| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
-
Henk Wester
concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
DE WERELD OP ZIJN KOP
Met opperste verbazing las ik op de beurspagina van het Parool van vrijdag 2 mei jl. het uiterst tendentieuze artikel van journalist Ton Damen over met name de kopers van aandelenleaseproducten. Tom Loonen, bankier en schrijver van het jaarverslag van de Klachtencommissie DSI, wordt door Damen als deskundige opgevoerd. DSI is een orgaan van de Amsterdamse effectenbeurs en maakt als zodanig deel uit van de financiële wereld.
Met gedupeerden van aandelenleasecontracten wordt ongefundeerd en op journalistiek onverantwoorde wijze de vloer aangeveegd. Het zijn “wanbetalers” met “claimgedrag”, die “lont ruiken” en “door al die rechtszaken om hen heen al gauw denken dat ook zij een zaak hebben, want niet geschoten is altijd mis”, aldus de ongenuanceerd redenerende bankier Loonen. Je vraagt je af hoe een journalist als Damen zo’n eenzijdig betoog durft te publiceren en waarom de redactie van het Parool niet ingegrepen heeft? Als journalist weet Damen maar al te goed dat putten uit meerdere bronnen de kwaliteit van een artikel ten goede komt. Kennelijk spoorde zijn visie op het gedrag van aandelenleasecontractanten goed met die van Loonen. Andere bronnen raadplegen geeft dan alleen maar hinderlijke ruis.
Voor een beter begrip van de problemen met aandelenleaseconstructies is het noodzakelijk stil te staan bij de tamelijk recente regelgeving in de wereld van aanbieders van complexe financiële producten, zoals hypotheken, beleggingsfondsen, kredietverstrekkingen, beleg-gingsverzekeringen en aandelenleaseprodukten.
Mensen die zulke producten aanschaffen hebben in vergelijking met de aanbieders doorgaans een informatieachterstand. Financiële dienstverleners zijn daarentegen goed op de hoogte van onder andere de risico’s die deze producten met zich meebrengen. Ter bescherming van hun potentiële cliënten behoren zij hen over deze risico’s zo objectief mogelijk te informeren. Risico’s moeten zoveel als mogelijk is beperkt worden. De belangen van cliënten tellen altijd het zwaarst.
Om deze reden zijn banken en andere aanbieders van beleggingsproducten sinds 1999 verplicht een zogenaamd risicoprofiel van hun cliënten samen te stellen. Dat houdt in, dat onder andere vastgelegd wordt hoeveel ervaring iemand met beleggen heeft, hoeveel geld geïnvesteerd kan worden, hoeveel risico een bepaalde cliënt kan lopen, etc. Om een risicoprofiel te kunnen samenstellen zullen banken en andere financiële instellingen met hun cliënten in gesprek moeten treden. Een folder aanbieden en een telefoontje volstaan beslist niet. Consumenten zijn zelden op de hoogte van deze verplichting en onder andere om deze reden houden financiële instellingen zich nogal eens niet aan deze verplichting. Zij lopen wel het risico door de Autoriteit Financiële Markten (AFM), gedragstoezichthouder op financiële marktpartijen, op de vingers getikt te worden. De AFM kan bij financiële instellingen, die verzaken risicoprofielen van beleggende cliënten vast te leggen, toezichtsmaatregelen treffen en/of boetes opleggen. In 2002 verzaakten nog veel instellingen risicoprofielen samen te stellen, reden voor de AFM een ultimatum te stellen. Tot 31 december 2002 kregen zij de tijd hun zaakjes goed te regelen. Banken en andere financiële instellingen die geen gevolg geven aan de verplichting deze profielen samen te stellen, voldoen niet aan de zorgplicht.
In de Algemene Voorwaarden voor banken, die in 1995 zijn vastgelegd, wordt de zorgplicht (art.2) als volgt omschreven: De bank (en andere effecteninstellingen) dient bij haar dienstverlening de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen. Zij zal daarbij naar beste vermogen met de belangen van de cliënt rekening houden, met dien verstande dat zij niet gehouden is gebruik te maken van haar bekende niet openbare informatie, waaronder koersgevoelige informatie.
Tot de zorgplicht behoren ook adequaat vermogensbeheer, een intakegesprek en een beleggingsovereenkomst. Eveneens behoort een belegging afgestemd te zijn op het door de cliënt geaccepteerde risiconiveau. Als cliënten klachten hebben over hun effectenadviseur/vermogensbeheerder dan kunnen zij hun klacht schriftelijk indienen bij de Klachtencommissie Dutch Securities Institute (DSI). Een financiële instelling behoort dan wel aangesloten te zijn bij DSI.
Sinds 1 juli 2002 zijn financiële instellingen verplicht om bij het aanbieden van complexe producten een Financiële Bijsluiter te leveren. Deze geeft informatie over de eigenschappen van het product om cliënten meer inzicht te geven in het soort product, het rendement, de kosten en de risico’s. Deze bijsluiter moet voor het tekenen van de overeenkomst worden verstrekt.
Het artikel van Ton Damen en de uitlatingen van bankier Tom Loonen behoren tegen deze achtergrond van voorschriften in het effectenverkeer op hun merites beoordeeld te worden en dan kan slechts een dikke onvoldoende gegeven worden. Damen en Loonen maken banken zoals Labouchere en Dexia, de Belgische bank die Legiolease van Labouchere overnam, tot slachtoffer en de cliënten die aandelenleaseproducten bij deze banken kochten worden door beide heren eenvoudigweg tot zondebokken gemaakt. Zij zijn de oorzaak van alle ellende, terwijl de banken niets te verwijten valt. Het is een klap in het gezicht van alle gedupeerden, die nu niet zelden torenhoge schulden hebben, variërend van een paar duizend euro tot enkele tonnen. Als reeds genoemde banken en andere financiële instellingen, zoals Spaarselect en Spaarbeleg (onderdeel van het concern Aegon) zich verantwoordelijk hadden gevoeld voor de belangen van hun beleggers, dat wil zeggen als zij serieus vorm en inhoud hadden gegeven aan hun zorgplicht, dan was dit schandaal nooit ontstaan. Er zijn nooit risicoprofielen samengesteld, nooit zijn er intakegesprekken gevoerd, financiële bijsluiters zijn nooit verstrekt, er werd op geen enkele wijze uitgegaan van de belangen van de cliënt en vermogensbeheer kennen deze instellingen kennelijk ook al niet, want waarom greep men niet in toen de aandelenkoersen scherp daalden? De informatieverstrekking bleef beperkt tot folders met een hoog hosanna-gehalte en één of twee opdringerige telefoontjes. De nadruk werd daarbij eenzijdig gelegd op het behalen van irreële winsten en over verliezen werd niet of nauwelijks gesproken. Dat de aandelen gekocht werden met geleend geld is velen ontgaan. Begrippen als “rente” en “schuld” werden zoveel mogelijk vermeden. “Uw maandelijkse inleg” was een beter alternatief om mensen zand in de ogen te strooien. Zo werd gesuggereerd dat er van de maandelijkse termijnen aandelen gekocht werden, althans zo is dat door vele beleggers verstaan. Dexia meende het zich te kunnen veroorloven om contracten met minderjarigen te sluiten en bij Spaarselect werden potentiële cliënten geadviseerd de overwaarde van hun huis te gebruiken voor een tweede hypotheek (niet fiscaal aftrekbaar!) en met dat geld te “beleggen” in aandelenleaseproducten. Veel van deze mensen zitten nu voor de rest van hun leven opgezadeld met enkele tonnen schuld en psychische problemen. Wat heeft dit alles met zorgplicht te maken? Is dit de belangen van de cliënt de hoogste prioriteit geven? Nee, het is ordinair winstbejag over de ruggen van goedgelovige mensen, die zich nu wanhopig en machteloos voelen. Zij hebben hun laatste hoop gevestigd op collectieve verenigingen van gedupeerden, die het wel opnemen voor hun belangen, opdat ze misschien nog iets van hun geld terugzien. En daar is niets mis mee zou ik tegen journalist Ton Damen willen zeggen.
Dexia komt door de uitgeoefende druk met een aanbod, waarvoor ze zich zou moeten generen. Gedupeerden, die op het aanbod ingaan moeten nota bene afstand doen van hun recht juridische procedures tegen Dexia te beginnen. Waarom verplichten ze mensen afstand te doen van dit recht als zij beweren, dat hen niets te verwijten valt? Zo zeker voelen ze zich kennelijk ook weer niet. Het aanbod kent drie varianten met “verruimde mogelijkheden”, waarvan de gedupeerden niet of nauwelijks beter worden. Het is dan ook min of meer vanzelfsprekend, dat slechts een handjevol mensen op het aanbod van Dexia is ingegaan. Aan het ingaan op het Dexia aanbod was een deadline, een uiterste datum gekoppeld, waarna het niet meer mogelijk was het aanbod van Dexia te accepteren. Klanten worden nu gebeld met de boodschap toch maar in hun eigen belang het aanbod van Dexia te accepteren. Sinds wanneer komt Dexia voor de belangen van cliënten op? We moeten hier naar mijn oordeel lezen “het belang van Dexia”. Met één uitspraak van Ton Damen kan ik het eens zijn: “De post “dubieuze debiteuren” is kennelijk zo hoog dat iedereen die zich bedenkt en alsnog wil schikken, met open armen wordt ontvangen”.
“Het is wildwest”, stelt Damen. Nog afgezien van de vraag of deze typering juist is, vraag ik me af wie daarvan de veroorzakers zijn? De gedupeerden in geen geval. “Zij zouden eenvoudigweg weigeren hun contractueel vastgelegde verplichtingen na te komen”, stelt Damen. Als zij dit weigeren dan hebben zij daar hun redenen voor. Zou journalist Damen zich één moment hebben afgevraagd, of mensen nog wel aan hun verplichtingen kunnen voldoen? Geld om de maandelijkse termijnen te betalen, hebben ze vaak niet meer. Deskundige Tom Loonen is van mening, dat niet betalende cliënten hoge risico’s lopen. Meneer Loonen mag ik een vraag stellen”. Wat heeft het gros van deze mensen nog te verliezen? Bij de belangenverenigingen van gedupeerden komen met enige regelmaat berichten binnen, dat mensen als gevolg van hoge schulden levensmoe zijn, dat zij nog slechts een somber toekomstperspectief hebben. Dergelijke geluiden gaan bij mij door merg en been. Bij u ook, meneer Damen? En bij u, meneer Loonen?
H.J. Westerveld
Uden
Met opperste verbazing las ik op de beurspagina van het Parool van vrijdag 2 mei jl. het uiterst tendentieuze artikel van journalist Ton Damen over met name de kopers van aandelenleaseproducten. Tom Loonen, bankier en schrijver van het jaarverslag van de Klachtencommissie DSI, wordt door Damen als deskundige opgevoerd. DSI is een orgaan van de Amsterdamse effectenbeurs en maakt als zodanig deel uit van de financiële wereld.
Met gedupeerden van aandelenleasecontracten wordt ongefundeerd en op journalistiek onverantwoorde wijze de vloer aangeveegd. Het zijn “wanbetalers” met “claimgedrag”, die “lont ruiken” en “door al die rechtszaken om hen heen al gauw denken dat ook zij een zaak hebben, want niet geschoten is altijd mis”, aldus de ongenuanceerd redenerende bankier Loonen. Je vraagt je af hoe een journalist als Damen zo’n eenzijdig betoog durft te publiceren en waarom de redactie van het Parool niet ingegrepen heeft? Als journalist weet Damen maar al te goed dat putten uit meerdere bronnen de kwaliteit van een artikel ten goede komt. Kennelijk spoorde zijn visie op het gedrag van aandelenleasecontractanten goed met die van Loonen. Andere bronnen raadplegen geeft dan alleen maar hinderlijke ruis.
Voor een beter begrip van de problemen met aandelenleaseconstructies is het noodzakelijk stil te staan bij de tamelijk recente regelgeving in de wereld van aanbieders van complexe financiële producten, zoals hypotheken, beleggingsfondsen, kredietverstrekkingen, beleg-gingsverzekeringen en aandelenleaseprodukten.
Mensen die zulke producten aanschaffen hebben in vergelijking met de aanbieders doorgaans een informatieachterstand. Financiële dienstverleners zijn daarentegen goed op de hoogte van onder andere de risico’s die deze producten met zich meebrengen. Ter bescherming van hun potentiële cliënten behoren zij hen over deze risico’s zo objectief mogelijk te informeren. Risico’s moeten zoveel als mogelijk is beperkt worden. De belangen van cliënten tellen altijd het zwaarst.
Om deze reden zijn banken en andere aanbieders van beleggingsproducten sinds 1999 verplicht een zogenaamd risicoprofiel van hun cliënten samen te stellen. Dat houdt in, dat onder andere vastgelegd wordt hoeveel ervaring iemand met beleggen heeft, hoeveel geld geïnvesteerd kan worden, hoeveel risico een bepaalde cliënt kan lopen, etc. Om een risicoprofiel te kunnen samenstellen zullen banken en andere financiële instellingen met hun cliënten in gesprek moeten treden. Een folder aanbieden en een telefoontje volstaan beslist niet. Consumenten zijn zelden op de hoogte van deze verplichting en onder andere om deze reden houden financiële instellingen zich nogal eens niet aan deze verplichting. Zij lopen wel het risico door de Autoriteit Financiële Markten (AFM), gedragstoezichthouder op financiële marktpartijen, op de vingers getikt te worden. De AFM kan bij financiële instellingen, die verzaken risicoprofielen van beleggende cliënten vast te leggen, toezichtsmaatregelen treffen en/of boetes opleggen. In 2002 verzaakten nog veel instellingen risicoprofielen samen te stellen, reden voor de AFM een ultimatum te stellen. Tot 31 december 2002 kregen zij de tijd hun zaakjes goed te regelen. Banken en andere financiële instellingen die geen gevolg geven aan de verplichting deze profielen samen te stellen, voldoen niet aan de zorgplicht.
In de Algemene Voorwaarden voor banken, die in 1995 zijn vastgelegd, wordt de zorgplicht (art.2) als volgt omschreven: De bank (en andere effecteninstellingen) dient bij haar dienstverlening de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen. Zij zal daarbij naar beste vermogen met de belangen van de cliënt rekening houden, met dien verstande dat zij niet gehouden is gebruik te maken van haar bekende niet openbare informatie, waaronder koersgevoelige informatie.
Tot de zorgplicht behoren ook adequaat vermogensbeheer, een intakegesprek en een beleggingsovereenkomst. Eveneens behoort een belegging afgestemd te zijn op het door de cliënt geaccepteerde risiconiveau. Als cliënten klachten hebben over hun effectenadviseur/vermogensbeheerder dan kunnen zij hun klacht schriftelijk indienen bij de Klachtencommissie Dutch Securities Institute (DSI). Een financiële instelling behoort dan wel aangesloten te zijn bij DSI.
Sinds 1 juli 2002 zijn financiële instellingen verplicht om bij het aanbieden van complexe producten een Financiële Bijsluiter te leveren. Deze geeft informatie over de eigenschappen van het product om cliënten meer inzicht te geven in het soort product, het rendement, de kosten en de risico’s. Deze bijsluiter moet voor het tekenen van de overeenkomst worden verstrekt.
Het artikel van Ton Damen en de uitlatingen van bankier Tom Loonen behoren tegen deze achtergrond van voorschriften in het effectenverkeer op hun merites beoordeeld te worden en dan kan slechts een dikke onvoldoende gegeven worden. Damen en Loonen maken banken zoals Labouchere en Dexia, de Belgische bank die Legiolease van Labouchere overnam, tot slachtoffer en de cliënten die aandelenleaseproducten bij deze banken kochten worden door beide heren eenvoudigweg tot zondebokken gemaakt. Zij zijn de oorzaak van alle ellende, terwijl de banken niets te verwijten valt. Het is een klap in het gezicht van alle gedupeerden, die nu niet zelden torenhoge schulden hebben, variërend van een paar duizend euro tot enkele tonnen. Als reeds genoemde banken en andere financiële instellingen, zoals Spaarselect en Spaarbeleg (onderdeel van het concern Aegon) zich verantwoordelijk hadden gevoeld voor de belangen van hun beleggers, dat wil zeggen als zij serieus vorm en inhoud hadden gegeven aan hun zorgplicht, dan was dit schandaal nooit ontstaan. Er zijn nooit risicoprofielen samengesteld, nooit zijn er intakegesprekken gevoerd, financiële bijsluiters zijn nooit verstrekt, er werd op geen enkele wijze uitgegaan van de belangen van de cliënt en vermogensbeheer kennen deze instellingen kennelijk ook al niet, want waarom greep men niet in toen de aandelenkoersen scherp daalden? De informatieverstrekking bleef beperkt tot folders met een hoog hosanna-gehalte en één of twee opdringerige telefoontjes. De nadruk werd daarbij eenzijdig gelegd op het behalen van irreële winsten en over verliezen werd niet of nauwelijks gesproken. Dat de aandelen gekocht werden met geleend geld is velen ontgaan. Begrippen als “rente” en “schuld” werden zoveel mogelijk vermeden. “Uw maandelijkse inleg” was een beter alternatief om mensen zand in de ogen te strooien. Zo werd gesuggereerd dat er van de maandelijkse termijnen aandelen gekocht werden, althans zo is dat door vele beleggers verstaan. Dexia meende het zich te kunnen veroorloven om contracten met minderjarigen te sluiten en bij Spaarselect werden potentiële cliënten geadviseerd de overwaarde van hun huis te gebruiken voor een tweede hypotheek (niet fiscaal aftrekbaar!) en met dat geld te “beleggen” in aandelenleaseproducten. Veel van deze mensen zitten nu voor de rest van hun leven opgezadeld met enkele tonnen schuld en psychische problemen. Wat heeft dit alles met zorgplicht te maken? Is dit de belangen van de cliënt de hoogste prioriteit geven? Nee, het is ordinair winstbejag over de ruggen van goedgelovige mensen, die zich nu wanhopig en machteloos voelen. Zij hebben hun laatste hoop gevestigd op collectieve verenigingen van gedupeerden, die het wel opnemen voor hun belangen, opdat ze misschien nog iets van hun geld terugzien. En daar is niets mis mee zou ik tegen journalist Ton Damen willen zeggen.
Dexia komt door de uitgeoefende druk met een aanbod, waarvoor ze zich zou moeten generen. Gedupeerden, die op het aanbod ingaan moeten nota bene afstand doen van hun recht juridische procedures tegen Dexia te beginnen. Waarom verplichten ze mensen afstand te doen van dit recht als zij beweren, dat hen niets te verwijten valt? Zo zeker voelen ze zich kennelijk ook weer niet. Het aanbod kent drie varianten met “verruimde mogelijkheden”, waarvan de gedupeerden niet of nauwelijks beter worden. Het is dan ook min of meer vanzelfsprekend, dat slechts een handjevol mensen op het aanbod van Dexia is ingegaan. Aan het ingaan op het Dexia aanbod was een deadline, een uiterste datum gekoppeld, waarna het niet meer mogelijk was het aanbod van Dexia te accepteren. Klanten worden nu gebeld met de boodschap toch maar in hun eigen belang het aanbod van Dexia te accepteren. Sinds wanneer komt Dexia voor de belangen van cliënten op? We moeten hier naar mijn oordeel lezen “het belang van Dexia”. Met één uitspraak van Ton Damen kan ik het eens zijn: “De post “dubieuze debiteuren” is kennelijk zo hoog dat iedereen die zich bedenkt en alsnog wil schikken, met open armen wordt ontvangen”.
“Het is wildwest”, stelt Damen. Nog afgezien van de vraag of deze typering juist is, vraag ik me af wie daarvan de veroorzakers zijn? De gedupeerden in geen geval. “Zij zouden eenvoudigweg weigeren hun contractueel vastgelegde verplichtingen na te komen”, stelt Damen. Als zij dit weigeren dan hebben zij daar hun redenen voor. Zou journalist Damen zich één moment hebben afgevraagd, of mensen nog wel aan hun verplichtingen kunnen voldoen? Geld om de maandelijkse termijnen te betalen, hebben ze vaak niet meer. Deskundige Tom Loonen is van mening, dat niet betalende cliënten hoge risico’s lopen. Meneer Loonen mag ik een vraag stellen”. Wat heeft het gros van deze mensen nog te verliezen? Bij de belangenverenigingen van gedupeerden komen met enige regelmaat berichten binnen, dat mensen als gevolg van hoge schulden levensmoe zijn, dat zij nog slechts een somber toekomstperspectief hebben. Dergelijke geluiden gaan bij mij door merg en been. Bij u ook, meneer Damen? En bij u, meneer Loonen?
H.J. Westerveld
Uden
-
Willem S.
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Oke dan Henk,
goed stuk!
goed stuk!
-
Karin
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Henk, geweldig stuk! Ben alleen bang dat het erg veel kolommen zijn voor een ingezonden brief. Dat kan ertoe leiden dat redactie zelf gaat schrappen en dat is zeker niet de bedoeling, want de hele kwestie waar het om gaat wordt in jouw brief, zoals hij er nu staat, helder uiteengezet.
Is er niet een ander manier om dit artikel in Parool geplaatst te krijgen? Ik hoop dat ik het mis heb, wat dat schrappen betreft.
Groet, Karin
Is er niet een ander manier om dit artikel in Parool geplaatst te krijgen? Ik hoop dat ik het mis heb, wat dat schrappen betreft.
Groet, Karin
-
Sara Etty
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Het is inderdaad een beetje lang voor een ingezonden brief. Ik zou overigens als ik jou was in alinea vier, in de zin:
"Nee, het is ordinair winstbejag over de ruggen van goedgelovige mensen, die zich nu wanhopig en machteloos voelen."
de term 'goedgelovige' schrappen.
Groet, Sara
"Nee, het is ordinair winstbejag over de ruggen van goedgelovige mensen, die zich nu wanhopig en machteloos voelen."
de term 'goedgelovige' schrappen.
Groet, Sara
-
Sjaan
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Henk gewoon de hele brief schrappen brengt ongeluk.
-
Karel
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Beste Henk'
Een prima stuk, helder en duidelijk verwoord.Maar, zoals Karin al aangeeft,waarschijnlijk te lang voor een ingezonden brief.Als er dan toch geschrapt gaat worden, kun je dat beter zelf doen.Misschien zou je moeten selecteren tussen wat er absoluut in moet staan en wat eventueel gemist kan worden zonder het belang van de zaak te schaden. Lijkt me overigens best moeilijk! Sterkte er mee.
m.v.g.
Karel
Een prima stuk, helder en duidelijk verwoord.Maar, zoals Karin al aangeeft,waarschijnlijk te lang voor een ingezonden brief.Als er dan toch geschrapt gaat worden, kun je dat beter zelf doen.Misschien zou je moeten selecteren tussen wat er absoluut in moet staan en wat eventueel gemist kan worden zonder het belang van de zaak te schaden. Lijkt me overigens best moeilijk! Sterkte er mee.
m.v.g.
Karel
-
Ralph
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Goedenavond Henk,
Goede brief.
Als ik je een suggestie van de hand mag doen.
- Zend deze brief per e-mail aan meerdere instanties,
diverse (andere) kranten, Tros, Vara et cetera.
Weet dat een korte kernachtige brief meer impact heeft dan een lang verhaal. Is geen commentaar maar een tip he. Lange brieven worden vaak niet gelezen, de gemiddelde lezer raakt dan nl de draad kwijt, waardoor je eigenlijk je doel voorbij schiet.
Voor het overige. Mijn complimenten!
Mazzeltov;
Ralph
Goede brief.
Als ik je een suggestie van de hand mag doen.
- Zend deze brief per e-mail aan meerdere instanties,
diverse (andere) kranten, Tros, Vara et cetera.
Weet dat een korte kernachtige brief meer impact heeft dan een lang verhaal. Is geen commentaar maar een tip he. Lange brieven worden vaak niet gelezen, de gemiddelde lezer raakt dan nl de draad kwijt, waardoor je eigenlijk je doel voorbij schiet.
Voor het overige. Mijn complimenten!
Mazzeltov;
Ralph
-
Luc
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
een uitstekende brief Henk. misschien inderdaad te lang, voordat het Parool hem zelf inkort, maak eventueel een korte versie. als ie maar geplaatst wordt.
klasse hoor.
klasse hoor.
-
Hans2
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Beste Henk,
Mijn complimenten over de wijze waarop je commentaar geeft op het artikel.
Tegelijk is jouw brief in wezen een komplete aanklacht tegen de Dexiabank.
Daarnaast geef je goede uitleg aan de redaktie "beursnieuws" van het Parool hoe de vork nu werkelijk in de steel zit.
Ik zou ook inderdaad "goedgelovige" weglaten.
Ik zou de onverkorte brief versturen aan de redaktie van het Parool.
Als er in geknipt gaat worden, en er essentiële dingen weggelaten worden kun je altijd nog reageren.
Mijn complimenten over de wijze waarop je commentaar geeft op het artikel.
Tegelijk is jouw brief in wezen een komplete aanklacht tegen de Dexiabank.
Daarnaast geef je goede uitleg aan de redaktie "beursnieuws" van het Parool hoe de vork nu werkelijk in de steel zit.
Ik zou ook inderdaad "goedgelovige" weglaten.
Ik zou de onverkorte brief versturen aan de redaktie van het Parool.
Als er in geknipt gaat worden, en er essentiële dingen weggelaten worden kun je altijd nog reageren.
-
geert
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Dag henk,
Heel goed initiatief. De krant hanteert voor een ingezonden brief als lengtecriterium plm max. 50-100 woorden en voor een opinie-artikel maximaal 500-800 woorden. Bekijk het nog 'ns even met die bril.
Wees ervan verzekerd: veel ingezonden brieven over dit onderwerp is de enige manier om het op de politieke en maatschappelijke agenda te krijgen en te houden.
Heel goed initiatief. De krant hanteert voor een ingezonden brief als lengtecriterium plm max. 50-100 woorden en voor een opinie-artikel maximaal 500-800 woorden. Bekijk het nog 'ns even met die bril.
Wees ervan verzekerd: veel ingezonden brieven over dit onderwerp is de enige manier om het op de politieke en maatschappelijke agenda te krijgen en te houden.
-
rob v.d.
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Stuk telt bijna 1500 woorden. Is te lang voor ingezonden brief in krant. Een kwart tot één derde daarvan is meestal wel acceptabel voor kranten. Overigens, goed stuk.
-
Ragrin
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Beste Henk, een werkelijk fantastische reaktie op dat eenzijdige artikel in het Parool. Het is hier en daar wat "wetenschappelijk", en mede daardoor wel wat lang voor een ingezonden brief. Parool zou waarschijnlijk schrappen, en het zou het zonde zijn dat jouw en daardoor onze essentiële punten te kort worden gedaan. Probeer het iets in te dammen al weet ik niet hoe. Het is in mijn ogen zo perfect dat het zeer spijtig zou zijn als het uit zijn verband getrokken wordt uit ruimtegebrek. Ik print het in elk geval uit en doe het bij mijn ongewilde intens groeiende berg papieren rond dit akelig LEGIOLEASE fenomeen,sterkte ermee en ik hoop het binnenkort te lezen
-
Karin
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Hans2,
niet mee eens. Als er in een geschrapt wordt en vervolgens zou er een rectificatie komen, is er geen mens meer die dat gaat lezen. Zou jammer zijn van de prima brief.
Heeft er helemaal niemand vriendjes bij de dagbladpers???
niet mee eens. Als er in een geschrapt wordt en vervolgens zou er een rectificatie komen, is er geen mens meer die dat gaat lezen. Zou jammer zijn van de prima brief.
Heeft er helemaal niemand vriendjes bij de dagbladpers???
-
Karin
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
tussen 'een' en 'geschrapt' moet 'stuk' komen
-
Henk Wester
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Hartelijk dank voor jullie positieve reacties.
Waar kan ik schrappen? Zal moeilijk worden. Vanavond zal ik de brief nog eens bekijken. Wat er in de brief staat moet echter gezegd worden, althans dat is mijn mening. Bij het schrijven heb ik al met de lengte rekening gehouden, maar korter lukte mij niet.
Klopt het dat Spaarselect adviseerde de overwaarde van het huis te gebruiken voor het kopen van aandelen? Is Sp.select een zelfstandige onderneming. Spaarbeleg is een loot aan de stam van Aegon? Maakte spaarbeleg ook gebruik van de overwaarde? De heer Blok heb ik dit ook gevraagd, maar 1 of 2 vragen kon hij niet met zekerheid beantwoorden. Jullie hebben er niet op gereageerd en dus zal het wel kloppen? Voor alle zekerheid vraag ik het nog maar een keer. Ik moet aan het werk. Moeder en kind in de wachtkamer. Tot spoedig ziens.
groet,
Henk
Waar kan ik schrappen? Zal moeilijk worden. Vanavond zal ik de brief nog eens bekijken. Wat er in de brief staat moet echter gezegd worden, althans dat is mijn mening. Bij het schrijven heb ik al met de lengte rekening gehouden, maar korter lukte mij niet.
Klopt het dat Spaarselect adviseerde de overwaarde van het huis te gebruiken voor het kopen van aandelen? Is Sp.select een zelfstandige onderneming. Spaarbeleg is een loot aan de stam van Aegon? Maakte spaarbeleg ook gebruik van de overwaarde? De heer Blok heb ik dit ook gevraagd, maar 1 of 2 vragen kon hij niet met zekerheid beantwoorden. Jullie hebben er niet op gereageerd en dus zal het wel kloppen? Voor alle zekerheid vraag ik het nog maar een keer. Ik moet aan het werk. Moeder en kind in de wachtkamer. Tot spoedig ziens.
groet,
Henk
-
Pieter Jan
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Beste Henk,
Er zijn 2 zaken waar je toch nog even aandacht aan moet besteden om te voorkomen dat je niet serieus wordt genomen:
1. Je schrijft:
"“Zij zouden eenvoudigweg weigeren hun contractueel vastgelegde verplichtingen na te komen”, stelt Damen. Als zij dit weigeren dan hebben zij daar hun redenen voor. Zou journalist Damen zich één moment hebben afgevraagd, of mensen nog wel aan hun verplichtingen kunnen voldoen? Geld om de maandelijkse termijnen te betalen, hebben ze vaak niet meer."
Iedereen weet dat ze getekend hebben voor bijvoorbeeld 36 maantermijnen van 100 euro. Of de koersen nu hoog of laag zijn; dat je die moest gaan betalen stond op voorhand. Nu weigeren je maandtermijnen te betalen omdat je dat niet meer zou kunnen opbrengen ligt dus aan financieel mismanagement van de gedupeerde zelf.
2. Je schrijft:
"Je vraagt je af hoe een journalist als Damen zo’n eenzijdig betoog durft te publiceren en waarom de redactie van het Parool niet ingegrepen heeft? Als journalist weet Damen maar al te goed dat putten uit meerdere bronnen de kwaliteit van een artikel ten goede komt."
Deze hele zaak is aan het rollen gekomen door eenzijdige berichtgeving van met name de TROS. Sterker nog, alle gronden waarop zij Dexia oorspronkelijk aanvielen bleken ongegrond. Als TROS haar bronnen beter had onderzocht, was er nooit zoveel ophef ontstaan en had iedereen elkaar niet zo opgejut. Met als groot voordeel dat dan niet half Nederland enorm teleurgesteld zou zijn in 2010 als blijkt dat iedereen toch echt verantwoordelijk is voor zijn eigen (beleggings)daden - uitzonderingen daargelaten natuurlijk...
Succes ermee; het is verder een goed verhaal.
Pieter Jan
Er zijn 2 zaken waar je toch nog even aandacht aan moet besteden om te voorkomen dat je niet serieus wordt genomen:
1. Je schrijft:
"“Zij zouden eenvoudigweg weigeren hun contractueel vastgelegde verplichtingen na te komen”, stelt Damen. Als zij dit weigeren dan hebben zij daar hun redenen voor. Zou journalist Damen zich één moment hebben afgevraagd, of mensen nog wel aan hun verplichtingen kunnen voldoen? Geld om de maandelijkse termijnen te betalen, hebben ze vaak niet meer."
Iedereen weet dat ze getekend hebben voor bijvoorbeeld 36 maantermijnen van 100 euro. Of de koersen nu hoog of laag zijn; dat je die moest gaan betalen stond op voorhand. Nu weigeren je maandtermijnen te betalen omdat je dat niet meer zou kunnen opbrengen ligt dus aan financieel mismanagement van de gedupeerde zelf.
2. Je schrijft:
"Je vraagt je af hoe een journalist als Damen zo’n eenzijdig betoog durft te publiceren en waarom de redactie van het Parool niet ingegrepen heeft? Als journalist weet Damen maar al te goed dat putten uit meerdere bronnen de kwaliteit van een artikel ten goede komt."
Deze hele zaak is aan het rollen gekomen door eenzijdige berichtgeving van met name de TROS. Sterker nog, alle gronden waarop zij Dexia oorspronkelijk aanvielen bleken ongegrond. Als TROS haar bronnen beter had onderzocht, was er nooit zoveel ophef ontstaan en had iedereen elkaar niet zo opgejut. Met als groot voordeel dat dan niet half Nederland enorm teleurgesteld zou zijn in 2010 als blijkt dat iedereen toch echt verantwoordelijk is voor zijn eigen (beleggings)daden - uitzonderingen daargelaten natuurlijk...
Succes ermee; het is verder een goed verhaal.
Pieter Jan
-
rob v.d.
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Henk,
Zou het geen idee zijn om eens telefonisch contact op te nemen met de Parool-redactie met de mededeling dat je graag een reactie wilt leveren op het bewuste artikel, maar dat het wellicht te lang wordt voor een ingezonden stuk. Misschien geven ze een kader aan waarbinnen je je zou moeten houden voor -plaatsen in de ingezonden-brievenrubriek, of wellicht willen ze het wel plaatsen als redactioneel stuk. Meerdere kranten maken gebruik van gastschrijvers ...
Zou het geen idee zijn om eens telefonisch contact op te nemen met de Parool-redactie met de mededeling dat je graag een reactie wilt leveren op het bewuste artikel, maar dat het wellicht te lang wordt voor een ingezonden stuk. Misschien geven ze een kader aan waarbinnen je je zou moeten houden voor -plaatsen in de ingezonden-brievenrubriek, of wellicht willen ze het wel plaatsen als redactioneel stuk. Meerdere kranten maken gebruik van gastschrijvers ...
-
Aukje
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Voor Henk,
Ik heb het Parool gebeld. Het is mogelijk iemand te spreken van afdeling economie. Het telefoonnummer is: 020-5622340.
Ik vind dat je een heel goede brief hebt geschreven.
Aukje
Ik heb het Parool gebeld. Het is mogelijk iemand te spreken van afdeling economie. Het telefoonnummer is: 020-5622340.
Ik vind dat je een heel goede brief hebt geschreven.
Aukje
-
henk Wester
Re: concept brief aan het Parool. Graag op onjuistheden controle
Beste Aukje,
Ik heb tussen de bedrijven door gebeld. Ze zeggen niets toe over inkorten e.d. Ik moest de brief maar opsturen. De brief moet eerst gelezen worden en dan bekijken ze of en waar deze geplaatst wordt.
Ik heb als voorwaarde gesteld, dat zij de brief niet gaan inkorten. Als dat nodig is doe ik dat liever met jullie samen. Het is mogelijk, dat de brief geplaatst wordt in de katern BRIEVEN. Niets is echter zeker. Hoe staat het met de reflectiebereidheid en de zelfkritiek bij het Parool? Ik geef kritiek op een journalist van het Parool en op de redactie.
de hartelijke groeten,
Henk
Ik heb tussen de bedrijven door gebeld. Ze zeggen niets toe over inkorten e.d. Ik moest de brief maar opsturen. De brief moet eerst gelezen worden en dan bekijken ze of en waar deze geplaatst wordt.
Ik heb als voorwaarde gesteld, dat zij de brief niet gaan inkorten. Als dat nodig is doe ik dat liever met jullie samen. Het is mogelijk, dat de brief geplaatst wordt in de katern BRIEVEN. Niets is echter zeker. Hoe staat het met de reflectiebereidheid en de zelfkritiek bij het Parool? Ik geef kritiek op een journalist van het Parool en op de redactie.
de hartelijke groeten,
Henk
