dus wie heeft een goede ervaring met deze medicijnen of heeft mischien een andere optie? gr gea| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] citalopram
-
u.koopmans
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 27 sep 2007 15:37
citalopram
ben nu ongeveer drie maanden aan dit middel .maar knap niks op gebruik er ook nog oxanapam bij .voel me nooit happy. omdat ik depressief was en last had van hyperventilatie hebben ze me dit voor geschreven ben ook onder behandeling in het ziekenhuis maar geef eigelijk de hoop op. wil me gewoon een keer lekker fris voelen. dus wie heeft een goede ervaring met deze medicijnen of heeft mischien een andere optie? gr gea
dus wie heeft een goede ervaring met deze medicijnen of heeft mischien een andere optie? gr geaRe: citalopram
Er is een heel erg groot citalopram topic. Ontzettend veel mensen hebben daar hun mening en ervaring erover neergezet. Als je na zo'n lange tijd nog steeds geen verbetering merkt moet je stoppen met het middel. Het is stemmingsverbeterend en dat is bij jou niet aan de orde zo te lezen. Waarom slikken als je er niet beter van word? hup naar je psychiater en erover gaan praten want dit is niet goed.
-
kanovaarder
- Berichten: 2888
- Lid geworden op: 01 mar 2006 12:17
Re: citalopram
Citalopram
Ik adviseer in dit soort gevallen en met dit soort middelen altijd dringend om eens het boek "Medicijnen" in te gaan zien in een openbare bibliotheek of...... beter nog, te kopen.
Daarin de echte objectieve informatie van de autoriteit op het gebied van de pharmacologie Ivan Wolffers die als professor/hoogleraar op een voor leken zeer duidelijk leesbare manier de voor- en nadelen van het medicijnenslikken beschrijft.
Dat de hoofdstukken over anti-depressiva en anti-psychotica zo lang zijn is niet voor niets!!
Immers, er zitten hele grote nadelen aan het slikken van deze middelen juist ook vanwege de verslavende werking daarvan die ook nogeens sterk de rijvaardigheid beinvloeden!
Gezien de vele slikkers zijn ongevallen zonder aanwijsbare oorzaak zeer waarschijnlijk mede door het slikken van deze "medicijnen" juist wel de oorzaak.
Sterker nog, ik denk dat de medicijnenindustrie een heel sterke pressie legt op onderzoeken van ongevallen zonder aanwijsbare oorzaak!
Elke slikker moet door het verslavende effect van het medicijn er rekening mee houden dat te snel stopppen het zogenaamde re-bounce effekt kan veroorzaken = een verhevigde terugkeer van de kwaal die men had voordat men ging slikken!.
Bovendien moet de slikker er rekening mee houden dat deze medicijnen de slaap negatief beinvloed omdat de zg REM-slaap geheel of gedeeltelijk uitblijft, dat slaapdeel waarin de hersenen alle herinneringen herordend hetgeen voor een goede lichamelijke maar vooral geestelijke gezondheid zeer belangrijkt blijkt te zijn zoals vele onderzoeken hebben aangetoond.
Dus, wilt u stoppen?
Doe dit dan ook heel geleidelijk! Milligrammetje per milligrammetje door desnoods het pilletje stuk te breken en verdeel dit stoppen over een aantal maanden.
Bij een aanval van hyperventilatie is trouwens een eenvoudig toepasbaar middel te gebruiken; het inademen en uitademen in een plastic zak waardoor de verhouding zuurstof/kooldioxide veranderd.
Tevens is het dan goed om ernstig na te denken of de kwaal ook niet voor een (groot) deel is te wijten aan de levensstijl. (stress bijv.)
Hoewel veranderen in dat geval moeilijk is zou men toch aan een ander dag/nachtritme moeten gaan denken waarbij vooral meer bewegen.
(hardlopen maakt extra serotonine aan!)
Tsja, weer een lang verhaal van
Grootvader
Ik adviseer in dit soort gevallen en met dit soort middelen altijd dringend om eens het boek "Medicijnen" in te gaan zien in een openbare bibliotheek of...... beter nog, te kopen.
Daarin de echte objectieve informatie van de autoriteit op het gebied van de pharmacologie Ivan Wolffers die als professor/hoogleraar op een voor leken zeer duidelijk leesbare manier de voor- en nadelen van het medicijnenslikken beschrijft.
Dat de hoofdstukken over anti-depressiva en anti-psychotica zo lang zijn is niet voor niets!!
Immers, er zitten hele grote nadelen aan het slikken van deze middelen juist ook vanwege de verslavende werking daarvan die ook nogeens sterk de rijvaardigheid beinvloeden!
Gezien de vele slikkers zijn ongevallen zonder aanwijsbare oorzaak zeer waarschijnlijk mede door het slikken van deze "medicijnen" juist wel de oorzaak.
Sterker nog, ik denk dat de medicijnenindustrie een heel sterke pressie legt op onderzoeken van ongevallen zonder aanwijsbare oorzaak!
Elke slikker moet door het verslavende effect van het medicijn er rekening mee houden dat te snel stopppen het zogenaamde re-bounce effekt kan veroorzaken = een verhevigde terugkeer van de kwaal die men had voordat men ging slikken!.
Bovendien moet de slikker er rekening mee houden dat deze medicijnen de slaap negatief beinvloed omdat de zg REM-slaap geheel of gedeeltelijk uitblijft, dat slaapdeel waarin de hersenen alle herinneringen herordend hetgeen voor een goede lichamelijke maar vooral geestelijke gezondheid zeer belangrijkt blijkt te zijn zoals vele onderzoeken hebben aangetoond.
Dus, wilt u stoppen?
Doe dit dan ook heel geleidelijk! Milligrammetje per milligrammetje door desnoods het pilletje stuk te breken en verdeel dit stoppen over een aantal maanden.
Bij een aanval van hyperventilatie is trouwens een eenvoudig toepasbaar middel te gebruiken; het inademen en uitademen in een plastic zak waardoor de verhouding zuurstof/kooldioxide veranderd.
Tevens is het dan goed om ernstig na te denken of de kwaal ook niet voor een (groot) deel is te wijten aan de levensstijl. (stress bijv.)
Hoewel veranderen in dat geval moeilijk is zou men toch aan een ander dag/nachtritme moeten gaan denken waarbij vooral meer bewegen.
(hardlopen maakt extra serotonine aan!)
Tsja, weer een lang verhaal van
Grootvader
Re: citalopram
Dan wil ik hierbij ook even de mogenlijke lange termijn gevolgen van onbehandelde depressie/paniekstoornis ed.neerzetten.
- Mensen blijven worstellen met hun problemen waardoor ze veel kansen in het leven missen.
- Mensen kunnen niet meer genieten van de dingen des levens en beinvloeden ook hun hele omgeving. Bijvoorbeeld dat zij er niet genoeg voor hun kind kunnen zijn.
- Gezinnen worden uit elkaar gerukt omdat er niet met een depressief persoon geleeft kan worden, met alle nadelige gevolgen van dien voor heel de omgeving van de mensen in kwestie.
- Ook kan het dus tot zelfdoding leiden omdat de persoon er niet meer uitkomt. Dit komt vaker voor dan men denkt, en ook dit beinvloed de hele familie en mensen om de persoon heen.
Soms is het gewoon nodig om die pillen te slikken voor bepaalde mensen. Het zal ook wel voorkomen dat mensen absoluut niet aan die medicatie willen omdat ze juist die boemanverhalen overal op internet lezen. Met dus alle mogelijke gevolgen van dien zoals hierboven beschreven. Ik vind dan de gevolgen zoals scheidingen en zelfs zelfdoding omdat zij niet door medicatie behandeld werden erger dan de rem slaap die gedeeltelijk uitblijft of een late zaadlozing ofzo.
Sommige mensen hebben dit gewoon nodig en het kan hun het leven weer teruggeven.
Wel is het zo, zoals ik al vaker heb gezegd dat deze middellen te snel worden voorgeschreven en er te weinig voorlichting bij is. Tuurlijk zitten er nadelen aan medicatie, maar soms is het gewoon nodig om nog veel ergere dingen te voorkomen. Bij een chemokuur neemt iedereen de gevolgen daarvan ook maar voor lief omdat ze weten dat dit hun laatste redding kan zijn. En als het om psychische medicatie gaat dan word iedereen helemaal panisch. Wel vind ik ook dat zulke medicatie als laatste hulpmiddel gebruikt moeten worden, en niet gelijk bij elk probleempje uitgeschreven moet worden.
gegroet
- Mensen blijven worstellen met hun problemen waardoor ze veel kansen in het leven missen.
- Mensen kunnen niet meer genieten van de dingen des levens en beinvloeden ook hun hele omgeving. Bijvoorbeeld dat zij er niet genoeg voor hun kind kunnen zijn.
- Gezinnen worden uit elkaar gerukt omdat er niet met een depressief persoon geleeft kan worden, met alle nadelige gevolgen van dien voor heel de omgeving van de mensen in kwestie.
- Ook kan het dus tot zelfdoding leiden omdat de persoon er niet meer uitkomt. Dit komt vaker voor dan men denkt, en ook dit beinvloed de hele familie en mensen om de persoon heen.
Soms is het gewoon nodig om die pillen te slikken voor bepaalde mensen. Het zal ook wel voorkomen dat mensen absoluut niet aan die medicatie willen omdat ze juist die boemanverhalen overal op internet lezen. Met dus alle mogelijke gevolgen van dien zoals hierboven beschreven. Ik vind dan de gevolgen zoals scheidingen en zelfs zelfdoding omdat zij niet door medicatie behandeld werden erger dan de rem slaap die gedeeltelijk uitblijft of een late zaadlozing ofzo.
Sommige mensen hebben dit gewoon nodig en het kan hun het leven weer teruggeven.
Wel is het zo, zoals ik al vaker heb gezegd dat deze middellen te snel worden voorgeschreven en er te weinig voorlichting bij is. Tuurlijk zitten er nadelen aan medicatie, maar soms is het gewoon nodig om nog veel ergere dingen te voorkomen. Bij een chemokuur neemt iedereen de gevolgen daarvan ook maar voor lief omdat ze weten dat dit hun laatste redding kan zijn. En als het om psychische medicatie gaat dan word iedereen helemaal panisch. Wel vind ik ook dat zulke medicatie als laatste hulpmiddel gebruikt moeten worden, en niet gelijk bij elk probleempje uitgeschreven moet worden.
gegroet
-
elynasedai
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 22 mei 2006 17:21
Re: citalopram
Ik heb juist eerst 3 maanden lang vanalles en nog wat geprobeerd (psychosomatische fysiotherapeut, ontspanningsoefeningen, valeriaan, manier van leven veranderd)!
Dat hielp wel, maar niet genoeg, ik bleef "hangen" op een bepaald punt. Ik wilde eerst ook niet "aan de pillen", maar na bijna 6 weken citalopram voel ik me zoveel beter dat ik echt heel blij ben dat ik de stap heb genomen. Loop ook bij de psycholoog.
P.s.: ben niet depressief maar overspannen.
Dat hielp wel, maar niet genoeg, ik bleef "hangen" op een bepaald punt. Ik wilde eerst ook niet "aan de pillen", maar na bijna 6 weken citalopram voel ik me zoveel beter dat ik echt heel blij ben dat ik de stap heb genomen. Loop ook bij de psycholoog.
P.s.: ben niet depressief maar overspannen.
Re: citalopram
Kanovaarder, je ben zelf nooit depressief geweest he? Weet je hoe dat voelt? Enig idee???????????????
-
kanovaarder
- Berichten: 2888
- Lid geworden op: 01 mar 2006 12:17
Re: citalopram
Depressief geweest?
Ik heb het een en ander meegemaakt in mijn leven en weleens met mijn kop tegen een muur aan gestoten van ellende.
O.a. de ellende die ik meemaakte toen de moeder van mijn (exstief)zoon mij met schulden achterliet en met de noorderzon vertrokken was en ik de zorg voor het kind op mijn nek kreeg waarvoor van geen enkele kant een beetje extra financiele hulp.
(De moeder kreeg in dat eerste jaar zelfs nog de kinderbijslag terwijl men wist dat ik het kind verder moest opvoeden.
Die periode zou inderdaad aanleiding zijn geweest om maar eens een pilletje te vragen aan de huisarts.
Ook heb ik in mijn aktieve loopbaan als taxichauffeur ook de echte depressieviteit meegemaakt als een echte ziekte waarin het heel moeilijk in door te dringen was en hooguit de enige oplossing kon worden geboden door de kinderen in ieder geval op te vangen of, in een ander geval via eigen huisarts-vertrouwensarts-kinderbescherming een kind net op tijd veilig gesteld kon worden omdat deze bijna dodelijk was uitgedroogt bij een moeder die in een zeer ernstige depressie zat.
Moet ik zelf een ziekelijke depressie moeten hebben gehad om adviezen te geven?
Dan kunt u in de meeste gevallen ook die hele professionele psychiatrie
wel aan de kant schuiven.
Ik vind uw vraag dan ook niet eerlijk!
Grootvader
Ik heb het een en ander meegemaakt in mijn leven en weleens met mijn kop tegen een muur aan gestoten van ellende.
O.a. de ellende die ik meemaakte toen de moeder van mijn (exstief)zoon mij met schulden achterliet en met de noorderzon vertrokken was en ik de zorg voor het kind op mijn nek kreeg waarvoor van geen enkele kant een beetje extra financiele hulp.
(De moeder kreeg in dat eerste jaar zelfs nog de kinderbijslag terwijl men wist dat ik het kind verder moest opvoeden.
Die periode zou inderdaad aanleiding zijn geweest om maar eens een pilletje te vragen aan de huisarts.
Ook heb ik in mijn aktieve loopbaan als taxichauffeur ook de echte depressieviteit meegemaakt als een echte ziekte waarin het heel moeilijk in door te dringen was en hooguit de enige oplossing kon worden geboden door de kinderen in ieder geval op te vangen of, in een ander geval via eigen huisarts-vertrouwensarts-kinderbescherming een kind net op tijd veilig gesteld kon worden omdat deze bijna dodelijk was uitgedroogt bij een moeder die in een zeer ernstige depressie zat.
Moet ik zelf een ziekelijke depressie moeten hebben gehad om adviezen te geven?
Dan kunt u in de meeste gevallen ook die hele professionele psychiatrie
wel aan de kant schuiven.
Ik vind uw vraag dan ook niet eerlijk!
Grootvader
Re: citalopram
Mijn vraag is wel eerlijk. En misschien luister ik liever naar een psychiater als het om adviezen gaat, dan naar een met alle respect, taxi-chauffeur. Maar veel liever luister ik naar mensen die in hetzelfde schuitje zitten....
Ik waardeer overigens uw interesse en bezorgdheid.
Ik waardeer overigens uw interesse en bezorgdheid.
