[ archief ] Was de overheid strafbaar?

[FerryG]

Volgens mij was de belastingdienst heel erg strafbaar toen ze het volgende geintje uithaalden:

Ik kreeg lang geleden mijn allereerste aanslag van de onroerend goedbelasting (nadat ik zelfstandig was gaan wonen dus), en omdat ik nogal de neiging heb, dingen te vergeten te betalen, betaalde ik maar meteen om ervan af te zijn.
Dan hoorde ik op de tv dat ik vrijstelling had kunnen krijgen vanwege mijn lage inkomen. Maar ik kon het eenmaal betaalde bedrag niet terugkrijgen. Eens gegeven blijft gegeven, zeiden ze (niet met die woorden, maar het kwam er wel op neer).

Als ik iets verzwijg waardoor de overheid me teveel betaalt, moet ik dat bedrag plus boete terugbetalen, en kan ik zelfs in de gevangenis komen. Maar als zij tegenover mij zoiets verzwijgen...

Kan dat zomaar? Horen wetten niet voor iedereen gelijk te zijn?

[priewjet]

Met “de belastingdienst” bedoelt u waarschijnlijk de rijksbelastingdienst. Die hebben echter niets met de onroerende-zaakbelastingen (zo heet de voormalige onroerend-goedbelasting namelijk al een aantal jaren) te maken. Dat is een zaak van uw gemeente.

Verder is het niet duidelijk wat in uw optiek “lang geleden“ is. Mocht de aanslag het jaar 2006 betreffen, dan bent u eigenaar van de woning omdat het gebruikersdeel van de OZB is afgeschaft. En als u vermogen heeft in de vorm van een eigen woning, komt u niet eens in aanmerking voor kwijtschelding, ongeacht uw feitelijk inkomen.

Kwijtschelding van belastingen (u noemt dit ten onrechte “vrijstelling” wat dat is namelijk iets heel anders) is bedoeld voor mensen die niet of slechts met buitengewoon bezwaar de aanslag kunnen betalen. Daarvoor is een berekening in de wet vastgelegd. Een “laag inkomen” betekent dus niet automatisch recht op kwijtschelding.

U heeft de aanslag betaald omdat u de neiging heeft dingen te vergeten te betalen. Kennelijk ging dit zonder problemen. Er was dus geen sprake van buitengewoon bezwaar.

Of de gemeente de mogelijkheid tot kwijtschelding heeft verzwegen, waag ik te betwijfelen. Ik denk eerder dat u de informatiefolder bij de aanslag niet heeft gelezen.

Het is mogelijk dat onder bepaalde omstandigheden kwijtschelding van reeds betaalde belastingen wordt verleend. Dat is allemaal vastgelegd in wettelijke regels die inderdaad voor iedereen gelijk zijn. Maar kennelijk voldoet u niet aan die voorwaarden. Weinig strafbaar dus, nu de wet gewoon is toegepast.

Groet, M@rtin

[FerryG]

Ik heb het over meer dan 20 jaar geleden. Het kwam weer boven in mijn geheugen toen ik sommige dingen op dit forum las.

[priewjet]

Tja, meer dan 20 jaar geleden......

Ik hoop dat u verder geen vragen stelt over de rechtmatigheid van het tientje van Lieftinck, het vorderen van gouden en zilveren voorwerpen door Napoleon teneinde die om te smelten, de tiende penning van Alva en de prijs van de aflaatbrieven van de monnik Tetzel om de bouw van de Sint Pieter te bekostigen.

[FerryG]

Sommige mensen hebben hier niets beters te doen dan mensen voor schut zetten die iets durven te zeggen wat ze zelf niet gezegd zouden hebben. Het is hier al net zo'n schijndemocratie als in Amerika, waar je alles mag zeggen, behalve dat er iets mis is met Amerika. Wie zich daar niet aan houdt, wordt al meteen met idiote argumenten de mond gesnoerd, precies zoals priewjet nu deed.

Even voor de duidelijkheid: ik heb alle redenen om aan te nemen dat de belastingdiensten nog steeds dezelfde geintjes uithalen, dus waarom zou ik dit hier niet ter sprake brengen?

[tienepien]

Beste FerryG, geef die redenen dan als aanleiding voor je topic, niet een voorval van 20 jaar geleden. Er zijn in de tussentijd een hoop zaken veranderd en ik denk dat veel van de posters op dit forum niet goed meer weten wat die precies waren in die tijd.

Laten we kijken naar het heden. Dus als jij voorbeelden hebt van zaken waarin de belastingdienst kennelijk een fout maakte, post ze!

[priewjet]

Voor schut zetten? Ik reageerde slechts op een aangelegenheid die u zelf aankaartte. Mijn antwoord is naar mij voorkomt zakelijk van inhoud en niet meer dan dat. Pas na mijn eerste reactie geeft u aan dat dit voorval zich meer dan 20 jaar geleden heeft voorgedaan, waarbij ik niet uitsluit (heb het niet onderzocht, met uw welnemen) dat er toen andere wetgeving van toepassing was. In die zin past ten aanzien van mijn primaire antwoord en uw conclusie in uw vraag wellicht enige reserve.

Van de mond snoeren kan zeker sprake zijn, ik heb u immers niet het recht ontzegd (want dat heb ik niet en wil ik ook niet, integendeel!) om te reageren. U laat zich blijkbaar leiden door de kennelijke kracht van mijn argumenten.

Uw oordeel ten aanzien van mijn argumenten is uiteraard louter subjectief. Een goed antwoord is immers zelden een bevredigend antwoord, zeker in fiscalibus. Uw reactie geeft daar meer dan blijk van.

Wanneer u eindigt met de mededeling dat u alle redenen heeft om aan te nemen dat de belastingdiensten “nog steeds dezelfde geintjes uithalen”, dan is dat uitermate vaag. Het feit dat ik tot nu toe als enige heb gereageerd, is een kennelijke uiting dat de andere potentiële respondenten zich niet geroepen voelen om energie te steken in uw oprisping.

Hartelijke groet van een toegewijde belastingambtenaar!

M@rtin

[mr T.]

Kan dat zomaar? Horen wetten niet voor iedereen gelijk te zijn?

In dit geval gaat het over de OZB en die wordt door de gemeente geheven en uitgevoerd. Gemeenten hebben ten aanzien van de manier waarop zij omgaan met het verlenen van kwijtschelding veel ruimte om zelf zaken te bepalen.

Als ik iets verzwijg waardoor de overheid me teveel betaalt, moet ik dat bedrag plus boete terugbetalen, en kan ik zelfs in de gevangenis komen. Maar als zij tegenover mij zoiets verzwijgen...

U heeft zelf de plicht om te onderzoeken of u voor een kwijtschelding in aanmerking komt of niet. Een gemeente hoeft alleen voor te lichten. Is dus geen zaak van verzwijgen, maar van niet goed opletten.

[FerryG]

Onzin, als ik een aanslag krijg, ga ik ervan uit dat die ergens op gebaseerd is. En zelfs als... Dan nog hadden ze me dat moeten terugbetalen toen ik er later achter kwam dat ik niet had hoeven te betalen. Overal elders geldt dat, dus waarom hier niet?

[Walter van V]

inmiddels is het ook zo dat wanneer de belastingdienst een fout in het voordeel van de burger maakt, en dit is echt een fout van de dienst zelf, hier niet zomaar boetes en zelfs niet een nabetalingsplicht aan vast hangt. 20 jaar geleden wel...

Maar we hebben ook nog een andere kant van de zaak, namelijk uw eigen onderzoeksplicht. De overheid is niet verplicht ongevraagd u te informeren over regeltjes en wetten die op u of uw situatie van toepassing zijn, u dient hiervan zelf op de hoogte te zijn, of bij twijfel navraag te doen...
Op elke vraag is een antwoord, dus stel hem gewoon, ook aan gemeente en belastingen..!

[Jonjo]

20 jaar geleden OZB?

[Walter van V]

ja hoor, dat bestaat al heel lang.

[bot321]

Als ik mijn jaar overzicht krijg en zie wat ik
aan belasting betaal plus al mijn btw die ik betaal
zijn ze al 60 jaar strafbaar.

[oxazepam]

Kan dat zomaar? Horen wetten niet voor iedereen gelijk te zijn?

even buiten de vraag of je gelijk hebt of niet in je zaak. Maar de wet is voor de overheid anders dan die voor de brugers.

We hebbene en indeling in publiek en privaat recht. het privaat recht geldt (in principe ) niet voor de overheid.

Het publiek recht is tussen overheden, of tussen overheden en burgers, in het tweede geval is het dan eenrichtingsverkeer. De overheid bepaalt wat jij moet moet doen. die regel geldt NIET andersom.

[priewjet]

@ oxazepam

Er is inderdaad verschil in publiek- en privaatrecht, alleen niet zoals jij dat schildert.

Publiekrecht geldt wanneer de overheid handelt vanuit haar taak als overheid. Dat is bijvoorbeeld bij belastingheffing of vergunningverlening het geval. Anders dan jij schetst, is daar zeker geen sprake van louter éénrichtingsverkeer. In bijvoorbeeld de Algemene wet bestuursrecht is vastgelegd aan welke regels de overheid zich moet houden en welke rechten burgers hebben om zich tegen handelingen van de overheid te verweren.

Privaatrecht kan ook op de overheid van toepassing zijn. Dan gaat het om handelingen die niet louter aan een overheid zijn voorbehouden. Als voorbeeld noem ik het huren of het verhuren van gebouwen of percelen grond. Dan verkeert de overheid in dezelfde positie als iedere willekeurige burger of bedrijf.

Groet, M@rtin

[oxazepam]

Er is inderdaad verschil in publiek- en privaatrecht, alleen niet zoals jij dat schildert.

Dacht het wel, ik heb allen bewust een simplificatie gegeven.

Uiteraad kan een overheid in het privaatrecht terecht komen, als zij bijvoorbeeld de catering voor een afscheidsfeest huurt. Maar een overheid die zich bezighoudt met haar taak, en daar ging de casus over valt toch echt onder publiek.

als je het publierecht even goed bekijkt dan kom je erachter dat 95 % formele regelgeving is en slects 5 % van publiek zijn materiele regels. De meeste van de formele regels zijn eenrichtingsverkeer en bepalen wat de burger moet doen, of moet laten.

Zoals gezegd bevat publiek recht en dus ook de Awb voornamelijk formele regels. de Awb is slecht een kleindeel van het publiekrecht. veruit de meeste regels gaan over hoe de overheid heeft bepaald hoe men zich met gedragen. Zelfs in de Awb gaat het er meer over hoe de burger zich moet schikken naar de overheid.

Dit leer je volgens mij in je eerste college rechten.

[priewjet]

@oxazepam

Je zegt: Het publiek recht is tussen overheden, of tussen overheden en burgers. Hierbij lijk je er vanuit te gaan dat wanneer de overheid één van de twee partijen is, het altijd publiekrecht is. Dat heb ik getracht te weerspreken. Blijkens je reactie ben je gelukkig op de hoogte van die nuancering.

Dan zeg je echter ten aanzien van het verkeer tussen overheid en burger dat het eenrichtingsverkeer is. Met die bewering ben ik het pertinent oneens. Inderdaad bevatten wetten regels die de burger in acht moet nemen. Maar er staan ook gedragsregels in die de overheid moet betrachten. Denk maar aan de termijnen die in acht moeten worden genomen om te beslissen op een aanvraag. Of het extra onderzoek dat moet worden gedaan wanneer iemand ergens te laat mee is: dan mag je die immers niet zonder meer afwijzen. En niet te vergeten de vormvoorschriften van een besluit en de voor de overheid vervelende consequenties wanneer er daar eentje van ontbreekt. Ik neem aan dat je weet waar al die voorschriften te vinden zijn.

Ook zeg je: veruit de meeste regels gaan over hoe de overheid heeft bepaald hoe men zich met gedragen. Het ontbreekt me aan tijd om een dergelijk onderzoek te verrichten, maar het zou in het publiekrecht best kunnen, ja. De overheid is nu eenmaal belast met een aantal taken en vaak kunnen burgers nergens anders dan bij de overheid terecht. Hoewel de vergelijking niet helemaal opgaat: eigenlijk zijn het leveringsvoorwaarden net zoals elke leverancier die hanteert.
Anderzijds wordt door het “voorgeschreven gedrag” ook de medeburger beschermd. Of zou je er geen bezwaar tegen hebben wanneer je buurman bijvoorbeeld een vier meter hoge schutting tussen jullie tuinen zet, een breed wortelende boom op 15 cm afstand van je erfafscheiding plant waarvan de takken ook nog eens meters over jouw tuin komen te hangen of simpelweg een stuk van je eigendom inpikt?

Je besluit met: dit leer je volgens mij in je eerste college rechten. Aan het gebruik van de woorden “volgens mij” ontleen ik de conclusie dat je zelf het genot van een dergelijke gebeurtenis nooit hebt mogen smaken.

[oxazepam]

Je besluit met: dit leer je volgens mij in je eerste college rechten. Aan het gebruik van de woorden “volgens mij” ontleen ik de conclusie dat je zelf het genot van een dergelijke gebeurtenis nooit hebt mogen smaken

Nee dat verschilt namelijk wanneer en waar je Rechten gedaan hebt. In mijn eerste college recht deeltijd UU 3 jaartjes terug, begon je met grondslagen. Een collega is bij een andere uni gestart en die start alleen met privaat.

Mijn schoonzus begon alleen met het BW 15 jar geleden.

Daarom volgens mij!!! want ik weet niet op welke uni een adner heeft gezeten/of nog zit?

Ik neem aan dat je weet waar al die voorschriften te vinden zijn.

Het is niet helemaal duidelijk op wat voor casus je doelt? Maar enkele artikelen over vormen:

art.3:39 bw
art.21 WvSv
art.6:3 jo 6:6 AwB

Als je de casus specificeert kan ik duidelijker zijn welke artikelen geldend zijn