| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] hou je je vast aan anti-depressiva?
-
dennie
hou je je vast aan anti-depressiva?
Beste mensen, naar aandleiding van een discussie met een vriend kwam ik terecht op deze site en ben geschrokken van de reacties van mensen die anti-depressiva gebruiken. Vooral bij het afbouwen van het gebruik van dergelijke middelen merk ik dat mensen angstig worden dat de depressie terug komt enz. Bij wijze van spreken zijn er al bij die al depressief worden als ze denken dat ze gaan stoppen terwijl ze de medicijnen nog gebruiken.Dit zou het dan een rede kunnen maken om toch maar niet te stoppen. Zelf ben ik jaren depressief geweest en heb erg hard moeten werken met een GOEDE psycholoog om hieruit te komen. Nooit heb ik hierbij medicijnen geslikt. Ik begrijp mensen die dit wel doen echter wel. Alleen vind ik het van belang dat wanneer je anti-depressiva slikt je ook de oorzaak van je depressie/angsten gaat aanpakken!!!!!!! onder goede begeleiding. De nadelen van deze medicijnen zijn oa. ook dat je geen pieken meer hebt en je dus het pure geluk van iets dat je leuk vind ook niet meer voelt.(niet bij iedereen) dan leef je toch niet echt??!!! Om nog maar te zwijgen van de andere bijwerkingen. Voor alle mensen die nog niet bij de GOEDE psycholoog zijn geweest. (niet psychiater) ga het eens proberen!!!!!!! Je leven is zoveel meer waard als je alle emotie's kunt voelen.
Ik weet dat het zooooooooo afgezaagd klinkt. Maar in sommige gevallen is het slikken de makkelijkste manier voor arts en patient maar niet altijd de beste, de oorzaak van de depressie neem je niet weg met slikken. Die blijft en zul je altijd moeten slikken om niet in de put te zitten.
Trouwens is het niet normaal dat iedereen wel eens in de put zit!!!!!!!!!!! Dat hoort er ook bij hoor.
sterkte allemaal
Dennie
Ik weet dat het zooooooooo afgezaagd klinkt. Maar in sommige gevallen is het slikken de makkelijkste manier voor arts en patient maar niet altijd de beste, de oorzaak van de depressie neem je niet weg met slikken. Die blijft en zul je altijd moeten slikken om niet in de put te zitten.
Trouwens is het niet normaal dat iedereen wel eens in de put zit!!!!!!!!!!! Dat hoort er ook bij hoor.
sterkte allemaal
Dennie
-
miep
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
hola dennie ,
ben je dennie van je vorige bericht ? want dan snap ik je hier al vee l beter maar je beweert toch wel degelijk dat je niet volledig kunt genieten van puur geluk (niet bij iedereen dan) maar had je misschien je reactie eerder niet ook zo duidelijk kunnen brengen? moet ik daarvoor zulke kwade reacties krijgen. fijn dat jij nooit medicijnen hebt hoeven slikken. maar er zijn ook mensen waarbij begeleiding alleen niet voldoende is . Zo ook bij mij . Ik begin me onderhand te schamen dat ik me gelukkig voel met seroxat en begeleiding om het half jaar .dan bespreek ik even met mijn therapeut hoe het ervoor staat en hij houd alles netje s bij
Ik wens je nog veel succes . miep
ben je dennie van je vorige bericht ? want dan snap ik je hier al vee l beter maar je beweert toch wel degelijk dat je niet volledig kunt genieten van puur geluk (niet bij iedereen dan) maar had je misschien je reactie eerder niet ook zo duidelijk kunnen brengen? moet ik daarvoor zulke kwade reacties krijgen. fijn dat jij nooit medicijnen hebt hoeven slikken. maar er zijn ook mensen waarbij begeleiding alleen niet voldoende is . Zo ook bij mij . Ik begin me onderhand te schamen dat ik me gelukkig voel met seroxat en begeleiding om het half jaar .dan bespreek ik even met mijn therapeut hoe het ervoor staat en hij houd alles netje s bij
Ik wens je nog veel succes . miep
-
sylvia
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Hoi Miep,
Ik denk dat Dennie het niet rot heeft bedoeld, ze heeft zo te lezen zelf ook het eea te verstouwen (gehad), dus weet wel waar ze het over heeft denk ik tenminste?
Als het goed is (ik weet het, het gebeurt niet altijd...) stuurt een (goede) arts je ook wel door naar een psycholoog, zomaar blindelings alleen maar gaan slikken slaat lijkt me niet de juiste optie, je hebt natuurlijk niet zomaar klachten mbt depressies en angsten, dat komt meestal ergens vandaan en moet uitgezocht en verwerkt worden, dat lijkt me vrij logisch eigenlijk.
Echter, het is inderdaad ook zo dat (in mijn geval bijv.) niet iedereen seroxat slikt ivm depressies of angsten of zo. Bij mij is het zo dat ik een beschadiging heb opgelopen aan de hersenen (het emotionele gedeelte) waardoor de serotoninehuishouding niet helemaal meer in orde is en aan die beschadiging heb ik een borderline persoonlijkheidsstoornis overgehouden. Daarvoor ben ik inderdaad bij een psycholoog geweest en vooral door rust, regelmaat, grenzen stellen (door mezelf of door anderen) en door de goede begeleiding gaat het echt toppie met me al zal ik zoals het er nu uitziet nooit helemaal kunnen stoppen met de seroxat (of enig ander middel dat die serotoninehuishouding stabiliseert) maar dat maakt me niet uit. Ik ben inmiddels goed stabiel en mits ik mezelf in acht hou kan ik prima functioneren.
Trouwens, ik vind het geweldig zo´n forum via het net!
Sterkte allemaal!
Syl
Ik denk dat Dennie het niet rot heeft bedoeld, ze heeft zo te lezen zelf ook het eea te verstouwen (gehad), dus weet wel waar ze het over heeft denk ik tenminste?
Als het goed is (ik weet het, het gebeurt niet altijd...) stuurt een (goede) arts je ook wel door naar een psycholoog, zomaar blindelings alleen maar gaan slikken slaat lijkt me niet de juiste optie, je hebt natuurlijk niet zomaar klachten mbt depressies en angsten, dat komt meestal ergens vandaan en moet uitgezocht en verwerkt worden, dat lijkt me vrij logisch eigenlijk.
Echter, het is inderdaad ook zo dat (in mijn geval bijv.) niet iedereen seroxat slikt ivm depressies of angsten of zo. Bij mij is het zo dat ik een beschadiging heb opgelopen aan de hersenen (het emotionele gedeelte) waardoor de serotoninehuishouding niet helemaal meer in orde is en aan die beschadiging heb ik een borderline persoonlijkheidsstoornis overgehouden. Daarvoor ben ik inderdaad bij een psycholoog geweest en vooral door rust, regelmaat, grenzen stellen (door mezelf of door anderen) en door de goede begeleiding gaat het echt toppie met me al zal ik zoals het er nu uitziet nooit helemaal kunnen stoppen met de seroxat (of enig ander middel dat die serotoninehuishouding stabiliseert) maar dat maakt me niet uit. Ik ben inmiddels goed stabiel en mits ik mezelf in acht hou kan ik prima functioneren.
Trouwens, ik vind het geweldig zo´n forum via het net!
Sterkte allemaal!
Syl
-
Linda Jansen
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Hai Dennie,
Ik kan me heel erg goed vinden in jouw pleidooi om maar vooral op zoek te gaan naar goede hulp. En dat het slikken van AD's nooit op zichzelf mag staan, maar zou je alsjeblieft willen uitkijken om mensen te waarschuwen over het uitblijven van pieken. Je vermeld er nog wel even bij dat het niet voor iedereen geldt (tussen haakjes), maar dat is wat er naar mijn mening nou juist fout gaat in de hele discussie die Radar op gang heeft gebracht. Het uitgangspunt is heel erg negatief.........dan zit er een enorm gat.........en dan vermelden ze nog even tussen neus en lippen door dat het voor sommige mensen wel een goed middel is. Dat is niet zo en kan ook niet zo zijn naar mijn idee. Seroxat doet naar mijn idee voor heel erg veel mensen waar het voor bedoeld is: het brengt de serotinehuishouding weer op orde. Dat gaat bij sommige mensen (bij mij overigens niet) met weinig of veel bijwerkingen gepaard en resulteerd in sommige gevallen in hele nare situaties. Natuurlijk moeten die nare situaties besproken en onderzocht worden, maar om nu direct het gebruik van de medicijnen in een zo kwaad mogelijk daglicht te zetten vind ik absoluut onjuist.
Overigens over het afbouwen gesproken: naar mijn idee is het feit dat de depressieklachten terugkomen vrij logisch. Als er daadwerkelijk sprake is van een tekort aan paroxetine (de werkzame stof in Seroxat) dan zal dat tekort ook weer de kop opsteken als met de aanvulling daarvan gestaakt wordt. Bij mij kwamen exact dezelfde klachten (zelfs lichamelijk klachten) terug op het moment dat ik ging minderen. Een onomstotelijk bewijs dat ik een aanvulling nodig heb. En waarom zou ik daar moeilijk over doen of mezelf als verslaafd zien?! Een nier-patient zit ook z'n hele leven vast aan de dialyse-apparatuur (als er geen nieuwe nier beschikbaar is), een hart-patient slikt ook de rest van zijn leven medicijnen. Mijn hersenpan hoort bij mijn lichaam, en in dat gedeelte van mijn lichaam gaat er duidelijk (inmiddels al zo'n 25 jaar) iets niet goed. Zo ontzettend niet goed, dat geen enkele psycholoog, geen enkele therapie, boek, dieet of andere levenswijze mij heeft kunnen helpen. Hoe zeer ik mijn best ook deed en hoe graag ik dat ook wilde. Voor mij is Seroxat zo'n 5 jaar geleden de laatste optie geweest en ik kan je zeggen: ik heb mezelf teruggevonden, ervaar pieken en dalen, zit boordevol gevoelens, ben creatiever dan ooit, kortom: ik functioneer weer net als ieder ander gezond mens.
Als 'men' dan negatief gaat praten over die medicijnen, dan ben je daar in mijn geval erg gevoelig voor. Dan denk je: ja, maar zo heb ik het helemaal niet ervaren! Dan wens je mensen die net als ik al jaren van het kastje naar de muur worden gestuurd met hun depressieve klachten hetzelfde toe: namelijk bevrijdt te worden van die altijd aanwezige 'grijze wolk', van angsten etc. En als dat dan kan met behulp van medicijnen, in combinatie met goeie therapeutische hulp dan is dat toch heerlijk?!
Groeten, Linda Jansen
Ik kan me heel erg goed vinden in jouw pleidooi om maar vooral op zoek te gaan naar goede hulp. En dat het slikken van AD's nooit op zichzelf mag staan, maar zou je alsjeblieft willen uitkijken om mensen te waarschuwen over het uitblijven van pieken. Je vermeld er nog wel even bij dat het niet voor iedereen geldt (tussen haakjes), maar dat is wat er naar mijn mening nou juist fout gaat in de hele discussie die Radar op gang heeft gebracht. Het uitgangspunt is heel erg negatief.........dan zit er een enorm gat.........en dan vermelden ze nog even tussen neus en lippen door dat het voor sommige mensen wel een goed middel is. Dat is niet zo en kan ook niet zo zijn naar mijn idee. Seroxat doet naar mijn idee voor heel erg veel mensen waar het voor bedoeld is: het brengt de serotinehuishouding weer op orde. Dat gaat bij sommige mensen (bij mij overigens niet) met weinig of veel bijwerkingen gepaard en resulteerd in sommige gevallen in hele nare situaties. Natuurlijk moeten die nare situaties besproken en onderzocht worden, maar om nu direct het gebruik van de medicijnen in een zo kwaad mogelijk daglicht te zetten vind ik absoluut onjuist.
Overigens over het afbouwen gesproken: naar mijn idee is het feit dat de depressieklachten terugkomen vrij logisch. Als er daadwerkelijk sprake is van een tekort aan paroxetine (de werkzame stof in Seroxat) dan zal dat tekort ook weer de kop opsteken als met de aanvulling daarvan gestaakt wordt. Bij mij kwamen exact dezelfde klachten (zelfs lichamelijk klachten) terug op het moment dat ik ging minderen. Een onomstotelijk bewijs dat ik een aanvulling nodig heb. En waarom zou ik daar moeilijk over doen of mezelf als verslaafd zien?! Een nier-patient zit ook z'n hele leven vast aan de dialyse-apparatuur (als er geen nieuwe nier beschikbaar is), een hart-patient slikt ook de rest van zijn leven medicijnen. Mijn hersenpan hoort bij mijn lichaam, en in dat gedeelte van mijn lichaam gaat er duidelijk (inmiddels al zo'n 25 jaar) iets niet goed. Zo ontzettend niet goed, dat geen enkele psycholoog, geen enkele therapie, boek, dieet of andere levenswijze mij heeft kunnen helpen. Hoe zeer ik mijn best ook deed en hoe graag ik dat ook wilde. Voor mij is Seroxat zo'n 5 jaar geleden de laatste optie geweest en ik kan je zeggen: ik heb mezelf teruggevonden, ervaar pieken en dalen, zit boordevol gevoelens, ben creatiever dan ooit, kortom: ik functioneer weer net als ieder ander gezond mens.
Als 'men' dan negatief gaat praten over die medicijnen, dan ben je daar in mijn geval erg gevoelig voor. Dan denk je: ja, maar zo heb ik het helemaal niet ervaren! Dan wens je mensen die net als ik al jaren van het kastje naar de muur worden gestuurd met hun depressieve klachten hetzelfde toe: namelijk bevrijdt te worden van die altijd aanwezige 'grijze wolk', van angsten etc. En als dat dan kan met behulp van medicijnen, in combinatie met goeie therapeutische hulp dan is dat toch heerlijk?!
Groeten, Linda Jansen
-
sebas
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
goed zo linda jansen jij geeft mij weer echt positieve gedachtes dank je hiervoor
groetjes sebas
groetjes sebas
-
sebas
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
goed zo linda jansen jij geeft mij weer echt positieve gedachtes dank je hiervoor
groetjes sebas
groetjes sebas
-
Dennie
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Hallo allen,
Hier ben ik weer.
Ja Miep ik ben dezelfde Dennie als bij "gevoelloos".
Ik heb daar gisteren ook weer regeageerd en hoop dat ik het daar nu duidelijk heb gemaakt wat ik bedoel.
Ik vind dat je je niet hoeft te schamen omdat je medicijnen gebruikt en naar de therapeut gaat, ik zou bijna zeggen: "dat moet je niet doen" maar ja wie ben ik omdat te zeggen. De een kan het met en de ander zonder medicijnen misschien is het van mij wel lafheid dat ik niet ben gaan slikken omdat ik toch enigzins huiver voor deze medicijnen.
Gelukkig is het me gelukt er bovenop te komen. Wat voor de een goed is is voor de ander niet goed. Zo is er voor ieder een weg.
En Sylvia ook bedankt voor je reactie in jou geval is er inderdaad sprake van een hersenbeschadiging dit bedoel ik met lichamelijke rede dat je medicijnen moet slikken.
Linda: ik heb me inderdaad toegespitst op het negatieve kant van de medicijnen, ik had zelf het idee dat ik best voorzichtig was geweest, blijkbaar vind jij dat niet. Ik ken veel mensen waarbij dat is gebeurd en bij andere weer niet, zie het stukje gevoel van Maaike op het forum.
Het blijft een feit dat het bij sommige mensen gebeurd. De rede dat ik hiermee kom is omdat ik het zo zonde vind als er mensen medicijnen slikken terwijl het niet nodig is. Hiermee bedoel ik dat er naar mijn idee teveel mensen zijn die het medicijn te gemakkelijk voorgeschreven krijgen. Dat er anderen veel baat bij hebben is natuurlijk ook zo. Maar als de kans bestaat dat ik met mijn reactie 1 persoon kan laten nadenken of hij of zij het wel echt nodig heeft VOOR hij BEGINT met deze medicijnen dan is dat toch een goede zaak. Nou ja, het is alleen maar mijn menig meer niet.
Ik begrijp denk ik wel dat het erg moeilijk is als je alle soorten van therapie en alternatieven voor medicijnen hebt geprobeerd en je je beter voelt met medicijnen, dat je het niet prettig vind als het ineens in kwaad daglicht wordt gezet. Dit is niet mijn bedoeling en ik denk ook niet van tros radar. Maar 1 miljoen mensen is wel erg veel hoor. Daar ben ik echt van geschrokken.
Maar fijn dat jij weer super functioneerd.
Ik vind het trouwens ook te gek dat deze site er is. Raar eigenlijk want ik slik dus geen AD's. Maar ik ben er wel heel erg in geinteresseert wat het met andere doet. En wil ik ook zo graag mijn mening laten horen welke is:"Mensen bezint voor gij begint". "ga eerst therapy proberen".
Iedereen bedankt voor de reacties en iedereen veel succes.
Veel sterkte voor wie het nodig heeft.
Groetjes Dennie.
Na het weekend kom ik weer eens kijken.
H
Hier ben ik weer.
Ja Miep ik ben dezelfde Dennie als bij "gevoelloos".
Ik heb daar gisteren ook weer regeageerd en hoop dat ik het daar nu duidelijk heb gemaakt wat ik bedoel.
Ik vind dat je je niet hoeft te schamen omdat je medicijnen gebruikt en naar de therapeut gaat, ik zou bijna zeggen: "dat moet je niet doen" maar ja wie ben ik omdat te zeggen. De een kan het met en de ander zonder medicijnen misschien is het van mij wel lafheid dat ik niet ben gaan slikken omdat ik toch enigzins huiver voor deze medicijnen.
Gelukkig is het me gelukt er bovenop te komen. Wat voor de een goed is is voor de ander niet goed. Zo is er voor ieder een weg.
En Sylvia ook bedankt voor je reactie in jou geval is er inderdaad sprake van een hersenbeschadiging dit bedoel ik met lichamelijke rede dat je medicijnen moet slikken.
Linda: ik heb me inderdaad toegespitst op het negatieve kant van de medicijnen, ik had zelf het idee dat ik best voorzichtig was geweest, blijkbaar vind jij dat niet. Ik ken veel mensen waarbij dat is gebeurd en bij andere weer niet, zie het stukje gevoel van Maaike op het forum.
Het blijft een feit dat het bij sommige mensen gebeurd. De rede dat ik hiermee kom is omdat ik het zo zonde vind als er mensen medicijnen slikken terwijl het niet nodig is. Hiermee bedoel ik dat er naar mijn idee teveel mensen zijn die het medicijn te gemakkelijk voorgeschreven krijgen. Dat er anderen veel baat bij hebben is natuurlijk ook zo. Maar als de kans bestaat dat ik met mijn reactie 1 persoon kan laten nadenken of hij of zij het wel echt nodig heeft VOOR hij BEGINT met deze medicijnen dan is dat toch een goede zaak. Nou ja, het is alleen maar mijn menig meer niet.
Ik begrijp denk ik wel dat het erg moeilijk is als je alle soorten van therapie en alternatieven voor medicijnen hebt geprobeerd en je je beter voelt met medicijnen, dat je het niet prettig vind als het ineens in kwaad daglicht wordt gezet. Dit is niet mijn bedoeling en ik denk ook niet van tros radar. Maar 1 miljoen mensen is wel erg veel hoor. Daar ben ik echt van geschrokken.
Maar fijn dat jij weer super functioneerd.
Ik vind het trouwens ook te gek dat deze site er is. Raar eigenlijk want ik slik dus geen AD's. Maar ik ben er wel heel erg in geinteresseert wat het met andere doet. En wil ik ook zo graag mijn mening laten horen welke is:"Mensen bezint voor gij begint". "ga eerst therapy proberen".
Iedereen bedankt voor de reacties en iedereen veel succes.
Veel sterkte voor wie het nodig heeft.
Groetjes Dennie.
Na het weekend kom ik weer eens kijken.
H
-
miep
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
hoi allemaal en ook vooral dennie,
wat jij hebt kunnen bereiken zonder medicijnen vind ik bijzonder knap van je . maar probeer ook ons te begrijpen.
Ik slik niet voor de lol maar omdat het nodig is zoals je ook ziet bij sylvia. Ik zou het ook graag anders zien ,wie niet. maar ieder heeft zo zijn eigen reden waarom hij het geneesmiddel nodig heeft . Jij hebt ook in een dal gezeten en ik zou je zeker ook ten eerste aanraden om met een psycholoog dit proberen op te lossen . iK heb dat in eerste instantie ook gedaaan maar helaas zonder succes en nu ben ik gelukkig en ik hoop jij ook ,veel geluk ook aan de anderen ! miep
wat jij hebt kunnen bereiken zonder medicijnen vind ik bijzonder knap van je . maar probeer ook ons te begrijpen.
Ik slik niet voor de lol maar omdat het nodig is zoals je ook ziet bij sylvia. Ik zou het ook graag anders zien ,wie niet. maar ieder heeft zo zijn eigen reden waarom hij het geneesmiddel nodig heeft . Jij hebt ook in een dal gezeten en ik zou je zeker ook ten eerste aanraden om met een psycholoog dit proberen op te lossen . iK heb dat in eerste instantie ook gedaaan maar helaas zonder succes en nu ben ik gelukkig en ik hoop jij ook ,veel geluk ook aan de anderen ! miep
-
dennis
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Er bestaat ook zoiets als een biologische depressie. Een simpelweg verstoorde serotonine huishouding die weer in balans gebracht kan worden met de juist gekozen AD. Persoonlijk zie ik niet echt het verschil tussen een AD of een ander medicijn om een lichamelijke tekortkoming (suikerziekte, hoge bloeddruk etc) weer in balans te brengen. Ik heb een aantal sessies bij een psychiater gehad en wij waren er ook vrij snel achter dat er eigenlijk niks was om ellenlange sessies aan te wijden. Ik denk absoluut dat therapie zeer nuttig en nodig is in het geval van bijv een onverwerkt trauma etc. Maar voor zover ik bij mezelf kan nagaan heb ik gewoon een serotonine huishouding die uit zichzelf niet goed functioneerd. Ik gebruik al jaren cipramil en dit gaat uitstekend. Wat mij overigens het meeste verbaasd is hoe verschillend AD's blijkbaar op verschillende mensen werken. Je leest zowel nachtmerrie verhalen naast mensen die nog nooit zo gelukkig zijn geweest als toen ze de juiste AD kregen voorgeschreven.
-
Irene
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
He Dennis, ik herken me in jou !!!!! Ik heb precies hetzelfde, ook geen trauma's of iets dergelijks, niets meer dan een "normaal" mens. Ik zie het net zoals jij en weet dat therapieen niets helpen, het is gewoon iets lichamelijks (serotonine zit voornamelijk in je darmen, wist je dat ??) en daar ben ik mee geboren. Ik ben al vanaf nul zoals ik ben (zal je de details besparen). Ik ben 6 weken te vroeg geboren en er is gewoon iets misgegaan, wat weet je nooit. Dat heeft volgens mij mijn serotonine balans verstoord. Kon daar maar iets aan gedaan worden, dat er iets in mij hersteld werd en dat de serotonine aanmaak/afbraak weer in balans kwam. Dat kan niet en ik heb gewoon AD nodig. Als ik stop komt het weer terug, dus dat is geen optie. Zonder AD = vervelend leven. Met AD = leuk leven met wat bijwerkingen (verhoogde spierspanning). Ik slik paroxetine (vroeger was dat seroxat) en zonder die pillen was mijn leven zwaar ****. Ik zeg niet dat die medicijnen geweldig zijn, maar het heeft mijn leven verrijkt. Buiten een paar keer dat ik te snel te veel ben gaan slikken, toen was ik suicidaal, maar dat was mijn eigen schuld, had ik maar voorzichtiger moeten zijn.
Geluk ! Irene
Geluk ! Irene
-
dennis
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
hoi irene. Ik weet natuurlijk niet of het daar iets mee te maken heeft (ik ben geen arts)....maar ik vindt het wel opmerkelijk dat je net als ik te vroeg geboren bent en blijkbaar ook last hebt van depressie waar geen externe oorzaak voor lijkt te zijn. Ik ben zelf ook 7 weken te vroeg geboren en wilde niet ademhalen en ben dan ook bijna gestikt. Het zou mij ook niet verbazen als er toen iets in mijn hersenen is beschadigd waardoor ik nu die AD nodig heb om de serotonine huishouding gecontroleerd te houden. Ik heb een een paar ik onder begeleiding van de psychiater proberen af te bouwen...en iedere keer viel ik weer terug in een depressie zonder dat daar een aanleiding voor was.
In overleg met mijn psychiater hebben dan ook besloten om het medicijn te blijven gebruiken...en ik voel me er prima bij.
In overleg met mijn psychiater hebben dan ook besloten om het medicijn te blijven gebruiken...en ik voel me er prima bij.
-
Bas
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Anti depressiva heeft voor mij alleen maar nadelige gevolgen gehad. Ik werd er moe, lusteloos en had totaal geen trek meer in meer in wat dan ook. Ik bleef maar wachten tot het moment dat het medicijn zou aanslaan, maar dat is nooit gebeurd. Ik ben toen maar op eigen kracht over mijn tegenslagen gekomen en ben blij dat mij dat uiteindelijk gelukt is. Na deze ervaring heb ik serieuze vraagtekens gezet bij dit medicijn.
-
Frank
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Cypramil.
Irene ook ik ben 2 maanden te vroeg geboren, weet niet of dit met me depressie te maken heeft, maar ben wel steeds angstig (ook verlatingsangst). Het stomme van de hele zaak is, de mensen waar je het meest van houdt, schop je tegenaan. Ik heb cypramil gebruikt en alles werd alleen maar erger. Nu ben ik gestop en voel me een stukje beter, ben nog wel af en toe angstig. Ik heb alleen het gevoel dat ik met deze afkick periode een fles wijn op heb gedronken iedere dag, want alles draait om me heen. Ik wil eigenlijk iets homeopatisch gebruiken, mdat deze medicijnen niet echt gewerkt hebben bij mij. In overleg met de psycholoog, heb ik nog wel Fevarine liggen, echter nog niet gebruikt. Ik hoop gewoon een keer dat het me alleen lukt. GEldt overigens voor allemaal. Of de een nu wel of geen medicijnen gebruikt, wat maakt het uit als we ons maar gelukkiger gaan voelen. Ik ben nu 10 maanden depressief en heb angsten. Ik hoop dat het nog wel een keer overgaat. Laten we vertrouwen blijven houden.
Irene ook ik ben 2 maanden te vroeg geboren, weet niet of dit met me depressie te maken heeft, maar ben wel steeds angstig (ook verlatingsangst). Het stomme van de hele zaak is, de mensen waar je het meest van houdt, schop je tegenaan. Ik heb cypramil gebruikt en alles werd alleen maar erger. Nu ben ik gestop en voel me een stukje beter, ben nog wel af en toe angstig. Ik heb alleen het gevoel dat ik met deze afkick periode een fles wijn op heb gedronken iedere dag, want alles draait om me heen. Ik wil eigenlijk iets homeopatisch gebruiken, mdat deze medicijnen niet echt gewerkt hebben bij mij. In overleg met de psycholoog, heb ik nog wel Fevarine liggen, echter nog niet gebruikt. Ik hoop gewoon een keer dat het me alleen lukt. GEldt overigens voor allemaal. Of de een nu wel of geen medicijnen gebruikt, wat maakt het uit als we ons maar gelukkiger gaan voelen. Ik ben nu 10 maanden depressief en heb angsten. Ik hoop dat het nog wel een keer overgaat. Laten we vertrouwen blijven houden.
-
Linda Jansen
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Frank, Dennis en Irene,
Jullie verhaal: te vroeg geboren en steeds terugkerende depressies komt mij heel erg bekend voor. Ik heb het in mijn omgeving al twee maar eerder gehoord. Beide verhalen gaan ook gepaard met ADHD-verschijnselen. Is dat bij jullie ook het geval?
Bij mij is het zo dat ik de eerste drie maanden van mijn leven ontzettend veel in het ziekenhuis heb gelegen(destijds was dat nog alleen, papa en mama, mochten bij godsgratie een keer per dag naar je komen kijken). Ik heb er weleens het gevoel gehad dat dat toch - in een zo belangrijke 'inprentingsperiode' een heel erg bepalend iets in m'n leven is geweest. Vooral als het gaat om je gevoel van eigenwaarde, gevoelens van angst, het omgaan met je emoties. 't Is of dat stukje die eerste maanden van je leven niet goed is aangemaakt in je hersenpan. Of daar die seronotinehuishouding niet goed op orde is. Want stop ik met de medicijnen (Seroxat in mijn geval) dan staan al die zaken binnen no-time weer op z'n kop.
Herkennen jullie daar ook iets in misschien??
Jullie verhaal: te vroeg geboren en steeds terugkerende depressies komt mij heel erg bekend voor. Ik heb het in mijn omgeving al twee maar eerder gehoord. Beide verhalen gaan ook gepaard met ADHD-verschijnselen. Is dat bij jullie ook het geval?
Bij mij is het zo dat ik de eerste drie maanden van mijn leven ontzettend veel in het ziekenhuis heb gelegen(destijds was dat nog alleen, papa en mama, mochten bij godsgratie een keer per dag naar je komen kijken). Ik heb er weleens het gevoel gehad dat dat toch - in een zo belangrijke 'inprentingsperiode' een heel erg bepalend iets in m'n leven is geweest. Vooral als het gaat om je gevoel van eigenwaarde, gevoelens van angst, het omgaan met je emoties. 't Is of dat stukje die eerste maanden van je leven niet goed is aangemaakt in je hersenpan. Of daar die seronotinehuishouding niet goed op orde is. Want stop ik met de medicijnen (Seroxat in mijn geval) dan staan al die zaken binnen no-time weer op z'n kop.
Herkennen jullie daar ook iets in misschien??
-
dennis
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
hoi linda...
Van m'n ouders heb ik begrepen dat ik het eerste jaar van m'n leven behoorlijk gesukkeld heb en verschillende keren in het ziekenhuis heb gelegen. Misschien ook allemaal als gevolg van de vroege geboorte....ik weet het niet....maar ik denk dat ik het toch 'ns een keer aan m'n arts/psychiater ga vragen of dit misschien te grondslag kan liggen aan de depressie zonder aanleiding die iedere keert terug keert zodra ik stop.
Van m'n ouders heb ik begrepen dat ik het eerste jaar van m'n leven behoorlijk gesukkeld heb en verschillende keren in het ziekenhuis heb gelegen. Misschien ook allemaal als gevolg van de vroege geboorte....ik weet het niet....maar ik denk dat ik het toch 'ns een keer aan m'n arts/psychiater ga vragen of dit misschien te grondslag kan liggen aan de depressie zonder aanleiding die iedere keert terug keert zodra ik stop.
-
Dineke
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Hallo allemaal,
12 dagen geleden heeft de huisarts mij seroxat voorgeschreven...erg veel er over vertellen kan ik dus nog niet. Ik ben 49 jaar en al zo'n 4 jaar aan het sukkelen met angst/paniekaanvallen. Ben bij maatschappelijk werk geweest, heb haptonomie geprobeerd en ook ben ik bij een klassiek homeopaat geweest en niets heeft mij geholpen. Ik moet wel zeggen dat het bij vlagen komt en gaat en dat het soms wel een half jaar goed ging. Ik heb zelf altijd het idee gehad dat de klachten met de overgang te maken had maar volgens de arts kan dit niet. Nu was het dus weer helemaal mis. De huisarts vond dat we dit maat eens moesten proberen. 3 dagen na het begin van het slikken 20 mg. las ik over de commotie en dit weekend las ik de commentaren op deze site. Ik moet zeggen dat ik erg geschrokken ben en weet nu niet meer goed wat ik moet doen...stoppen of toch maar doorgaan. Wat ik nu zo lees heb ik de bijwerkingen als een droge mond en ontzettend moe zijn. Ook kan ik slecht lezen omdat ik de ogen moet knijpen als ik lezen wil. Woensdag heb ik een afspraak met de huisarts en wil ik het er toch eens met hem over hebben.
Ben benieuwd wat hij hierover zegt.
12 dagen geleden heeft de huisarts mij seroxat voorgeschreven...erg veel er over vertellen kan ik dus nog niet. Ik ben 49 jaar en al zo'n 4 jaar aan het sukkelen met angst/paniekaanvallen. Ben bij maatschappelijk werk geweest, heb haptonomie geprobeerd en ook ben ik bij een klassiek homeopaat geweest en niets heeft mij geholpen. Ik moet wel zeggen dat het bij vlagen komt en gaat en dat het soms wel een half jaar goed ging. Ik heb zelf altijd het idee gehad dat de klachten met de overgang te maken had maar volgens de arts kan dit niet. Nu was het dus weer helemaal mis. De huisarts vond dat we dit maat eens moesten proberen. 3 dagen na het begin van het slikken 20 mg. las ik over de commotie en dit weekend las ik de commentaren op deze site. Ik moet zeggen dat ik erg geschrokken ben en weet nu niet meer goed wat ik moet doen...stoppen of toch maar doorgaan. Wat ik nu zo lees heb ik de bijwerkingen als een droge mond en ontzettend moe zijn. Ook kan ik slecht lezen omdat ik de ogen moet knijpen als ik lezen wil. Woensdag heb ik een afspraak met de huisarts en wil ik het er toch eens met hem over hebben.
Ben benieuwd wat hij hierover zegt.
-
Linda Jansen
Re: hou je je vast aan anti-depressiva?
Hai Dineke,
Ik ben zelf heel erg tevreden over Seroxat, slik het inmiddels 5 jaar, na vanaf mijn jeugd te hebben gekampt met depressies. Toch zou ik je aanraden eens contact te zoeken met andere vrouwen die in de overgang zitten. Wellicht dat daar vrouwen zijn met dezelfde klachten en dan zou wel eens kunnen blijken dat het toch een hormonenkwestie is.
Ik weet uiteraard niet of je dit al gedaan hebt, maar gezien je leeftijd, en gezien het feit dat je nog niet eerder met dit soort angsten/klachten te maken hebt gehad lijkt het mij sterk dat je plotseling te maken hebt met een tekort aan paroxetine (de werkzame stof in Seroxat).
Andere tip: maak eens een afspraak met een kennismakingsafspraak met een psychiater. Zij zijn arts en kunnen naar mijn idee net iets beter inschatten wat een goede oplossing voor je zou zijn. Bovendien is het de uitgelezen mogelijkheid voor je om een 'second opinion' te krijgen!
Heel veel sterkte en succes.
Overigens moet je niet plotseling stoppen met de medicijnen hoor, als je al besluit te stoppen, dan moet dat rustig aan gebeuren, maar waarschijnlijk wist je dat al.
Linda Jansen
Ik ben zelf heel erg tevreden over Seroxat, slik het inmiddels 5 jaar, na vanaf mijn jeugd te hebben gekampt met depressies. Toch zou ik je aanraden eens contact te zoeken met andere vrouwen die in de overgang zitten. Wellicht dat daar vrouwen zijn met dezelfde klachten en dan zou wel eens kunnen blijken dat het toch een hormonenkwestie is.
Ik weet uiteraard niet of je dit al gedaan hebt, maar gezien je leeftijd, en gezien het feit dat je nog niet eerder met dit soort angsten/klachten te maken hebt gehad lijkt het mij sterk dat je plotseling te maken hebt met een tekort aan paroxetine (de werkzame stof in Seroxat).
Andere tip: maak eens een afspraak met een kennismakingsafspraak met een psychiater. Zij zijn arts en kunnen naar mijn idee net iets beter inschatten wat een goede oplossing voor je zou zijn. Bovendien is het de uitgelezen mogelijkheid voor je om een 'second opinion' te krijgen!
Heel veel sterkte en succes.
Overigens moet je niet plotseling stoppen met de medicijnen hoor, als je al besluit te stoppen, dan moet dat rustig aan gebeuren, maar waarschijnlijk wist je dat al.
Linda Jansen
