Ik begrijp er gewoon geen drol meer van. Had Dexia nou wel of geen vergunning om de lease producten te verkopen?
Bij nee zijn alle contracten toch gewoon nietig. Waarom moet het dan zo lang duren?
Als ik op koninginnendag met een standje op de Dam frisdrank ga verkopen zonder vergunning dan ben ik toch ook strafbaar.
Kan iemand een zinnig antwoord op de vergunning vraag geven om het voor mij wat duidelijker te maken?
| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] Vergunning
Re: Vergunning
Dexia had geen vergunning op consumentenkredieten aan te bieden.
Sommige contracten zijn wel consumentenkredieten volgens diverse uitspraken, maar veelal gaan de rechters er dan vanuit dat aan de nietigheid deels de werking moet worden ontzegd.
Tot nu toe zijn er alleen uitspraken van rechtbanken en nog niet van de hoven of de Hoge Raad.
Dus, zekerheid is niet te geven hierover.
Sommige contracten zijn wel consumentenkredieten volgens diverse uitspraken, maar veelal gaan de rechters er dan vanuit dat aan de nietigheid deels de werking moet worden ontzegd.
Tot nu toe zijn er alleen uitspraken van rechtbanken en nog niet van de hoven of de Hoge Raad.
Dus, zekerheid is niet te geven hierover.
Re: Vergunning
Kamerstuk Eerste Kamer 1989-1990 kamerstuknummer 19785 ondernummer 45a
Regels met betrekking tot het consumentenkrediet (Wet op het consumentenkrediet)
http://resolver.kb.nl/resolve?urn=urn:m ... 6&role=pdf
(met medewerking van Zirkoon, waarvoor dank)
Bij de totstandkoming van de Wet op het consumentenkrediet (Wck) werd in de Memorie van ANTWOORD Ontvangen 7 juni 1990 in het hierbovenstaande Kamerstuk op pagina 5 het volgende vastgelegd:
Wet van 4 juli 1990, houdende regels met betrekkking tot het consumentenkrediet
Artikel 46
De bepalingen van dit hoofdstuk omtrent nietigheid en vernietigbaarheid zijn mede van toepassing op overeenkomsten als bedoeld in artikel 30, eerste lid, die buiten Nederland worden gesloten door een buiten Nederland gevestigde kredietgever of leverancier met een kredietnemer die zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft en die het krediet in Nederland heeft aangevraagd.
Artikel 30
1. Een overeenkomst die een krediettransactie vormt of tot een zodanige transactie behoort en waarbij een kredietnemer partij is, wordt aangegaan bij een door of namens alle partijen ondertekende onderhandse of notariële akte.
De zinssnede “Bij het opstellen van dit artikel [46] is er van uitgegaan dat op overeenkomsten die in Nederland tot stand komen, de WCK in ieder geval van toepassing is (zie bladzijde 93 van de memorie van toelichting).”, is dermate van belang dat wij kunnen vaststellen dat op alle contracten waarbij een (vorm van) krediet wordt verstrekt -zoals ook bij aandelenlease- de Wet op het consumentenkrediet (Wck) als dwingend recht wel degelijk van toepassing is.
Eerste Kamer, vergaderjaar 1989-1990, 19 785, nr. 45a [pagina] 4
Als men dit Kamerstuk doorleest komt men tevens de opmerking tegen ”Ten eerste mag geen afbreuk worden gedaan aan de door de WCK beoogde consumentenbescherming.” Dat nu verwoedde pogingen worden gedaan de Wck niet van toepassing te achten dan wel buiten spel te zetten is dan ook in het licht van dit kamerstuk zeer opmerkelijk te noemen. We zullen er beslist meer van vernemen.
Met vriendelijke groet,
Okerene
Regels met betrekking tot het consumentenkrediet (Wet op het consumentenkrediet)
http://resolver.kb.nl/resolve?urn=urn:m ... 6&role=pdf
(met medewerking van Zirkoon, waarvoor dank)
Bij de totstandkoming van de Wet op het consumentenkrediet (Wck) werd in de Memorie van ANTWOORD Ontvangen 7 juni 1990 in het hierbovenstaande Kamerstuk op pagina 5 het volgende vastgelegd:
[*]Wet op het consumentenkrediet (WCK)Voorts vroegen deze leden of terecht gesteld werd in meergenoemde brief dat artikel 46 [*] slechts ziet op gevallen waarin de krediettransactie buiten Nederland tot stand is gekomen[/b] In artikel 46 is bepaald dat de bepalingen van hoofdstuk IV omtrent nietigheid en vernietigbaarheid mede van toepassing zijn op overeenkomsten die buiten Nederland worden gesloten door een buiten Nederland gevestigde kredietgever of leverancier met een kredietnemer die zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft en die het krediet in Nederland heeft aangevraagd. Bij het opstellen van dit artikel is er van uitgegaan dat op overeenkomsten die in Nederland tot stand komen, de WCK in ieder geval van toepassing is (zie bladzijde 93 van de memorie van toelichting). Artikel 46 geeft dus, in het voetspoor van artikel 38 van de Wet op het Consumptief Geldkrediet (WCGK) (Stb. 1972, 399), een uitbreiding aan het bereik van de WCK, en niet een uitputtende regeling. Afgezien van artikel 46 leidt het dwingend karakter van hoofdstuk IV van de WCK, tot toepasselijkheid van artikel 7, tweede lid, EEV.
Wet van 4 juli 1990, houdende regels met betrekkking tot het consumentenkrediet
Artikel 46
De bepalingen van dit hoofdstuk omtrent nietigheid en vernietigbaarheid zijn mede van toepassing op overeenkomsten als bedoeld in artikel 30, eerste lid, die buiten Nederland worden gesloten door een buiten Nederland gevestigde kredietgever of leverancier met een kredietnemer die zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft en die het krediet in Nederland heeft aangevraagd.
Artikel 30
1. Een overeenkomst die een krediettransactie vormt of tot een zodanige transactie behoort en waarbij een kredietnemer partij is, wordt aangegaan bij een door of namens alle partijen ondertekende onderhandse of notariële akte.
De zinssnede “Bij het opstellen van dit artikel [46] is er van uitgegaan dat op overeenkomsten die in Nederland tot stand komen, de WCK in ieder geval van toepassing is (zie bladzijde 93 van de memorie van toelichting).”, is dermate van belang dat wij kunnen vaststellen dat op alle contracten waarbij een (vorm van) krediet wordt verstrekt -zoals ook bij aandelenlease- de Wet op het consumentenkrediet (Wck) als dwingend recht wel degelijk van toepassing is.
Eerste Kamer, vergaderjaar 1989-1990, 19 785, nr. 45a [pagina] 4
Eerste Kamer, vergaderjaar 1989-1990, 19 785, nr. 45a [pagina] 5De vraag hierbij is in concreto in hoeverre partijen vrij zijn in het kiezen van het rechtsstelsel dat hun overeenkomst zal beheersen. In dit verband is vooral van belang het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst ((1980), PbEG L 266), verder aan te duiden als EEV. Hoewel Nederland het genoemde verdrag nog niet heeft geratificeerd, en het verdrag nog niet in werking is getreden, wordt in de Nederlandse rechtspraktijk al wel terdege acht geslagen op de inhoud ervan. Een wetsvoorstel houdende goedkeuring van het verdrag is op 13 maart 1989 bij de Tweede Kamer ingediend (Kamerstukken II 1988/89, 21 059(R1365).
Artikel 7, tweede lid, EEV bepaalt dat het verdrag de toepassing onverlet laat van de bepalingen van het recht van het land van de rechter die ongeacht het op de overeenkomst toepasselijke recht, het geval dwingend beheersen. Het lijdt geen twijfel dat hoofdstuk IV van de WCK, met inbegrip van artikel 46, dergelijke bepalingen van dwingend recht inhoudt. In genoemd artikel is uitdrukkelijk een «scope rule» geformu– leerd, die prevaleert boven andersluidende contractuele bepalingen. Hieruit volgt, dat, zeker ingeval aan de in artikel 46 opgenomen voorwaarden is voldaan, de Nederlandse rechter de WCK van toepassing zal achten. Anders dan de specifieke consumentenbeschermende voorziening die artikel 5 van het EEV inhoudt, geldt artikel 7, tweede lid, EEV onafhankelijk van de vraag of er een verband bestaat tussen de lening en het aangeschafte goed.
Overigens merken wij reeds hier op dat het hanteren van rechtskeuze - alsook van jurisdictiekeuzeclausules in Nederland via de weg van het toezicht op de naleving van de WCK kan worden tegengegaan. Bij de beantwoording van nadere vragen van deze leden omtrent bedoelde clausules wordt op deze kwestie ingegaan.
Voorts vroegen deze leden of terecht gesteld werd in meergenoemde brief dat artikel 46 slechts ziet op gevallen waarin de krediettransactie buiten Nederland tot stand is gekomen In artikel 46 is bepaald dat de bepalingen van hoofdstuk IV omtrent nietigheid en vernietigbaarheid mede van toepassing zijn op overeenkomsten die buiten Nederland worden gesloten door een buiten Nederland gevestigde kredietgever of leverancier met een kredietnemer die zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft en die het krediet in Nederland heeft aangevraagd. Bij het opstellen van dit artikel is er van uitgegaan dat op overeenkomsten die in Nederland tot stand komen, de WCK in ieder geval van toepassing is (zie bladzijde 93 van de memorie van toelichting). Artikel 46 geeft dus, in het voetspoor van artikel 38 van de Wet op het Consumptief Geldkrediet (WCGK) (Stb. 1972, 399), een uitbreiding aan het bereik van de WCK, en niet een uitputtende regeling. Afgezien van artikel 46 leidt het dwingend karakter van hoofdstuk IV van de WCK, tot toepasselijkheid van artikel 7, tweede lid, EEV. ….
Als men dit Kamerstuk doorleest komt men tevens de opmerking tegen ”Ten eerste mag geen afbreuk worden gedaan aan de door de WCK beoogde consumentenbescherming.” Dat nu verwoedde pogingen worden gedaan de Wck niet van toepassing te achten dan wel buiten spel te zetten is dan ook in het licht van dit kamerstuk zeer opmerkelijk te noemen. We zullen er beslist meer van vernemen.
Met vriendelijke groet,
Okerene
Re: Vergunning
Als men dit Kamerstuk doorleest komt men tevens de opmerking tegen ”Ten eerste mag geen afbreuk worden gedaan aan de door de WCK beoogde consumentenbescherming.” Dat nu verwoedde pogingen worden gedaan de Wck niet van toepassing te achten dan wel buiten spel te zetten is dan ook in het licht van dit kamerstuk zeer opmerkelijk te noemen. We zullen er beslist meer van vernemen.
Okerene,
wat bedoel je met de laatste zin, m.a.w. wie gaat dit aanvechten ?
Het "richtinggevende" Leaseteam ( naar hun zeggen alles deskundig bestudeerd, overwogen en afgewogen te hebben) wil het onder het vloerkleed vegen en onze Volksvertegenwoordiging wil kennelijk niets meer met de leaseaffaire te maken hebben. Kennelijk is het zo belangrijk geachte doel van een wet totaal niet relevant meer.......
Re: Vergunning
Hier ligt een taak voor ministerRouwvoet hij heeft toch de portefeulle jeugd en gezin?Volksvertegenwoordiging wil kennelijk niets meer met de leaseaffaire te maken hebben. Kennelijk is het zo belangrijk geachte doel van een wet totaal niet relevant meer.......
Nergens worden zoveel gezinnen kapot gemaakt als door dexia
Re: Vergunning
Ja hoor, en dan gaan we ook vragen of de koningin en de paus zich ermee willen bemoeien.
