| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] Bericht in Brabants Dagblad 04-04-2003
-
Bianca
Bericht in Brabants Dagblad 04-04-2003
Aandelenlease: financiële dromen liggen in scherven
Door Alex Bogers
Vrijdag 4 april 2003 - Is de klant zo dom geweest of heeft de verkoper alleen aan zijn eigen portemonnee gedacht? Bij de ingewikkelde aandelenleaseproducten die eind jaren negentig op de markt kwamen lijkt beide het geval te zijn. Nieuwe regelgeving moet voorkomen dat de klant zich nog een keer in een ongewis financieel avontuur stort.
Een nieuwe groep verontwaardigde consumenten wil geld terug van een verzekeraar. Na Legio Lease en Spaar Select is nu Aegon-dochter Spaarbeleg aan de beurt. Kopers van Sprintplan (een product van Spaarbeleg) hebben zich verenigd omdat zij er nu pas achter komen dat zij in het verleden een consumptief krediet kochten op basis van aandelen. De kopers worden bij de gekelderde beurskoersen geconfronteerd met nul procent winst en zijn hun maandelijkse premie kwijt. Ze zeggen nu verkeerd te zijn voorgelicht door verzekeringstussenpersonen, want ze dachten een spaarrekening te openen met een gegarandeerde uitkering.
De tussenpersonen willen zeker niet de hele schuld op zich nemen van de miscommunicatie en financiële dromen die aan scherven liggen. Het is een combinatie van slechte voorlichting door de tussenpersoon en hebzucht bij de consument, vindt Paul Oostdam van de organisatie van assurantiebemiddelaars NBvA. "In iedere branche doen zich incidenten voor. Maar consumenten hebben met dichtgeknepen ogen de aandelenleaseproducten gekocht."
Wervende teksten
Oostdam stelt dat mensen elkaar eind jaren negentig gek maakten met beleggen. De beurs steeg vele tientallen procenten en iedereen sprak erover. Op feestjes werd je voor gek versleten als je je spaargeld op een renterekening niet omzette in een aandelenportefeuille. Immers, de wereld was veranderd en met de nieuwe economie zouden de koersen nooit meer dalen. De verzekeraars doken volgens Oostdam boven op die trend door met beleggingsproducten te komen waarbij het leek dat ieder risico was uitgebannen. Ze bedienden zich van termen als garantiewaarde, verzekerd kapitaal en sparen, noemden rentebetalingen 'premie' en gebruikten rekenvoorbeelden waarbij de beurs tien procent of meer per jaar steeg. Kortom: alles leek erop gericht om de klanten 'lekker' te maken voor hun producten. De tussenpersonen hebben de wervende teksten en folders natuurlijk graag aan de klanten doorgespeeld. Zij kregen immers provisie over ieder verkocht product. Maar een goede tussenpersoon heeft volgens Oostdam de klant meer uitleg gegeven en wel degelijk op de risico's gewezen. Die tussenpersoon heeft ook uitgelegd wat de klant eigenlijk kocht, bijvoorbeeld een consumptief krediet of een belegging met een overlijdensrisicoverzekering. Het is echter maar de vraag of de klant het altijd begrepen heeft en vooral of hij het heeft wíllen begrijpen. Hoe dan ook, de toezichthouder op de financiële markten, AFM, heeft de regels voor de tussenpersonen de afgelopen jaren aangescherpt. In de eerste plaats moet de tussenpersoon tegenwoordig een vergunning hebben en niet zoals in het verleden alleen een diploma en een inschrijving bij de SER. Daarnaast moeten tussenpersonen klanten die vragen om ingewikkelde spaarproducten tegenwoordig screenen. Aan de hand van onder meer vragen over het inkomen en vragen over de wens om risico te lopen moet de tussenpersoon nagaan wat voor soort producten hij de klant kan verkopen. Volgens Oostdam controleert de AFM regelmatig of de tussenpersonen zich aan de nieuwe regels houden. Achteraf wordt dan nagegaan of de intermediair het risicoprofiel heeft opgesteld en of op de juiste manier is gewaarschuwd voor de gevaren van alle producten. Of de kans op herhaling van de afgelopen jaren daarmee is uitgebannen is de vraag. De aanbieders van spaarproducten op basis van aandelen houden zich momenteel koest. Maar dat komt volgens Oostdam niet door de kritiek van de klanten en consumentenorganisaties maar puur doordat de beurzen zo belabberd presteren. Zodra de beurs weer opkrabbelt komen de banken en verzekeraars weer met aandelenproducten denkt Oostdam.
Door Alex Bogers
Vrijdag 4 april 2003 - Is de klant zo dom geweest of heeft de verkoper alleen aan zijn eigen portemonnee gedacht? Bij de ingewikkelde aandelenleaseproducten die eind jaren negentig op de markt kwamen lijkt beide het geval te zijn. Nieuwe regelgeving moet voorkomen dat de klant zich nog een keer in een ongewis financieel avontuur stort.
Een nieuwe groep verontwaardigde consumenten wil geld terug van een verzekeraar. Na Legio Lease en Spaar Select is nu Aegon-dochter Spaarbeleg aan de beurt. Kopers van Sprintplan (een product van Spaarbeleg) hebben zich verenigd omdat zij er nu pas achter komen dat zij in het verleden een consumptief krediet kochten op basis van aandelen. De kopers worden bij de gekelderde beurskoersen geconfronteerd met nul procent winst en zijn hun maandelijkse premie kwijt. Ze zeggen nu verkeerd te zijn voorgelicht door verzekeringstussenpersonen, want ze dachten een spaarrekening te openen met een gegarandeerde uitkering.
De tussenpersonen willen zeker niet de hele schuld op zich nemen van de miscommunicatie en financiële dromen die aan scherven liggen. Het is een combinatie van slechte voorlichting door de tussenpersoon en hebzucht bij de consument, vindt Paul Oostdam van de organisatie van assurantiebemiddelaars NBvA. "In iedere branche doen zich incidenten voor. Maar consumenten hebben met dichtgeknepen ogen de aandelenleaseproducten gekocht."
Wervende teksten
Oostdam stelt dat mensen elkaar eind jaren negentig gek maakten met beleggen. De beurs steeg vele tientallen procenten en iedereen sprak erover. Op feestjes werd je voor gek versleten als je je spaargeld op een renterekening niet omzette in een aandelenportefeuille. Immers, de wereld was veranderd en met de nieuwe economie zouden de koersen nooit meer dalen. De verzekeraars doken volgens Oostdam boven op die trend door met beleggingsproducten te komen waarbij het leek dat ieder risico was uitgebannen. Ze bedienden zich van termen als garantiewaarde, verzekerd kapitaal en sparen, noemden rentebetalingen 'premie' en gebruikten rekenvoorbeelden waarbij de beurs tien procent of meer per jaar steeg. Kortom: alles leek erop gericht om de klanten 'lekker' te maken voor hun producten. De tussenpersonen hebben de wervende teksten en folders natuurlijk graag aan de klanten doorgespeeld. Zij kregen immers provisie over ieder verkocht product. Maar een goede tussenpersoon heeft volgens Oostdam de klant meer uitleg gegeven en wel degelijk op de risico's gewezen. Die tussenpersoon heeft ook uitgelegd wat de klant eigenlijk kocht, bijvoorbeeld een consumptief krediet of een belegging met een overlijdensrisicoverzekering. Het is echter maar de vraag of de klant het altijd begrepen heeft en vooral of hij het heeft wíllen begrijpen. Hoe dan ook, de toezichthouder op de financiële markten, AFM, heeft de regels voor de tussenpersonen de afgelopen jaren aangescherpt. In de eerste plaats moet de tussenpersoon tegenwoordig een vergunning hebben en niet zoals in het verleden alleen een diploma en een inschrijving bij de SER. Daarnaast moeten tussenpersonen klanten die vragen om ingewikkelde spaarproducten tegenwoordig screenen. Aan de hand van onder meer vragen over het inkomen en vragen over de wens om risico te lopen moet de tussenpersoon nagaan wat voor soort producten hij de klant kan verkopen. Volgens Oostdam controleert de AFM regelmatig of de tussenpersonen zich aan de nieuwe regels houden. Achteraf wordt dan nagegaan of de intermediair het risicoprofiel heeft opgesteld en of op de juiste manier is gewaarschuwd voor de gevaren van alle producten. Of de kans op herhaling van de afgelopen jaren daarmee is uitgebannen is de vraag. De aanbieders van spaarproducten op basis van aandelen houden zich momenteel koest. Maar dat komt volgens Oostdam niet door de kritiek van de klanten en consumentenorganisaties maar puur doordat de beurzen zo belabberd presteren. Zodra de beurs weer opkrabbelt komen de banken en verzekeraars weer met aandelenproducten denkt Oostdam.
-
helena
Re: Bericht in Brabants Dagblad 04-04-2003
Die Paul Oostdam maakt toch een grote fout hoor.
Hij bedoelt in de derde alinea: Het is een combinatie van slechte voorlichting aan de consument en de hebzucht van de tussenpersoon. Ik wilde dit toch even rechtzetten.
Hij bedoelt in de derde alinea: Het is een combinatie van slechte voorlichting aan de consument en de hebzucht van de tussenpersoon. Ik wilde dit toch even rechtzetten.
-
eline
Re: Bericht in Brabants Dagblad 04-04-2003
Hey Helena
Ik ben het met je eens. Die hebzucht van de consument wordt gecreëerd door slechte voorlichting van het bedrijf en tussenpersonen!!!!!
Ik ben het met je eens. Die hebzucht van de consument wordt gecreëerd door slechte voorlichting van het bedrijf en tussenpersonen!!!!!
