[ archief ] bejegening begeleiders gehandicapte

[ME!]

nichtje in instelling voor gehandicapte.
Begeleiders willen geen veranderingen als in: familie mag mee praten wat het beste is voor hun kind of broer of zus of nichtje. Begeleiders willen dat niet.
Begeleiders beledigen familie van gehandicapten als het hun zo uitkomt.
Als familie van bewoners de begeleiders geen bevestiging geven op alles wat ze doen en zeggen dan gaan de begeleider net doen alsof ze die familie van die bewoner niet zien. Om maar kort te zijn: hoe familie van bewoners worden bejegend door begeleiders is zeer slecht.
Klagen bij klachtencommissie? Wij hebben allemaal van dichtbij gezien hoe begeleiders dan doen. Nog meer reden voor familie om mond te houden.
Verstandelijk gehandicapte verhuizen niet graag. De instelling daar heeft ze zo'n mooie kamer. Wat de begeleiders allemaal doen daar komen ze nog mee weg ook. En niemand kan iets doen.

[manondoris]

als dit verhaal waar is ben je verplicht om wat te doen ! ook voor de andere bewoners ,je kunt je dan niet verschuilen achter ,ja maar ze heeft daar een mooie kamer of ze houden niet van verhuizen. als er niemand de mond lostrekt zal er ook niks veranderen

[Chocomelk]

Dit kan je toch niet zomaar toelaten allemaal, ik liet het er
zeer zeker niet bij zitten.
Als ze zo tegen familie zijn hoe zijn ze dan tegen de bewoner
zelf zou ik dan denken.

Er is nooit geen enkele reden om je mond maar dicht te houden !

Ben het verder geheel met Manondoris eens.

[MAXIEM]

ME!

Het klinkt gek en onverstandig, maar dat is het juist niet. Stuur een gemotiveerde klachtenbrief naar de minister van volksgezondheid (eventueel aangevuld met foto's en adressen van getuigen).

Adres:

Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport:

Mevrouw E. Schippers.

Parnassusplein 5
Postbus 20350
2500 EJ DEN HAAG

070-3407911

Zet in die brief ook en vooral, dat als je intern klaagt of wilt meepraten, dat dan als reaktie daarop de situatie van jouw nichtje (ook haar naam noemen en haar handicap) nog verergert.

Sukses, Maxiem.

[snepke]

nichtje in instelling voor gehandicapte.
Begeleiders willen geen veranderingen als in: familie mag mee praten wat het beste is voor hun kind of broer of zus of nichtje. Begeleiders willen dat niet.
Begeleiders beledigen familie van gehandicapten als het hun zo uitkomt.
Als familie van bewoners de begeleiders geen bevestiging geven op alles wat ze doen en zeggen dan gaan de begeleider net doen alsof ze die familie van die bewoner niet zien. Om maar kort te zijn: hoe familie van bewoners worden bejegend door begeleiders is zeer slecht.
Klagen bij klachtencommissie? Wij hebben allemaal van dichtbij gezien hoe begeleiders dan doen. Nog meer reden voor familie om mond te houden.
Verstandelijk gehandicapte verhuizen niet graag. De instelling daar heeft ze zo'n mooie kamer. Wat de begeleiders allemaal doen daar komen ze nog mee weg ook. En niemand kan iets doen.

Die begeleiders hebben(meestal) het beste met de gehandicapte voor.
Ze begeleiden ze dag en nacht.Ze weten echt wel wat goed voor hun pupillen is.
Het zijn schatten van mensen.

De familie komt 1x hooguit 2keer per week op visite voor een uurtje of anderhalf.
En dan willen ze ook nog vertellen hoe of wat de begeleiders hun kind,broer of zus moeten verzorgen.
Laat dat gewoon aan de begeleiders over,die weten precies wat goed voor hun pupillen is.
Het is een zware taak om dag en nacht voor zulke mensen te zorgen en ze kiezen daar ook voor.
Als jullie het niet goed genoeg vinden,haal dan je nichtje naar huis en verzorg haar thuis.
Dan kunnen jullie haar verzorgen ,hoe jullie denken dat het beste is voor haar.

[ME!]

Dank je Maxiem voor de raad.Daar hadden we nog niet aan gedacht.
Voor de anderen: Er zijn gesprekken geweest. Begeleiders keken ons glazig aan en reageerde niet op wat wij zeiden.Die gesprekken hadden geen zin. Wij wisten ook niet meer wat te doen. En van andere familie van bewoners hoorde we alleen maar: uitkijken maar! Zeg maar niks! Hoop maar voor het beste! etc
Snepke: Wij vinden dat wij wat mogen zeggen als mijn nichtje maanden lang veel last heeft van bijvoorbeeld een andere bewoonster. (En dan hebben we het niet over de schuldvraag wie deed er wat het eerst). Maar begeleiders zien niets waarvan een ander zoukunnen zeggen: dat gaat niet goed in de instelling.
En verder hoe begeleiders anderen bejegenen dat heeft verder niks meer met begeleiden te maken maar met fatsoen. Als je ergens op bezoek bent gaat de gastvrouw of gastheer toch ook niet expres met zijn/haar rug naar je toe staan? Begeleiders gaan ook openlijk iedereen kleineren waar ze geen positieve bevestiging van hebben gekregen op wat zij allemaal hebben gedaan of gezegd. Wat nog ontbreekt is dat deze begeleiders stampvoetend weg lopen en mopperen:.. en toch hebben wij gelijk.

[snepke]

Sorry ,gaat er bij mij niet in.
Misschien zijn jullie ook niet al te vriendelijk geweest richting begeleiders.(als ze zo reageren)
Lijkt mij als er iets is,dat er echt wel iemand is die zijn mond opentrekt.
Het gaat toch om je eigen familie,lijkt me stug dat iedereen zwijgt en niets doet,als het echt zo is als jij beschrijft.

[Chocomelk]

@ TS, als dit mij zou overkomen dat de begeleiders met de rug naar
me toe gaan staan dan zou ik daar absoluut wat van zeggen, in de trant van goh heeft u ook al ogen in u rug zitten.

Er is toch zeer zeker wel een hoofd daar en daar zou ik een gesprek mee EISEN en die eens haarfijn uitleggen wat er speelt.
Wel op een nette fatsoenlijke manier.

En als het allemaal niet helpt.....u nichtje daar weghalen, ik liet ze dan daar niet zitten.

[ME!]

In iedergeval bedankt voor het reageren.
Voor Chocomelk: wij hebben al eens iets gezegd toen begeleiders met hun rug naar ons gingen staan.
Begeleiders zeggen dat zij het recht hebben om precies zo te doen zoals ze doen. Want iedereen weet dat zij geweldig werk doen en daarom moet iedereen hun wel bewonderen en als je hun niet bewonderd en kritiek op ze hebt, dan is er iets met jou niet goed. En dat zeggen ze steeds maar weer op nieuw. Maar het hoofd van de begeleiders reageerde anders. het hoofd zei dat haar begeleiders nooit zo doen(bijvoorbeeld met hun rug naar ons gaat staan) En dat blijft ook zij herhalen!!
En daarom zeggen de familie van bewoners met veel meer ervaring met de instelling dan ons: het heeft geen zin als je wat zegt!
((Mijn nichtje en andere bewoners zijn verstandelijk gehandicapt. Voor een aantal van ze is het bijna traumatische om weer te verhuizen)).

[rozemarijntje]

ik hou me even afzijdig het verhaal van het vliegtuig nog kennende...

wel wil ik zeggen,tehuizen kunnen stug zijn,
mijn schoonvader heeft er in eentje gezeten(erg dement)en dat was niet om over naar huis te schrijven..
bot,vies,hou maar op ....