orde van de dag.
"Aan de huisarts" stond er boven de brief. (de huidige dus, niet die vroegere). Of eigenlijk een fax. Want het hele rapport moet kennelijk in die vorm naar de huisarts gefaxt, als het al niet gebeurd is.
Hij is bovendien ook nog eens mijn eigen huisarts, tijdelijk voor dat familielid omdat ze even bij mij in de buurt zat. Dat is mooi, is via dat rapport ook weer even netjes een familiegeheim dat ik nooit aan mijn huisarts zou vertellen, op diens bureau beland! Heeft de assistente vast mee zitten genieten. En maar kwijlen en maar hijgen. Razend word ik alleen al bij de gedachte.
Privacy telt niet in dit land. Onder het mom van "medische zorg" of "biografische gegevens" of "traumatische ervaringen" kan men kennelijk van alles over jan en alleman verspreiden.
Aan patientenrechten heb je niets. Die stellen geen bal voor. Die bestaan alleen maar op papier. Ben je het ergens niet mee eens, dan mag je een aantekening toevoegen en vestig je er alleen maar de aandacht op je grief, waar verder toch niets meer mee wordt gedaan. De schade is dan alweer aangericht. Kortom, een nog groter sociaal trauma.
Stel je voor. Psychiater dr. B, gerenommeerd hoofd van een afdeling van een academisch ziekenhuis, leest over zichzelf in een rapport dat zijn grootmoeder een buitenechtelijke relatie had vanwege nymfomanie, en dat het kind dat daaruit geboren werd zijn bloedeigen vader was. Op grond hiervan mag hij gezellig met vervroegd pensioen want dr. B. had een wel erg moeilijk leven gehad. Of een zekere dr. Z. leest in een rapport over hemzelf dat zijn grootvader in de oorlog een NSB-er was die drie Joden verraadde en daarvoor vijf jaar in de bak zat. Het gezin verviel daardoor tot armoede en daarom werd dr. Z. zo'n harde werker dat hij op latere leeftijd een burn-out kreeg. Zou dr. Z. dat in een rapport van zijn verzekeringsarts over zichzelf willen zien? Ik verzin deze verhalen even, maar ik ben zeker dat deze psychiaters dit niet zou overkomen. Tenzij ze stapelgek zijn, natuurlijk.
Maar de gewone man moet maar alles slikken en zijn familiegeheimen mogen lekker onder het mom van medisch belang of medische zorg of therapeutische zorg en dat soort onzinnige termen in dit verband via die smerige dossiertjes aan Jan en Alleman worden doorgestuurd?
Kan een advocaat hier niet iets aan doen? Want het rapport wordt nu gewoon naar een volgende huisarts en anderen doorgestuurd en die kunnen dan weer fijn gaan kwijlen en genieten en lekker roddelen met hun partners en assistentes of op de golfbaan. Vermoedelijk gescand en in de pc gedouwd, zodat heel Nederland het in kan zien, ondanks al die loze beloften van privacy en dat soort flauwekul.
En wat nog erger is, de ervaring heeft dus geleerd dat de zorg beduidend minder kan zijn als dit soort feiten uit rapporten bij vreemden onder ogen komen. Daarvan hebben we bewijs in de vorm van die vervelende huisarts in het verleden, wiens zorg acuut beduidend minder werd en zijn gedrag ronduit onbeschoft.
Met dank voor een reactie!
Zo dat staat er even. Wat is er gebeurd? Een familielid van me was tijdelijk vrijwillig in de GGZ opgenomen vanwege ouderdomsklachten. Ik ben gemachtigde om haar rapporten in te zien en onze band is goed. Zit ze tijdelijk in de overbruggingszorg van een tehuis, en zijn al daar haar medische, ahum psychiatrische gegevens kennelijk doorgegeven.
Kom ik op bezoek en liggen de papieren open en bloot op tafel, zonder envelop. Dus sowieso kon iedereen er even een blik in werpen, schoonmakers, verplegend personeel, huishoudelijk personeel, medepatienten. Mensen zijn nu eenmaal nieuwsgierige aagjes. Dat laatste was die avond al gebeurd. Een patient was binnen komen wandelen in haar kamer, aan de tafel gaan zitten en was luidop het rapport gaan voorlezen. Mijn familielid belde toen meteen de verpleging die de man weg kwam halen. Ja, de patient was dement, nu dat was niet te merken aan zijn gedrag.
Vooral het kopje "traumatische ervaringen"bevalt me allerminst. Daarin staat iets beschreven dat er niet in mag, omdat dat in het verleden het familielid veel schade heeft berokkend en haar ook ooit haar eigen huisarts die haar als een baksteen liet vallen deed verliezen. Kortom ze had aan die geschiedenis een sociaal trauma opgedaan. Het had met een tragische zaak te maken dat wel, met grote gevolgen.
Een klacht over het wangedrag van die huisarts indienen bij het tuchtcollege had geen zin, want dan was dat verdomde familiegeheim bij het college beland, wat alles nog erger had gemaakt. Vermoedelijk ging die huisarts daarom zo ver, want hij wist best dat we niks konden beginnen. Hij zou van die zitting met die wijze heren werkelijk genoten hebben! Het was toch allemaal echt waar wat er gebeurd was? Dat plezier gunden we hem natuurlijk niet.
Maar even terug tot de orde van de dag.
"Aan de huisarts" stond er boven de brief. (de huidige dus, niet die vroegere). Of eigenlijk een fax. Want het hele rapport moet kennelijk in die vorm naar de huisarts gefaxt, als het al niet gebeurd is.
Hij is bovendien ook nog eens mijn eigen huisarts, tijdelijk voor dat familielid omdat ze even bij mij in de buurt zat. Dat is mooi, is via dat rapport ook weer even netjes een familiegeheim dat ik nooit aan mijn huisarts zou vertellen, op diens bureau beland! Heeft de assistente vast mee zitten genieten. En maar kwijlen en maar hijgen. Razend word ik alleen al bij de gedachte.
Privacy telt niet in dit land. Onder het mom van "medische zorg" of "biografische gegevens" of "traumatische ervaringen" kan men kennelijk van alles over jan en alleman verspreiden.
Aan patientenrechten heb je niets. Die stellen geen bal voor. Die bestaan alleen maar op papier. Ben je het ergens niet mee eens, dan mag je een aantekening toevoegen en vestig je er alleen maar de aandacht op je grief, waar verder toch niets meer mee wordt gedaan. De schade is dan alweer aangericht. Kortom, een nog groter sociaal trauma.
Stel je voor. Psychiater dr. B, gerenommeerd hoofd van een afdeling van een academisch ziekenhuis, leest over zichzelf in een rapport dat zijn grootmoeder een buitenechtelijke relatie had vanwege nymfomanie, en dat het kind dat daaruit geboren werd zijn bloedeigen vader was. Op grond hiervan mag hij gezellig met vervroegd pensioen want dr. B. had een wel erg moeilijk leven gehad. Of een zekere dr. Z. leest in een rapport over hemzelf dat zijn grootvader in de oorlog een NSB-er was die drie Joden verraadde en daarvoor vijf jaar in de bak zat. Het gezin verviel daardoor tot armoede en daarom werd dr. Z. zo'n harde werker dat hij op latere leeftijd een burn-out kreeg. Zou dr. Z. dat in een rapport van zijn verzekeringsarts over zichzelf willen zien? Ik verzin deze verhalen even, maar ik ben zeker dat deze psychiaters dit niet zou overkomen. Tenzij ze stapelgek zijn, natuurlijk.
Maar de gewone man moet maar alles slikken en zijn familiegeheimen mogen lekker onder het mom van medisch belang of medische zorg of therapeutische zorg en dat soort onzinnige termen in dit verband via die smerige dossiertjes aan Jan en Alleman worden doorgestuurd?
Kan een advocaat hier niet iets aan doen? Want het rapport wordt nu gewoon naar een volgende huisarts en anderen doorgestuurd en die kunnen dan weer fijn gaan kwijlen en genieten en lekker roddelen met hun partners en assistentes of op de golfbaan. Vermoedelijk gescand en in de pc gedouwd, zodat heel Nederland het in kan zien, ondanks al die loze beloften van privacy en dat soort flauwekul.
En wat nog erger is, de ervaring heeft dus geleerd dat de zorg beduidend minder kan zijn als dit soort feiten uit rapporten bij vreemden onder ogen komen. Daarvan hebben we bewijs in de vorm van die vervelende huisarts in het verleden, wiens zorg acuut beduidend minder werd en zijn gedrag ronduit onbeschoft.
Met dank voor een reactie!
Het enige wat je kunt doen is uit de klauwen van dit gezondheids-circus proberen te blijven door zelf je verantwoordelijkheid op te gaan eisen voor je eigen gezondheid (zodat je ze zo min mogelijk nodig hebt)