[ archief ] Als vader geen belanghebbende van mishandelde dochter

[dennis7778]

Deze situatie is te gek voor woorden en geeft een goede indruk hoe 'ziek' het rechtsysteem is als het gaat om de rechten die je hebt als vader van een minderjarige kind die door moeder werd mishandeld in de jaren na de relatiebreuk.

13 jaar geleden werd ik vader van een prachtige dochter maar helaas na 1,5 jaar werd de relatie door veel onderlinge problemen verbroken. Dit was beter voor mezelf, de moeder en mijn dochtertje. Ik dacht dat het geen enkel probleem zou zijn omdat ik mijn dochter had erkend en wel een omgangsregeling zou kunnen krijgen. Daar vergiste ik mij toch even in...

Bij de eerste rechtzaak kwam moeder met allemaal verwijten die nooit hadden plaatsgevonden. Ik zou zo'n slechte vader en partner zijn. De kinderrechter had zijn twijfels dus kwam er een onderzoek door de Raad van de Kinderbescherming.

Prima.. ik had niks te verbergen en werkte daar volledig aan mee.

Enkele maanden later werd het onderzoek afgerond met als conclusie dat het voor dochter belangrijk is om contact te houden met vader. Er waren geen feiten waardoor ik mijn dochter niet zou mogen zien. Er werd een normale 2-wekelijkse omgang uitgesproken van vrijdag t/m zondag.

Moeder ging hiertegen in hoger beroep omdat ze geen omgang wenst danwel een opbouwende omgang wilde voor mijn dochter. De Hoge Raad ging met moeder akkoord en sprak een omgangsregeling uit waarbij moeder de eerste keren bij aanwezig moest zijn om het op te bouwen en daarna een normale omgang zou starten.
Ik zat niet zo te wachten op moeder maar het ging mij om mijn dochter dus legde mij daarbij neer.

Nu begint de ellende..
moeder moest mij bellen voor een afspraak maar heeft dat de eerste maanden na de uitspraak nooit gedaan...
wel kreeg ik veel dreigtelefoontjes en emailtjes van haar en haar vrienden. Dit ging zo nog maanden en maanden door.

Mijn advocaat heeft tussendoor nog geprobeerd moeder te overtuigen dat ze de uitspraak na zou leven maar weer geen gehoor. Mijn dochter was inmiddels 3 jaar geworden.

Zo gingen de maanden weer voorbij en alle stress en dreigementen van moeder en vrienden gingen ten koste van mijn nieuwe relatie. Al met al waren we bijna 2 jaar uit elkaar en had ik een nieuwe relatie.

Ik vond het destijds verstandig voor mijn dochter maar ook voor mezelf en mijn nieuwe partner de strijdbijl maar neer te leggen. Dan maar geen ruzie meer.

In de opvolgende 9 jaar nooit meer iets mogen horen over mijn dochtertje.
Toch speelt het altijd in mijn achterhoofd, met name de feestdagen, vaderdag enz.

Ik kreeg 2 maanden geleden opeens een brief van het AMK.
AMK (meldpunt kindermishandeling) zou zich ernstig zorgen maken over mijn dochter van inmiddels 13 jaar. Waarop ik gelijk belde en de situatie had uitgelegd en mijn zorgen had geuit. Daarbij gemeld dat mijn dochter altijd welkom is bij haar vader.

Ik heb dit alles op papier gezet en aan AMK verzonden die dit tevens door zou sturen naar de Raad voor de Kinderbescherming. De RvdK zou het onderzoek starten en mij nader informeren.
Spannende weken braken aan want hoe gaat het met mijn dochter??

Na 6 weken kreeg ik een brief van de RvdK dat de situatie zo ernstig was door mishandeling bij moeder dat ze besloten een verzoek tot uithuisplaatsing bij de rechtbank in te dienen tezamen met een toegewezen voogd.

Hierop vroeg ik de RvdK om meer informatie en de rechtbank mij uit te nodigen om bij de behandeling van de zaak aanwezig te zijn. Ik wil graag weten wat er in mijn dochter haar leven gaande is.

Wat zegt de rechtbank...
als vader bent u geen belanghebbende omdat er zoveel jaren tussen hebben gezeten en uw aanwezigheid uw dochter zou kunnen schaden.

De RvdK had de rechtbank verzocht om mij niet als belanghebbende te achten omdat mijn dochter mij als een slechte man zou zien. Dit zou komen doordat moeder jarenlang slecht over vader heeft gesproken.

Ik krijg van niemand informatie omdat ik geen belanghebbende ben.

Ben je dan na zoveel jaar opeens geen vader meer in wettelijke zin...?
Is moeder hier de winnende persoon met een rechter die partij kiest voor moeder?

Wat voor rechten heb je nog als vader terwijl je na zoveel jaar aangeeft er voor je dochter te willen zijn in zo'n ernstige situatie?

Mijn advocaat moet nu een verzoek tot wijziging gezag indienen zodat de rechtbank en de RvdK mij als belanghebbende gaan zien. Te belachelijk voor woorden en funest voor mijn dochter!

[VioletPrue]

Dan even een cruciale vraag, nadat je ex je kind bij je weg hield en dus het vonnis aan haar laars lapte, ben je toen opnieuw een procedure gestart?
Want zoals ik het nu lees heb je het gewoon opgegeven en verder geen moeite gedaan om omgang te krijgen.
En dat snap ik dus niet, als een ouder een vonnis naast zich neerlegt, heb je toch hele goede gronden om wederom naar de rechter te stappen.

En ik kan me wel een beetje voorstellen dat een mishandeld kind niet bij de andere ouder, waarvan haar altijd verteld is dat het een slechte man is en die zij 13 jaar niet heeft gezien, wordt geplaatst.
Het lijkt mij dat zij nu een bekend iemand om zich heen moet hebben (een opa of oma ofzo) iemand die zij kent en vertrouwt.
Dan kun je, als het stof wat is neer gedwarreld, stukje bij beetje kennis maken met haar, haar leren kennen en langzaam een band opbouwen.
Het is geen gezond kind waar we het over hebben.
Als de mishandeling zo erg is, dat zij uit huis wordt verwijderd, dan is zij zeer waarschijnlik op zijn minst een beetje getraumatiseerd.
Dan kun je haar niet zomaar bij iemand die zij niet kent en waarschijnlijk wantrouwt in huis zetten.
Met andere woorden, uw rechten zijn even ondergeschikt aan het belang van uw dochter.
En dat lijkt mij uiteindelijk het allerbelangrijkste, het belang van uw dochter...
Ik wens je heel veel succes in deze zware en moeilijke tijd en je dochter ook.

[dennis7778]

Beste VioletPreu,

Enigszins begrijp ik je standpunt echter is het belangrijk als vader om te weten wat mijn dochter heeft meegemaakt.
Dan is er nog de informatieplicht die zowel de rechtbank als de RvdK aan hun laars lappen.

Als vader hoor je het recht te hebben om die dingen te weten ongeacht de verstreken jaren!
Mijn plek als haar vader wordt totaal niet geaccepteerd.

Omgang opbouwen met begeleiding... zeer begrijpelijk!
Maar dan wel willen weten waar je als vader rekening mee moet houden.
Dat praat in de toekomst met mijn dochter een stuk gemakkelijker.

Ps. ik heb de advocaat benaderd die mijn ex-partner schriftelijk verzocht om naleving van de regeling. Hij gaf wel aan dat je als vader gewoonweg pech hebt als moeder het niet nakomt. Wat moet je dan verder doen...?

Ik heb buiten beschouwing gelaten waar moeder mij verder nog openbaar van heeft beschuldigd op Hyves, middels aangifte en ga zo maar door. Ik dacht aan mijn dochter door te kiezen voor rustiger vaarwater.

Wel uit het oog maar nooit uit mijn hart!

[rozemarijntje]

@dennis 7778

ik heb helaas geen oplossing voor je..
het is heel moeilijk en ik spreek uit eigen ervaring ,dat kan ik je wel vertellen.
zelf heb ik geen kinderen,maar ik was vroeger HET kind...
mijn ouders waren wel getrouwd,maar geloof me ook dat maakt niet veel verschil,mijn moeder en stiefpa,lapte de regels aan de hun laars...
ik wil niet teveel vertellen.

maar aan kinderberscherming heb je geen fluit,de allerergste dingen gebeurde bij ons thuis en nog zeiden ze...het gaat goed daar.(alles wat er maar in een huis kan gebeuren)buren,fam iedereen beaamde het...
en mijn vader kon toekijken...

ik kan me voorstellen dat je de strijd op gaf...maak je zelf aub geen verwijten,omtrent ik heb mijn dochter in de steek gelaten.
doe het aub niet..niet nodig.

print dit uit..wat je geschreven hebt,alles wat je doet en op papier hebt moet je bewaren,geloof me ooit, als je dochter je verwijten maakt omtrent je hebt nooit wat gedaan,kan je dit laten zien als het ooit zover is en dat helpt,echt!!
ik weet waar ik het over heb...ze ziet dan dat je haar nooit heb laten vallen,

het enige wat je kan doen,is weer een gerechtelijke procedure starten...
kost je een hoop geld en tijd van je leven..en je eigen leven...
maar het is je kind..dat snap ik heel goed.
het is aan jou,
echt aan de rvkb heb je totaal maar dan ook totaal niks...die geloven de eigen leugens nog..

ik wens je heel veel succes,als vader heb je echt niks te vertellen en het is zo krom..

sterkte

[witte angora]

@dennis 7778

ik heb helaas geen oplossing voor je..
het is heel moeilijk en ik spreek uit eigen ervaring ,dat kan ik je wel vertellen.
zelf heb ik geen kinderen,maar ik was vroeger HET kind...
mijn ouders waren wel getrouwd,maar geloof me ook dat maakt niet veel verschil,mijn moeder en stiefpa,lapte de regels aan de hun laars...
ik wil niet teveel vertellen.

maar aan kinderberscherming heb je geen fluit,de allerergste dingen gebeurde bij ons thuis en nog zeiden ze...het gaat goed daar.(alles wat er maar in een huis kan gebeuren)buren,fam iedereen beaamde het...
en mijn vader kon toekijken...

ik kan me voorstellen dat je de strijd op gaf...maak je zelf aub geen verwijten,omtrent ik heb mijn dochter in de steek gelaten.
doe het aub niet..niet nodig.

print dit uit..wat je geschreven hebt,alles wat je doet en op papier hebt moet je bewaren,geloof me ooit, als je dochter je verwijten maakt omtrent je hebt nooit wat gedaan,kan je dit laten zien als het ooit zover is en dat helpt,echt!!
ik weet waar ik het over heb...ze ziet dan dat je haar nooit heb laten vallen,

het enige wat je kan doen,is weer een gerechtelijke procedure starten...
kost je een hoop geld en tijd van je leven..en je eigen leven...
maar het is je kind..dat snap ik heel goed.
het is aan jou,
echt aan de rvkb heb je totaal maar dan ook totaal niks...die geloven de eigen leugens nog..

ik wens je heel veel succes,als vader heb je echt niks te vertellen en het is zo krom..

sterkte

Amen.

[rozemarijntje]

wa..
grappig is het niet hoor...verre van...

ben best in voor grapjes,maar er kunnen echt wel erge dingen in een gezin gebeuren..

[VioletPrue]

wa..
grappig is het niet hoor...verre van...

ben best in voor grapjes,maar er kunnen echt wel erge dingen in een gezin gebeuren..

Ik geloof dat 'Amen' betekent dat hij het met je eens is, hij maakt geen grapje.

[rozemarijntje]

oke wa sorry dan..

excusses

[Emmy75]

wa..
grappig is het niet hoor...verre van...

ben best in voor grapjes,maar er kunnen echt wel erge dingen in een gezin gebeuren..

Ik geloof dat 'Amen' betekent dat hij het met je eens is, hij maakt geen grapje.

Dat idee had ik er ook van toen ik het las.
Ik las het "amen" meer als "eens en niets meer aan toe te voegen".
En daar wil ik me graag bij aansluiten.

Ik kan geen goed advies geven in deze kwestie, behalve dat ik het roerend eens ben met rozemarijntje om alles (dossier) te bewaren van wat er allemaal gebeurd is in de loop der jaren. Mocht het u nu niet gaan lukken de 'strijd' te winnen, bewaar dan alles.
Als dochter volwassen is, is de kans groot dat ze toch zelf meer gaat nadenken en een en ander wil gaan uitzoeken en dat ze een hoop antwoorden wil op onbeantwoorde vragen.

[witte angora]

wa..
grappig is het niet hoor...verre van...

ben best in voor grapjes,maar er kunnen echt wel erge dingen in een gezin gebeuren..

Ik geloof dat 'Amen' betekent dat hij het met je eens is, hij maakt geen grapje.

Klopt, ik maak zeker geen grapje. Mijn verhaal komt niet helemaal overeen met het verhaal van Dennis en Rozemarijntje, iedere situatie is verschillend. Maar in hoofdlijnen is het voor mij heel herkenbaar. Daarom kan ik het helemaal eens zijn met wat Rozemarijntje zegt over de kinderbescherming, de positie van een vader, en noem maar op. Maar vooral: maak je geen verwijten, als je voor jezelf weet dat je gedaan hebt wat je kon. Op een gegeven moment kún je gewoon niet verder, en hoe moeilijk het ook is, dan houdt het toch op, dan kun je alleen hopen dat het contact in de toekomst hersteld gaat worden.

Als dochter volwassen is, is de kans groot dat ze toch zelf meer gaat nadenken en een en ander wil gaan uitzoeken en dat ze een hoop antwoorden wil op onbeantwoorde vragen.

Hier heb je zeker kans van, veel mensen gaan uiteindelijk toch op zoek naar hun roots. Zorg dat je tegen die tijd alles op een rijtje hebt, dat het helder is, dat je straks vertellen kan waar ze behoefte aan heeft.

[VioletPrue]

Beste VioletPreu,

Enigszins begrijp ik je standpunt echter is het belangrijk als vader om te weten wat mijn dochter heeft meegemaakt.
Dan is er nog de informatieplicht die zowel de rechtbank als de RvdK aan hun laars lappen.

Als vader hoor je het recht te hebben om die dingen te weten ongeacht de verstreken jaren!
Mijn plek als haar vader wordt totaal niet geaccepteerd.

En dat is onacceptabel.
Het lijkt mij dat je als vader op zijn minst het recht hebt om te weten hoe het met haar is, of zij lichamelijk letsel heeft, hoe zij er psychisch aan toe is etc...
Misschien is dit met een advocaat af te dwingen?

Omgang opbouwen met begeleiding... zeer begrijpelijk!
Maar dan wel willen weten waar je als vader rekening mee moet houden.
Dat praat in de toekomst met mijn dochter een stuk gemakkelijker.

Absoluut!
Stel dat je per ongeluk iets doet of zegt dat iets bij haar los maakt....
Het lijkt mij inderdaad essentieel dat je informatie krijgt.

Ps. ik heb de advocaat benaderd die mijn ex-partner schriftelijk verzocht om naleving van de regeling. Hij gaf wel aan dat je als vader gewoonweg pech hebt als moeder het niet nakomt. Wat moet je dan verder doen...?

Dan kun je naar de rechter stappen, omdat een vonnis nageleefd moet worden.
Onbegrijpelijk dat je advocaat niet op die mogelijkheid heeft gewezen...

Ik heb buiten beschouwing gelaten waar moeder mij verder nog openbaar van heeft beschuldigd op Hyves, middels aangifte en ga zo maar door. Ik dacht aan mijn dochter door te kiezen voor rustiger vaarwater.

Wel uit het oog maar nooit uit mijn hart!

Dat is een fantastische insteek en toont naar mijn mening aan dat je het belang van je dochter altijd boven je eigen belang hebt gesteld, petje af.
En inderdaad, alles wat kunt verzamelen aan informatie goed bewaren.
Mocht je relatie met je dochter worden herseld, kun je in ieder geval aantonen dat je haar nooit vergeten bent en altijd haar welzijn boven dat van jezelf hebt gesteld.
En dàt is een echte ouder.

Ik zou echt een afspraak met een advocaat maken om te bespreken of je niet op zijn minst de informatie kan krijgen waarnaar je op zoek bent.
Dat je enkel wil, dat je als vader erkend wordt en dat je dus het recht hebt om te weten hoe je dochter er aan toe is.
Dit moet toch ergens af te dwingen zijn?!
Heel, heel veel succes...

[Emmy75]

Als dochter volwassen is, is de kans groot dat ze toch zelf meer gaat nadenken en een en ander wil gaan uitzoeken en dat ze een hoop antwoorden wil op onbeantwoorde vragen.

Hier heb je zeker kans van, veel mensen gaan uiteindelijk toch op zoek naar hun roots. Zorg dat je tegen die tijd alles op een rijtje hebt, dat het helder is, dat je straks vertellen kan waar ze behoefte aan heeft.

Zeker als ze een situatie als mishandeling heeft meegemaakt, zal ze op een gegeven moment ook gaan twijfelen aan alle 'verhalen' van de moeder die gaan over een slechte vader.

Ps. ik heb de advocaat benaderd die mijn ex-partner schriftelijk verzocht om naleving van de regeling. Hij gaf wel aan dat je als vader gewoonweg pech hebt als moeder het niet nakomt. Wat moet je dan verder doen...?

Dan kun je naar de rechter stappen, omdat een vonnis nageleefd moet worden.
Onbegrijpelijk dat je advocaat niet op die mogelijkheid heeft gewezen...

Sja weet je, hij kon wel blijven procederen om dat af te dwingen (zoveel jaren geleden), maar de moeder heeft tegen die tijd dat het contact eindelijk eens moet gebeuren allang haar doel bereikt.

Vergeet niet dat het dochtertje nog maar 1,5 jaar was toen het stel uit elkaar ging en inmiddels al 3 was toen vader het had even opgegeven. Op dat moment was het dochtertje inmiddels al helemaal van de vader vervreemd. Laten we zeggen dat de strijd nog zo'n 2 jaar had geduurd (even fictief). Tegen die tijd is de vader na zoveel jaren geen contact niet meer dan een wildvreemde voor het kind. Dus dan heeft moeders allang het doel bereikt.

[rozemarijntje]

wa

hoop dat je niet boos bent

idd kan het veel helpen om alles te bewaren.
ook werden (nogmaals ik geef niet teveel info)mijn broertjes en ik uit elkaar gehaald.
ik stuurde hem altijd kerstkaarten en verjaardags kaarten...
ik was ouder en woonde inmiddels samen en hij zat nog thuis,
hij wilde geen contact onder het mom,je hebt me toen ook in de steek gelaten..
(wat hem dus ook aangepraat is,)
afijn,1x maakte mijn moeder dus de fout om in een dronken bui,mijn kaart terug te sturen met een tekst dat wil je niet weten...
houden zei mijn man,je weet nooit waar het goed voor is..
18 jr later! is het zover,door omstandigheden komen we bij elkaar en raken aan de praat,dingen worden uitgesproken als volwassenen en hij zegt ja maar..
ik zeg wacht even en ik loop naar zolder waar al mijn herinneringen liggen en laat hem de kaart zien en ander bewijs...kaart mocht hij meenemen,een verlate kaart maar beter laat als nooit
hij viel van zijn stoel...kon niks uitbrengen.
ik was blij dat ik toen echt geluisterd had naar mijn man,toen nog vriend...

misschien is het verwarrend,maar het is zoveel en ik kan en wil dat niet allemaal schrijven...de reden etc etc..maar geloof me....het is veel,heeeeel veel.

IK BEN de gene ook later nog geweest die ook nog actie heeft ondernomen,
kinderrechter,jeugdzorg,rvkb...toen ik 18 was kon ik dat zelfstandig doen..maar pa bereikte niks en ik ?ze hebben me aangehoord.....naar het huis geweest en ja dan is het de lieve vrede he...
positief was het..joh...
politie rapporten tot en met,maar?mag de pret niet drukken....
hoe ver moet het gaan bij die lui...ver bleek later...en dan nog...niet helpen
ik kan ze wel wat...