[ archief ] gedichten ter versterking van ons strijdbaarheid

[willie]

he croos zit je kop nog wel waterpas

[dhr.a de croos]

3 cowboys stappen een eenvoudig hotel in het wilde westen binnen. Ze willen er overnachten. Er is nog maar 1 kamer vrij en die kost 30 dollar per nacht. Elke cowboy betaalt 10 dollar. Daarna begeeft het drietal zich naar de kamer. de hoteleigenaar bedenkt echter dat hij de cowboys 5 dollar te veel heeft gerekend voor de kamer. Hij geeft de piccolo 5 dollar om aan de cowboys terug te geven. Maar de piccolo is niet zo eerlijk en redeneert als volgt : "5 dollar kun je niet door 3 delen daarom hou ik 2 dollar voor mezelf en geef ik 3 dollar aan die mannen, zodat elk 1 dollar terug krijgt." De piccolo geeft de cowboys 3 dollar, zodat elke cowboy dus negen dollar betaalt voor zijn overnachting. Als we daar 2 dollar bijtellen die de piccolo voor zichzelf hield, komen we op een totaal van 29 dollar. waar is die ene dollar gebleven ?

[dhr.a de croos]

onschuld

zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was

je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn

dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan

de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen

hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar zwart gemaakt
je onschuld zonder vragen

[dhr.a de croos]

geduld

In pastelkleurige wolken,
verlies ik mijn hart...
...denk ik aan allen
...vooral aan jou...
die de hemel bevolken...

Ik verloor mijn hart,
Droom mijn dromen...
die helaas nooit uitkomen...
en probeer, steeds weer,
...een nieuwe start...

Mijn hart is verloren,
Bloedeloos en stil...
Maar ik weet wat ik wil,
Ik blijf wachten totdat jij
...opnieuw wordt

[dhr.a de croos]

Kees staat op de ladder pruimen te plukken. Hij heeft er al een aantal in zijn zijn emmer liggen. Als hij achtereenvolgens eenmaal, een half maal en een kwart maal zoveel pruimen pruimen erbij zou doen en ten slotte nog 1 pruim, dan zou hij honderd pruimen in zijn emmer hebben. Hoeveel pruimen liggen er nu in zijn emmer ?

[dhr.a de croos]

):


Het kinderlijk geluk

Ik ben een kind,
Van God bemind,
En tot geluk geschapen.
Zijn liefde is groot;
'k Heb speelgoed, kleedren, melk en brood,
Een wieg om in te slapen!

Ik leef gerust;
Ik leer met lust;
Ik weet nog van geen zorgen.
Van 't spelen moe,
Sluit ik mijn oogjens 's avonds toe,
En slaap tot in de morgen.

Geloofd zij God
Voor 't ruim genot
Van zo veel gunstbewijzen!
Mijn hart en mond,
Zal hem, in elke morgenstond,
En elke avond prijzen.

[dhr.a de croos]

Geen bioscoopgedoe

Ouders en schoonouders zijn nu tachtig
Ik ben erg blij en vind dit prachtig.

Hun bronnen van ervaring kan ik aanboren
De wijze verhalen, machtig om aan te horen.

Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen
Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen.

Ondanks huidige welstand is veel nu kunstmatig
De zaken gecompliceerd, erg plechtstatig.

Vele toestanden zijn nu één bioscoopgedoe
Veel stress en wat zijn we toch...moe!

Dankbaarheid en écht leven...was er meer
Mooi, dat ik uit jullie vertelsels zoveel leer.

Mama's ogen glinsteren bij het gefluister over die eerste zoen.
Dan ben ik heel erg stil, overpeins... wat was het mooi, toen.

[Jan]

????????

Legio lease ???

[JoopB]

Met plezier gelezen!
Groet,
JoopB

[dhr.a de croos]

Ik hoorde en zag. Zelf kon ik niets dan zwijgen

Ik hoorde en zag. Zelf kon ik niets dan zwijgen.
Iets stuurde mijn schommelend evenwicht.
Kwam ik uit 't donker? Kwam ik uit het licht?
Was 't zakken van mijn denken? Was het stijgen?

Lang weet ik, dat mijn wereld is mijn eigen
Prachtig paleis, door 't eeuwig Zelf gesticht:
Kort weet 'k, dat er een schat begraven ligt,
Zoals in sprookjes Zondagskind'ren krijgen.

En dalen zal ik naar mijn hoogste Zelf,
Tot waar het Brahman weeft in stil gewelf
Zijn vizionaire werelddraperieën;

En mijn getakte Melkweg - 'k zie, hij zweert,
Twee vingers naar de oneindigheid gekeerd,
Dat 'k Hem zal eren met Zìjn fantazieën.

[dhr.a de croos]

ONTMOETING

Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit

verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat

men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen

het gratis glas van het huis smaakt nog
naar meer, het regent, men beeft, er zijn stemmen
en op het privaat
ontmoet men verbaasd wie men was —



Gepoeft, gepaft

Gepoeft, gepaft, ge'n hoort niet el,
met wappers en met wissen fel,
als smijten, slaan en buisen,
dat beide uwe oren ruisen,
op vodde en lap en vuil tapijt,
dat ‘t kuilt en wentelt wijd en zijd,
van ‘t stof! De greppen zweren
vervaarlijk, onder ‘t scheren
der groeve en fijne bezems, daar ‘t
gerokte volk mee henenvaart
de straten langs. Ze gieten,
bij hele en ganse vlieten!
Past op, en niet te bij en gaat,
gij heren: heel die waterstaat
en zult ge, of ‘t zal u rouwen,
niet storen. Zwicht de vrouwen,
die heersend met de bezem staan,
of seffens zal hun tonge gaan!
‘t En baat hier niet als vluchten
en, stille of luide, zuchten:
‘t Zij binnen of ‘t zij buiten huis,
geen vrijheid meer: t is 'grote kuis!'
‘k Ga ievers om een glaasken:
te naaste weke is ‘t Pasen!



Verloren kind

Zeg kleine meid… ik mis je
met je gulle glimlach op je toet
je had geen enkele weet van pijn
of idee wat zorgen zouden zijn
het leven deed jou enkel goed

Hoe heftig klopte niet je hart
als je een hoge boom in klom
of kikkers uit de beken viste
die spartelend het water miste
en jij guitig zei: je poten zijn krom

Waar zijn de fluitconcerten op breed gras
de uren van kauwen op een sprietje
het stiekem berijden van een paard
de groep vrienden die je had vergaard
de wijs van je onbekommerd liedje

Wanneer ging dit alles verloren
werden de bomen voor jou te hoog
je gevoel bekneld met angst voor straf
waren de vissen je veel te vlug af
het gras giftig dat je destijds zoog

Je bent je blijde kinderjaren kwijt
je jeugd is voorbij en snel vervlogen
het leven zelf heeft je veel geleerd

je glimlach is door weten verweerd
de wijsheid heeft zichzelf bedrogen
en ik mis je……, kleine meid