Hallo, ik heb eerder hier gereageerd, met wat vragen over paroxetine. Inmiddels neem ik al een maand paroxetine. Ben echter wel rustig gaan opbouwen, de eerste week een kwart tablet, de 2e week een halve etc. tot aan de volledige pil (20mg). Ik heb de eerste paar dagen wat last gehad van mijn maag (paracetamolletje voor ingenomen). De 2e verhoging voelde ik me alleen een paar uurtjes niet zo lekker (ben toen maar even gaan slapen), en de opvolgende 2 verhogingen had ik al helemaal geen bijwerkingen meer!
Kortom, begin niet meteen met de hele pil, maar bouw het langzaam op. Veel minder bijwerkingen, gegarandeerd! Zo ook met afbouwen straks, ik krijg daar een afbouwschema voor, voor over 5 maanden.
Het middel werkte bij mij na 2,5 week al vrij goed.
Ik ben nu overigens van de paniekstoornis af (na een maand dus), dus het middel werkt bij mij perfect, ik maak me niet meer zo druk over dingen en denk niet gelijk het ergste, ben gewoon vrolijker en ik kan alles weer doen. Er is wel 1 nadeel: je hebt geen zin meer in seks. Orgasmes komen niet of na heeel veel inspanning/concentratie.
Wel handig om te weten!
| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] Paroxetine. Aanbeveling?
-
Toolboy
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
@levi
Uw posting is geen toegevoegde waarde aan dit forum.
Teminste in mijn beleving.
Deze troep kan blijvende schade veroorzken,na het gebruiken.
groet T
Uw posting is geen toegevoegde waarde aan dit forum.
Teminste in mijn beleving.
Deze troep kan blijvende schade veroorzken,na het gebruiken.
groet T
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Bijna alles kan blijvende schade veroorzaken, zelfs buiten lopen. En ja...het KAN, maar hoeft niet. Ook al vind ik dit een slecht medicijn, als het bij sommige mensen helpt dan is dat alleen maar fijn.
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Kan het dan ook zijn dat je de zin in seks niet meer helemaal terugkrijgt?
-
Toolboy
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Levie
In een eerdere posting heb ik gemeld dat dit middel ook wordt gebruikt/voorgeschreven om het hoogtepunt uit te stellen
Wat het aan blijvende schade aanricht weet ik niet .
Uit eigen ervaring meer dan wat men denkt.
In een eerdere posting heb ik gemeld dat dit middel ook wordt gebruikt/voorgeschreven om het hoogtepunt uit te stellen
Wat het aan blijvende schade aanricht weet ik niet .
Uit eigen ervaring meer dan wat men denkt.
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hoi Ellen, ik ben nu aan de 6e week bezig met het slikken van de paroxetine, ik heb nog steeds last van vermoeidheid en trillende handen, samen met mijn psycholoog hebben wij een stappenplan bedacht, de eerste keer dat ik 1 halte met de bus moest leverde al zoveel spanning op, daar werd ik al ontzettend moe van, nu ben ik 6 weken verder en door heel langzaam oefeningen uit te voeren werk ik toe aan een nieuw leven, ik kan nu na 6 weken gewoon zonder spanning met de bus en trein mee, misschien vergt het werk toch teveel inspanning? Ik ben vorige week 1 x gaan werken (2 uur mail lezen, is toch reizen met bus en trein om er te komen) en ik was de rest van de dag doodmoe, deze week ga ik 2 x met bus en trein naar het werk om 2 uur mijn mail te lezen, zo bouwen wij héél langzaam toe naar mijn leven, angst en paniek heb ik niet meer gehad, verder heb ik EMDR (traumaverwerking) omdat ik een posttraumatische stress stoornis heb, mogelijk ben ik pas over een jaar weer de mogelijk ook pas over 18 maanden, maar samen met de paroxetine en veel oefenen maar vooral onhaasten! Het enigste wat ik dus vevelend vind is de trillende handen, de vermoeidheid komt puur omdat ik oefen, dat levert spanning op. Ik hoop dat jullie achter de vermoeidheid komen van je man, misschien te veel hooi op zijn vork, te hard moeten werken?
Succes!
Groetjes Margo
Succes!
Groetjes Margo
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hoi Margot,
Knap dat je het allemaal doet, ik hoop dat het goed mag blijven gaan met je en dat volgend jaar alles weer hebt opgepakt. En idd kleine stapjes dat werkt het best.
Mijn man overlegd komende week met de ha of minderen met de medicatie niet een idee zou zijn ook wat betreft de vermoeidheid. Mijn man moet idd hard werken en sinds de opname 7 jaar geleden heeft hij daar meer last van dan daarvoor. Hij werkt nu 4 dagen en dat kan hij allemaal net redden. Wij hebben ook nog een zoon van bijna 2 en die is s'nachts nog wel eens wakker en daar wordt mijn man ook wakker van dus hij heeft nogal eens gebroken nachten. Ik denk dat het een samenspel is van al die dingen.
we wachten het minderen even af.
ik wens je veel sterkte en succes
groetjes Ellen
Knap dat je het allemaal doet, ik hoop dat het goed mag blijven gaan met je en dat volgend jaar alles weer hebt opgepakt. En idd kleine stapjes dat werkt het best.
Mijn man overlegd komende week met de ha of minderen met de medicatie niet een idee zou zijn ook wat betreft de vermoeidheid. Mijn man moet idd hard werken en sinds de opname 7 jaar geleden heeft hij daar meer last van dan daarvoor. Hij werkt nu 4 dagen en dat kan hij allemaal net redden. Wij hebben ook nog een zoon van bijna 2 en die is s'nachts nog wel eens wakker en daar wordt mijn man ook wakker van dus hij heeft nogal eens gebroken nachten. Ik denk dat het een samenspel is van al die dingen.
we wachten het minderen even af.
ik wens je veel sterkte en succes
groetjes Ellen
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hoi Ellen
Ik had al het vermoeden dat werken zwaar is, minderen, of daat een optie is omdat hij zo goed reageert op paroxetine? Een overleg is het altijd waard. Ikzelf ben doormoe van oefeningen, het ging heel stapsgewijs, eerst 1 halte met de bus, daarna 2 haltes zo opbouwen met steeds 1 halte extra, zo ook met de trein, de eerste treinrit duurde 2 minuten, dit een aantal keren doen, de volgdende treinrit duurde 7 minuten, 3 x gedaan en nu met bus en trein of trein en vervolgens trein totaal 22 minuten, daar ben ik al weken mee aan het werken maar ik blijf moe na deze inspanningen, vervolgens ben moest ik eerst 2 minuten autorijden, dit 3 x doen daarna 3 x 5 minuten en vanmorgen heb ik voor het eerst 12 minuten autogereden, ik kan je vertellen dat ik elke dag na deze inspanningen bekaf ben, maar het levert veel op, wanneer ik weer vertouwen heb in alles zal de vermoeidheid afnemen, ikzelf heb een collega die pas na 19 maanden volledig hersteld was, ziij begon ook zoals ik nu bezig ben, ik ben gezegend met een goede werkgever die mij alle ruimte geeft.
Succes met het overleg met de ha!
Groetjes Margo
Ik had al het vermoeden dat werken zwaar is, minderen, of daat een optie is omdat hij zo goed reageert op paroxetine? Een overleg is het altijd waard. Ikzelf ben doormoe van oefeningen, het ging heel stapsgewijs, eerst 1 halte met de bus, daarna 2 haltes zo opbouwen met steeds 1 halte extra, zo ook met de trein, de eerste treinrit duurde 2 minuten, dit een aantal keren doen, de volgdende treinrit duurde 7 minuten, 3 x gedaan en nu met bus en trein of trein en vervolgens trein totaal 22 minuten, daar ben ik al weken mee aan het werken maar ik blijf moe na deze inspanningen, vervolgens ben moest ik eerst 2 minuten autorijden, dit 3 x doen daarna 3 x 5 minuten en vanmorgen heb ik voor het eerst 12 minuten autogereden, ik kan je vertellen dat ik elke dag na deze inspanningen bekaf ben, maar het levert veel op, wanneer ik weer vertouwen heb in alles zal de vermoeidheid afnemen, ikzelf heb een collega die pas na 19 maanden volledig hersteld was, ziij begon ook zoals ik nu bezig ben, ik ben gezegend met een goede werkgever die mij alle ruimte geeft.
Succes met het overleg met de ha!
Groetjes Margo
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hallo Margot,
Mijn man is geen typ om zich ziek te melden. Hij werkt daar nu bijna 2 jaar en heeft weliswaar een vast contract maar toch zal hij bang zijn zijn baan kwijt te raken of dat men raar tegen hem aan kijkt. Niemand daar is op de hoogte van het feit dat hij depressief is geweest en een opname heeft gehad en dat wil hij graag zou houden dus minder dan de 4 dagen die hij nu werkt is geen optie. Hij heeft n.a.v. de opname 3 jaar thuisgezeten in de wao volledig afgekeurd. (na een jaar was hij zijn baan kwijt) Dit wil hij niet nog eens mee maken.
Hij is allang blij dat hij weer een goede baan heeft één waar toekomst inzit, hij heeft nog plannen om een studie te gaan doen. (hij heeft namelijk geen diploma's op 2e monteur na), Hij wil dat alles niet op het spel zetten. Ik heb tegen hem gezegd dat ze erg blij met hem zijn, anders hadden ze hem na een half jaar geen vast contract gegeven en dat hem maar niet zomaar op straat zullen zetten maarja krijg dat er maar eens in.
Het is op het moment erg druk op zijn werk en mijn man is erg gedreven in zijn werk en loopt altijd erg hard. Ik heb al wel gezegd dat hij zijn tempo dan wat moet aanpassen, zelfde tempo als de rest maar ja hij is het nu eenmaal gewend, zit in de familie, zijn vader rent ook altijd zo hard, hij probeert het wel om zich wat minder druk te maken net als de rest van zijn collega's. Maar als je een perfectionist bent dan valt dat niet mee.
Ik hoop dat de ha nog tips heeft. vav hebben we weer een gesprek met onze therapeut dus dan bespreken we het daar ook nog ff.
groetjes Ellen
Mijn man is geen typ om zich ziek te melden. Hij werkt daar nu bijna 2 jaar en heeft weliswaar een vast contract maar toch zal hij bang zijn zijn baan kwijt te raken of dat men raar tegen hem aan kijkt. Niemand daar is op de hoogte van het feit dat hij depressief is geweest en een opname heeft gehad en dat wil hij graag zou houden dus minder dan de 4 dagen die hij nu werkt is geen optie. Hij heeft n.a.v. de opname 3 jaar thuisgezeten in de wao volledig afgekeurd. (na een jaar was hij zijn baan kwijt) Dit wil hij niet nog eens mee maken.
Hij is allang blij dat hij weer een goede baan heeft één waar toekomst inzit, hij heeft nog plannen om een studie te gaan doen. (hij heeft namelijk geen diploma's op 2e monteur na), Hij wil dat alles niet op het spel zetten. Ik heb tegen hem gezegd dat ze erg blij met hem zijn, anders hadden ze hem na een half jaar geen vast contract gegeven en dat hem maar niet zomaar op straat zullen zetten maarja krijg dat er maar eens in.
Het is op het moment erg druk op zijn werk en mijn man is erg gedreven in zijn werk en loopt altijd erg hard. Ik heb al wel gezegd dat hij zijn tempo dan wat moet aanpassen, zelfde tempo als de rest maar ja hij is het nu eenmaal gewend, zit in de familie, zijn vader rent ook altijd zo hard, hij probeert het wel om zich wat minder druk te maken net als de rest van zijn collega's. Maar als je een perfectionist bent dan valt dat niet mee.
Ik hoop dat de ha nog tips heeft. vav hebben we weer een gesprek met onze therapeut dus dan bespreken we het daar ook nog ff.
groetjes Ellen
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
hallo, ik ben nu bijna twee weken geleden begonnen met paroxetine ,eerst 10 mg en na een maand 20 mg. ik voel me nog steeds niet helemaal super, smorgens heb ik eerst een tijd het gevoel dat ik scheel kijk,zit constant tegen mijn neus aan te kijken, ik zweet ontzettend,vooral ook de voeten en handen. wanneer moet ik verbetering voelen en kan ik niet eerder beginnen met 20 mg? wie weet daar een antwoord op? ik ga volgende week op vakantie en ik wil me zo graag beter voelen 
hoor graag ervaringen van anderen,groetjess carola
hoor graag ervaringen van anderen,groetjess carolaRe: Paroxetine. Aanbeveling?
..
Laatst gewijzigd door emma61 op 20 nov 2007 12:47, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
hoiii, dank je wel voor je reactie, enig idee wanneer ik verbetering zou moeten voelen? ik heb geen geduld hoor pffff. ik moet zeggen dat ik me vanmorgen iets beter voel, zweet me alleen nog te pletter. ik merk wel dat ik wat meer zin krijg om op vakantie te gaan,net alsof het zonnetje een beetje doorbreekt,heel apart. groetjess carola 
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Kijk voor het eerst hier op het forum en het valt me op dat enkele personen extreem negatief zijn over genoemd medicijn. Ik kan me goed indenken dat je kwaad of teleurgesteld bent als het medicijn bij jou niet goed gewerkt heeft of de klacht zelfs verergerd heeft, maar er zijn ook voldoende mensen bij wie het wel werkt. Om dan zo negatief en ook nog veelvuldig onwetende mensen 'bang te maken' lijkt me niet zinnig. Voor iedereen werkt het anders, dus slechts een subtiele opmerking dat het voor diegene niet heeft gewerkt moet toch kunnen voldoen?
Zelf ben ik net begonnen met paroxetine. Zit al jaren niet goed in mijn vel, heb (sociale) angsten en wil op deze manier gewoon niet verder. Gesprekken met o.a. een psycholoog hebben positieve uitwerkingen, maar komen neer op resultaat op langere termijn. Ben mijn huisarts dankbaar dat hij me dit medicijn heeft willen voorschrijven.
Uiteraard bestaat de kans dat het bij mij niet aanslaat of dat ik me alleen maar slechter ga voelen van de paroxetine. Het is echter mijn keuze dat ik het daadwerkelijk ga gebruiken, dus levert het problemen op dan ligt de schuld niet bij huisarts of medicijn, maar bij mij omdat mijn lichaam het niet verdragen kan en ik uiteindelijk zelf besloten heb het te proberen. Zoiets is vooraf niet in te schatten en kun je naar mijn mening maar op één manier achterhalen.
Wat de bijwerkingen betreft: een half uur geleden had ik nergens last van, na het lezen van alle (en vooral negatieve) berichten op dit forum lijkt het opeens alsof ik last heb van mijn buik en me wat misselijk voel. Concentreer je je op negatieve zaken, dan zul je ze ook eerder ervaren. Een soort van 'het roze olifant-verhaal': zeg iemand dat hij niet aan een roze olifant moet denken en het eerste waar diegene juist wél aan denkt....juist.
Wat betreft het afschrikken voor nieuwe gebruikers op basis van de bijsluiter: pak voor de grap een bijsluiter van een simpele paracetamol erbij en je durft dat pilletje ook niet meer te slikken.
Het overgrote deel van de mensen die een dergelijk medicijn krijgt voorgeschreven, gebruikt het middel niet voor de lol. Je hebt problemen en doe je er niks aan, dan kom je er sowieso niet af. Een gok iets te doen kan altijd positief of negatief uitpakken, daar moet je je bewust van zijn. Maar maak je de gok niet, dan zul je nooit weten hoe het voor jou zal werken.
Persoonlijk ga ik de gok aan, want ik weet dat ik op de huidige manier niet verder wil en heb er alles voor over me (relatief) vrij te voelen van angsten. Ik wil weer met plezier dingen ondernemen en dat lukt me nu al jaren niet. Hoe erg de bijwerkingen de eerste weken ook zijn, als ik niet doorzet weet ik nooit wat het eindresultaat van het gebruik zal zijn, dus ik zal niet opgeven. Ben erg benieuwd naar de uiteindelijke werking op MIJN persoontje!
Waarmee ik verder niemand te kakken wil zetten of niet meeleef met de personen bij wie het medicijn niet of contra-procuctief gewerkt heeft, maar maak van JOUW waarheid geen ALGEMENE waarheid en maak mensen niet banger dan de angst waarin ze nu mogelijk al leven. Uiteraard is het goed anderen ook te wijzen op mogelijke gevolgen en negatieve ervaringen van het gebruiken van het medicijn (anders kan iemand natuurlijk ook geen gewogen afweging maken het al dan niet te gaan gebruiken), maar enige nuance lijkt mij niet misplaatst. Door mensen ten strengste af te raden het medicijn te gebruiken behoedt je deze mensen wellicht van verdere problemen en/of tegenslagen, maar je ontneemt ze daarmee ook de kans hun probleem juist te overwinnen.
Met vriendelijke groet,
Steffert
Zelf ben ik net begonnen met paroxetine. Zit al jaren niet goed in mijn vel, heb (sociale) angsten en wil op deze manier gewoon niet verder. Gesprekken met o.a. een psycholoog hebben positieve uitwerkingen, maar komen neer op resultaat op langere termijn. Ben mijn huisarts dankbaar dat hij me dit medicijn heeft willen voorschrijven.
Uiteraard bestaat de kans dat het bij mij niet aanslaat of dat ik me alleen maar slechter ga voelen van de paroxetine. Het is echter mijn keuze dat ik het daadwerkelijk ga gebruiken, dus levert het problemen op dan ligt de schuld niet bij huisarts of medicijn, maar bij mij omdat mijn lichaam het niet verdragen kan en ik uiteindelijk zelf besloten heb het te proberen. Zoiets is vooraf niet in te schatten en kun je naar mijn mening maar op één manier achterhalen.
Wat de bijwerkingen betreft: een half uur geleden had ik nergens last van, na het lezen van alle (en vooral negatieve) berichten op dit forum lijkt het opeens alsof ik last heb van mijn buik en me wat misselijk voel. Concentreer je je op negatieve zaken, dan zul je ze ook eerder ervaren. Een soort van 'het roze olifant-verhaal': zeg iemand dat hij niet aan een roze olifant moet denken en het eerste waar diegene juist wél aan denkt....juist.
Wat betreft het afschrikken voor nieuwe gebruikers op basis van de bijsluiter: pak voor de grap een bijsluiter van een simpele paracetamol erbij en je durft dat pilletje ook niet meer te slikken.
Het overgrote deel van de mensen die een dergelijk medicijn krijgt voorgeschreven, gebruikt het middel niet voor de lol. Je hebt problemen en doe je er niks aan, dan kom je er sowieso niet af. Een gok iets te doen kan altijd positief of negatief uitpakken, daar moet je je bewust van zijn. Maar maak je de gok niet, dan zul je nooit weten hoe het voor jou zal werken.
Persoonlijk ga ik de gok aan, want ik weet dat ik op de huidige manier niet verder wil en heb er alles voor over me (relatief) vrij te voelen van angsten. Ik wil weer met plezier dingen ondernemen en dat lukt me nu al jaren niet. Hoe erg de bijwerkingen de eerste weken ook zijn, als ik niet doorzet weet ik nooit wat het eindresultaat van het gebruik zal zijn, dus ik zal niet opgeven. Ben erg benieuwd naar de uiteindelijke werking op MIJN persoontje!
Waarmee ik verder niemand te kakken wil zetten of niet meeleef met de personen bij wie het medicijn niet of contra-procuctief gewerkt heeft, maar maak van JOUW waarheid geen ALGEMENE waarheid en maak mensen niet banger dan de angst waarin ze nu mogelijk al leven. Uiteraard is het goed anderen ook te wijzen op mogelijke gevolgen en negatieve ervaringen van het gebruiken van het medicijn (anders kan iemand natuurlijk ook geen gewogen afweging maken het al dan niet te gaan gebruiken), maar enige nuance lijkt mij niet misplaatst. Door mensen ten strengste af te raden het medicijn te gebruiken behoedt je deze mensen wellicht van verdere problemen en/of tegenslagen, maar je ontneemt ze daarmee ook de kans hun probleem juist te overwinnen.
Met vriendelijke groet,
Steffert
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hoi Steffert!
Ik slik nu al 7 weken paroxetine, heb nog steeds last van bijverschijnselen, trillen na inspanning of vermoeidheid, omdat ik last had van angst-en paniekstoornissen heb ik van de huisarts paroxetine voorgeschreven gekregen, de bijwerkingen zijn natuurlijk nie leuk, maar ik heb een posttraumatische stresstoornis en durfde niet meer uit uit huis te komen, thuis had ik overigens ook angst-en paniekaanvallen, deze zijn verdewenen door de paroxetine, dus na 7 weken nog wat last, al is het minder, al duurt het 3 maanden voor ik helemaal niet meer tril of supervermoeid bent, het middel is voor mij een manier om weer uit huis te komen, en dat doe ik nu weer! Ik ben er nog niet, maar samen met mijn psycholoog doe ik aan traumaverwerking (EMDR) en maken wij stapgewijs plannen op die ik uit moet voeren, ik heb nu weer een leven, ik werk heel stapgewijs 2 uur weer, ga weer met de trein, durf weer naar de supermarkt, rijd alweer kleine stukjes auto, als ik deze paroxetine niet gekregen had, had ik nu al maanden opgesloten gezeten in een huis, ik ben dankbaar en neem de bijwerkingen voor lief, al nemen ze wel af, behalve na extreme inspanning (wat voor mij extreem is)
Succes, gewoon ondervinden wat paroxetine voor JOU doet en goed blijven overleggen met huisarts en evt. psycholoog, sterkte!
Ik slik nu al 7 weken paroxetine, heb nog steeds last van bijverschijnselen, trillen na inspanning of vermoeidheid, omdat ik last had van angst-en paniekstoornissen heb ik van de huisarts paroxetine voorgeschreven gekregen, de bijwerkingen zijn natuurlijk nie leuk, maar ik heb een posttraumatische stresstoornis en durfde niet meer uit uit huis te komen, thuis had ik overigens ook angst-en paniekaanvallen, deze zijn verdewenen door de paroxetine, dus na 7 weken nog wat last, al is het minder, al duurt het 3 maanden voor ik helemaal niet meer tril of supervermoeid bent, het middel is voor mij een manier om weer uit huis te komen, en dat doe ik nu weer! Ik ben er nog niet, maar samen met mijn psycholoog doe ik aan traumaverwerking (EMDR) en maken wij stapgewijs plannen op die ik uit moet voeren, ik heb nu weer een leven, ik werk heel stapgewijs 2 uur weer, ga weer met de trein, durf weer naar de supermarkt, rijd alweer kleine stukjes auto, als ik deze paroxetine niet gekregen had, had ik nu al maanden opgesloten gezeten in een huis, ik ben dankbaar en neem de bijwerkingen voor lief, al nemen ze wel af, behalve na extreme inspanning (wat voor mij extreem is)
Succes, gewoon ondervinden wat paroxetine voor JOU doet en goed blijven overleggen met huisarts en evt. psycholoog, sterkte!
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hallo,
Sinds vandaag heb ik van mijn huisarts Paroxetine gekregen.
Ik ben onder behandeling bij een psychologe voor een gegeneraliseerde angststoornis en nog wat andere angsten, o.a. een braakfobie :S...
Ik heb om 19.00 uur mijn eerste pil genomen, niks aan de hand, ik dacht waaw! maar dan om 22.30 uur:
-Heel misselijk (Net niet overgeven)
-Enorm warm/zweten
-Droge mond
-Bibberig en Bang.
-Slap
De buisluiter en het forum heb ik doorgelezen, en ik word er niet blij van.
Ik ben bijvoorbeeld heel misselijk, en kan dus niet goed eten, ik snap dan dus ook niet hoe je gewicht zou kunnen toenemen.
Ook vraag ik me af of ik nu 2 a 3 weken met deze bijwerkingen moet leren omgaan, of dat ze nog veel erger worden, want als dat het geval is kan ik beter nu stoppen want dat hou ik niet vol!
Zou iemand mij (liefst positief) kunnen informeren en adviseren?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
Gr. Bryan.
Sinds vandaag heb ik van mijn huisarts Paroxetine gekregen.
Ik ben onder behandeling bij een psychologe voor een gegeneraliseerde angststoornis en nog wat andere angsten, o.a. een braakfobie :S...
Ik heb om 19.00 uur mijn eerste pil genomen, niks aan de hand, ik dacht waaw! maar dan om 22.30 uur:
-Heel misselijk (Net niet overgeven)
-Enorm warm/zweten
-Droge mond
-Bibberig en Bang.
-Slap
De buisluiter en het forum heb ik doorgelezen, en ik word er niet blij van.
Ik ben bijvoorbeeld heel misselijk, en kan dus niet goed eten, ik snap dan dus ook niet hoe je gewicht zou kunnen toenemen.
Ook vraag ik me af of ik nu 2 a 3 weken met deze bijwerkingen moet leren omgaan, of dat ze nog veel erger worden, want als dat het geval is kan ik beter nu stoppen want dat hou ik niet vol!
Zou iemand mij (liefst positief) kunnen informeren en adviseren?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
Gr. Bryan.
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hoi Bryan!
Zie bovenstaan bericht van mij, na 7 weken heb ik dus nog last van bijwerkingen, maar ze nemen wel geleidelijk af, vandaag naar de huisarts om het met hem door te spreken, maar voorheen durfde ik het huis niet uit, nu raak ik niet meer in paniek, vermoeidheid komt gewoon door de inspanningen die ik doe om weer te leren leven en dat levert stress op waardoor je vermoeid raakt, gisteren ben ik bij de psycholoog geweest en ik heb ook geen eetlust, ik MOET van hem 3 x daags eten omdat je dat gewoon nodig hebt, dus mobieltje inschakelen en melden dat ik dan moet eten, ik eet vaak noodlessoep en brinta omdat dat makkelijk door je keel glijd, maar er zijn dagen dat ik er 's avonds pas achter kwam dat ik niet gegeten had, de huisarts vroeg vorige week, wat is erger, het middel of de kwaal, nou de kwaal is vele malen erger en al duurt het 3 maanden voor ik de meeste bijwerkingen kwijt ben, ik ben blij dat ik nu weer al redelijk kan leven, een feest kost mij 2 dagen trillende handen van de stress terwijl ik tijdens mijn verjaardag écht genoten heb van mijn feest, ik werk deze week 3 x 2 uur en moet dan met de trein, maar ik begin steeds meer te leven, dus paroxetine heeft zijn nadelen in het begin maar voor mij werkt het middel zeker! Succes !!! Hou vol
[/i]
Zie bovenstaan bericht van mij, na 7 weken heb ik dus nog last van bijwerkingen, maar ze nemen wel geleidelijk af, vandaag naar de huisarts om het met hem door te spreken, maar voorheen durfde ik het huis niet uit, nu raak ik niet meer in paniek, vermoeidheid komt gewoon door de inspanningen die ik doe om weer te leren leven en dat levert stress op waardoor je vermoeid raakt, gisteren ben ik bij de psycholoog geweest en ik heb ook geen eetlust, ik MOET van hem 3 x daags eten omdat je dat gewoon nodig hebt, dus mobieltje inschakelen en melden dat ik dan moet eten, ik eet vaak noodlessoep en brinta omdat dat makkelijk door je keel glijd, maar er zijn dagen dat ik er 's avonds pas achter kwam dat ik niet gegeten had, de huisarts vroeg vorige week, wat is erger, het middel of de kwaal, nou de kwaal is vele malen erger en al duurt het 3 maanden voor ik de meeste bijwerkingen kwijt ben, ik ben blij dat ik nu weer al redelijk kan leven, een feest kost mij 2 dagen trillende handen van de stress terwijl ik tijdens mijn verjaardag écht genoten heb van mijn feest, ik werk deze week 3 x 2 uur en moet dan met de trein, maar ik begin steeds meer te leven, dus paroxetine heeft zijn nadelen in het begin maar voor mij werkt het middel zeker! Succes !!! Hou vol
[/i]Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hallo Margo(1963),
Hartstikke bedankt voor de reactie!
Ik heb vandaag met mijn psycholoog gemaild,
want ik vind het echt moeilijk!
Knap dat je toch 3x per dag kunt eten..
Ja, mij lukt dat gewoon niet met misselijkheid en geen eetlust.
Hopelijk houden de bijwerkingen bij jou snel op, en heb je alles weer snel op ''de rails''
Beterschap!
Groetjes Bryan
Hartstikke bedankt voor de reactie!
Ik heb vandaag met mijn psycholoog gemaild,
want ik vind het echt moeilijk!
Knap dat je toch 3x per dag kunt eten..
Ja, mij lukt dat gewoon niet met misselijkheid en geen eetlust.
Hopelijk houden de bijwerkingen bij jou snel op, en heb je alles weer snel op ''de rails''
Beterschap!
Groetjes Bryan
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Ik heb ook een brandende vraag!
Ik slik nu 7 weken paroxetine en het begint te werken, maar.... ook word ik er egocentrischer, onverschilliger en soms wat warrig van.
Herkent iemand dit?
Het nieuws doet me bijna niks meer en ik ben veel met mezelf bezig. Interesseer me niet zo voor andermans verhalen. Ik vind dit erg vervelend en heb het zelf niet eens door! Anderen moeten me dit vertellen en mijn vriend weet niet wat ie met me aan moet.
Ik heb besloten maar te stoppen met de pillen ongeacht wat de dokter zal zeggen. Ik ga zelf wel de strijd aan met mijn angsten.
Ik slik nu 7 weken paroxetine en het begint te werken, maar.... ook word ik er egocentrischer, onverschilliger en soms wat warrig van.
Herkent iemand dit?
Het nieuws doet me bijna niks meer en ik ben veel met mezelf bezig. Interesseer me niet zo voor andermans verhalen. Ik vind dit erg vervelend en heb het zelf niet eens door! Anderen moeten me dit vertellen en mijn vriend weet niet wat ie met me aan moet.
Ik heb besloten maar te stoppen met de pillen ongeacht wat de dokter zal zeggen. Ik ga zelf wel de strijd aan met mijn angsten.
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hoi Laila!
Ik slik nu 8 weken paroxetine, heb nog steeds last van bijwerkingen, dat warrige heb ik als ik vermoeid ben , evenwichtstoornissen daardoor, trillende handen, maar ik sta ook onder behandeling van een psycholoog, ik was heel onzeker en dat ik nu vaker voor mezelf opkom is een teken van zelfvertrouwen, ik hoor vaak dat je gevoel afvlakt, ik geniet weer van een avondje met vrienden, dan heb ik het echt naar mijn zin, heb ookk interesse in hen, ik heb interesse in meer dingen gekregen sinds ik bij de psycholoog kom, die bijwerkingen kunnen maanden duren heb ik te horen gekregen, maar van de angstige vrouw die niet meer buiten kwam vanwege de angst-en paniekstoornissen groei ik langzaam samen met mijn psyholoog uit tot de "oude"Margo, ik leer weer plezier te hebben, al moest ik na het vieren van mijn verjaardag dat betalen met 2 dagen trillende handen van de spanning die het opleverde, en tóoch heb ik genoten, sta jij onder behandeling van een psycholoog? Ik heb nl last van een posttraumatische stressstoornis en daardoor ben ik de afgelopen 22 jaar niet meer mezelf geweest, ik was een kei-harde tante, had een dik schild, heb nog steeds moeite met emoties van mezelf uiten b.v huilen, want ik was vroeger voor de buitenwereld die sterke vrouw, nu komt ik er achter dat ik zeer onzeker was, en veel gevoeliger dan ik dacht, maar wel met hulp, de biijwerkingen zijn niet fijn maar de kwaal is vele male erger dan het middel, ik hoop dat je een goede psycholoog hebt (of vindt) die kan je helpen met je gevoelens.
Succes!!!!!
Ik slik nu 8 weken paroxetine, heb nog steeds last van bijwerkingen, dat warrige heb ik als ik vermoeid ben , evenwichtstoornissen daardoor, trillende handen, maar ik sta ook onder behandeling van een psycholoog, ik was heel onzeker en dat ik nu vaker voor mezelf opkom is een teken van zelfvertrouwen, ik hoor vaak dat je gevoel afvlakt, ik geniet weer van een avondje met vrienden, dan heb ik het echt naar mijn zin, heb ookk interesse in hen, ik heb interesse in meer dingen gekregen sinds ik bij de psycholoog kom, die bijwerkingen kunnen maanden duren heb ik te horen gekregen, maar van de angstige vrouw die niet meer buiten kwam vanwege de angst-en paniekstoornissen groei ik langzaam samen met mijn psyholoog uit tot de "oude"Margo, ik leer weer plezier te hebben, al moest ik na het vieren van mijn verjaardag dat betalen met 2 dagen trillende handen van de spanning die het opleverde, en tóoch heb ik genoten, sta jij onder behandeling van een psycholoog? Ik heb nl last van een posttraumatische stressstoornis en daardoor ben ik de afgelopen 22 jaar niet meer mezelf geweest, ik was een kei-harde tante, had een dik schild, heb nog steeds moeite met emoties van mezelf uiten b.v huilen, want ik was vroeger voor de buitenwereld die sterke vrouw, nu komt ik er achter dat ik zeer onzeker was, en veel gevoeliger dan ik dacht, maar wel met hulp, de biijwerkingen zijn niet fijn maar de kwaal is vele male erger dan het middel, ik hoop dat je een goede psycholoog hebt (of vindt) die kan je helpen met je gevoelens.
Succes!!!!!
Re: Paroxetine. Aanbeveling?
Hmm, het is mooi dat het bij jou wel werkt. Het werkt bij mij ook wel. Ik ben vrolijker en heb meer levenslust, maar ik vind de negatieve effecten bij mij er wel tegenop wegen. Ik ben idd in behandeling bij een psycholoog, maar het is heel erg moeilijk mijn kwaal te verhelpen. Ik heb namelijk een extreme angst voor de dood (ik geloof niet in een leven na de dood) en dat zorgt ervoor dat ik constant in mezelf gekeerd ben en niet kan genieten van de dingen om me heen. Nu begin ik die angst dus kwijt te raken door de pil, maar nu ik weet hoe het is zonder angst te leven, denk ik dat ik zelf ook de strijd kan aangaan met behulp van de psycholoog, want ik vind die neveneffecten verschrikkelijk. Een post-tr. stresssyndr. is ook vreselijk. Ik kan me heel goed voorstellen dat jij de paroxetine dankbaar bent, maar ik denk dat het bij mij toch niet het gewenste effect heeft. 
