Vlak nadat ik het gehuurd heb, is het overgegaan naar een studentenhuisvester. Hiermee leken de problemen te zijn begonnen: er is sprake van ernstige geluidsoverlast. Het probleem speelt sinds januari. Er is 24/7 sprake van harde muziek/subwoofer, ik heb amper de concentratie om fatsoenlijk te kunnen studeren, ik kan nauwelijks slapen omdat tot diep in de nacht de muziek/onrust doorgaat, en na meer dan een halfjaar merk ik dat ik het nu echt helemaal zat ben. Naast muziekoverlast, is er sprake van afvaldump in gemeenschappelijke trappenhuizen en fietsenhok.
Na meerdere malen een klacht ingediend te hebben, contact met politie te hebben gehad etc leek het door niets of niemand serieus te worden genomen. Ik heb meerdere buren opgetrommeld die ook overlast ervaren, samen sta je immers sterker. Ik heb nogmaals contact opgenomen met de betreffende nieuwe verhuurder van het pand, waarin ik aan heb gegeven wat de problemen zijn, welke stappen ik zelf heb ondernomen, dat ik begrijp dat het een lastig aan te pakken probleem is én dat ik een beroep doe op mijn recht op woongenot. Het gaat niet om een beetje muziek en geluidsoverlast, maar echt om ernstige geluidsoverlast waarbij mij ramen en vloeren trillen.Ook heb ik/wij aangegeven naar de huurcommissie te stappen als de verhuurder wederom geen gehoor zou geven aan onze/mijn klacht.
Even leek alsof er eindelijk een oplossing kwam, de verhuurder gaf gehoor aan de klachten en de overlast veroorzakers zouden hard aangepakt worden, zelfs uitgezet worden bij de eerste beste nieuwe klacht. Er zouden gesprekken zijn geweest met bemiddeling, politie en pandbeheerder.
Inmiddels is het een maand verder en er is niets veranderd.Vannacht lag ik weer tot 03.30 wakker door een huisfeestje. Politie lijkt ook niet op te draven na contact, terwijl deze in nauw contact zou moeten staan met de verhuurder over het probleem...
Er is een een bewoner aangesteld als toezichthouder, die zelf ook overlast veroorzaakt( heeerlijk objectief natuurlijk
). Geef je dit aan, wordt het niet serieus genomen. Vanwege gevoelens/ervaringen van onveiligheid binnen het pand, was het verzoek de klachten anoniem te behandelen. Ongevraagd zijn de namen en huisnummers van de klagers doorgespeeld. Ze belden aan om hun excuses te maken, en nog geen paar uur later barstte het 'feest' weer los en liggen vertrouwelijke gegevens en klachten op straat, met als extra vermelding dat het probleem alleen opgelost kan worden als elke klacht uit de anonimiteit wordt gehaald. Dit nadat er nadrukkelijk is vermeld dat er een goede reden is dat de bronnen van klachten anoniem moeten blijven. Ik snap dat er soms overleg nodig is, maar bij het probleem wat hier speelt is er totaal geen sprake meer van mogelijk tot overleg
Het begint er zelfs op te lijken dat ik, als 'klager' (en de buren die er last van hebben), worden gezien als zeurkousen, en dat de overlast veroorzakers de hand boven het hoofd worden gehouden. Uit de toon van schriftelijke reacties lijkt het meer alsof ik en mijn buren als 'dader' worden gezien. Kortom, het lijkt wel een beetje de omgekeerde wereld te worden
Nu lees ik meerdere verhalen over dat verhuizen uiteindelijk de beste optie is, maar dit lijkt zo onrechtvaardig. Ik zit hier op een fantastisch mooi plekje in de binnenstad, betaalbaar, helemaal met mijn bijbaantje ernaast, en heb veel energie en geld geïnvesteerd om van mijn eerste huur'huisje' echt een plekje van 'mijzelf' te maken. Zo trots en blij dat ik eerst was op dit plekje, zo vervelend vind ik het nu om hier te wonen. Voor een nachtje rustig slapen, of studeren, of gewoon even in de rust zitten, ga ik regelmatig naar mijn ouders toe. Niet helemaal de bedoeling van op eigen benen staan.
Welke mogelijkheden heb ik/mijn buren nog meer om dit probleem eens en voor altijd op te lossen? Alvast bedankt!
groetjes
).
