[ archief ] We erven schulden na overlijden van moeder

[basdekat2]

Mijn moeder is overleden. Ze was armlastig en dus zijn er schulden. We zijn met 4 kinderen en geen goed onderling kontakt. Ondanks de goede begrafenis en overleg om alles goed te regelen haken er nu 2 af. Het betreft schulden bij Wehkamp en Klingel koopwinkels. Wat kunnen wij tweeen nou doen? We willen ons deel betalen en verder geen slepende kwestie. Ook voor de hele afhandeling en ontruimen huurhuis staan we er samen voor.

Kinderen zijn 51, 48, 43 en 40 jaar oud.

[tennis]

Jullie hoeven de erfenis niet te aanvaarden:

http://www.plusonline.nl/geldenrecht/ar ... aanvaarden

[kaarsje69]

Allereerst gecondoleerd met het overlijden van jullie moeder.

Tennis heeft gelijk over het niet aanvaarden van de erfenis, is echter nog wel een pijnlijk feit, dat je dan niets van de inboedel mag meenemen.

Nou kan je natuurlijk wel wat persoonlijke dingen die van jullie van waarde zijn uit huis halen en daarna de erfenis verwerpen. Uit mijn persoonlijke ervaring moet het ontruimen snel gebeuren, dat is een eis van de woningstichting. Zo kan je wel aangeven bij de notaris dat je moeder bij leven heeft aangegeven, dat persoonlijke dingen mee genomen mogen worden door de kinderen, waarbij er geen financieel belang bij mag komen kijken.

Ik vind het zo triest om bij de kringloop winkels zwemdiploma's te vinden van kinderen, waarbij de gemeente het huis van een overledene heeft geruimd.

Sterkte met deze situatie.

[Pindakaaspotje]

** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur

[marcel75]

Even een groot aantal misvattingen rechtzetten (als dat nog lukt).

Als er meer schulden dan baten zijn, dan kun je de nalatenschap het beste beneficiair aanvaarden (vroeger: onder voorrecht van boedelbeschrijving). Dan ben je privé niet aansprakelijk voor de schulden en moeten de schuldeisers het doen met nalatenschap.

Niet aanvaarden van een erfenis is namelijk geen mogelijk, je kunt wel een erfenis verwerpen. Als je dat doet, komen je kinderen echter voor jou in de plaats. Als daar nog minderjarigen bij zitten, dan ben je verplicht de nalatenschap namens dat kind beneficiair te aanvaarden.

Voor zowel verwerpen als beneficiair aanvaarden geldt dat je niet, en ook echt helemaal niets, mag meenemen uit het huis. Dus juwelen, schilderijen etc moeten allemaal in het huis blijven. Neem je wel wat mee, dan heb je de schijn gewekt dat je de nalatenschap zuiver hebt aanvaard. Door de zuivere aanvaarding ben je wel zelf ook aan te spreken voor de aflossing van de schulden. Als er als schulden zijn betaald, dan heb je ook geen keuze meer. Dan heb je de nalatenschap ook al zuiver aanvaardt.

Een eenmaal uitgebrachte keuze kun je trouwens niet meer veranderen. Wel kan het zijn dat als je de nalatenschap verworpen of beneficiair aanvaard hebt of daarna je toch gaat gedragen alsof je zuiver aanvaard hebt, de schuldeisers je wel in privé aan gaan spreken.

Zowel het beneficiair aanvaarden als het verwerpen regel je overigens via de rechtbank die bevoegd is in de laatste woonplaats van je moeder. Het is dan wel het verstandigst om in 1x met z'n 4-en naar de rechtbank te gaan. Dat scheelt namelijk in de kosten. Ga je in 1x dan ben je 1x ongeveer € 110,-- kwijt, ga je afzonderlijk van elkaar, dan ben je 4x dat bedrag kwijt.

Is de nalatenschap beneficiair aanvaardt, dan moet je nog steeds de woning zo spoedig mogelijk leeghalen, maar kun je wel naar de verhuurder aangegeven wat de stand van zaken is.

De kosten voor de begrafenis moeten jullie trouwens als gezamenlijke kinderen/opdrachtgevers wel betalen. Dat is geen schuld die in de nalatenschap gevallen is.

[Webcarewehkamp.nl]

Op de eerste plaats wil ik u namens wehkamp.nl condoleren met het verlies van jullie moeder. Graag wil ik voor u bemiddelen in deze zaak. Indien u van dit aanbod gebruik wilt maken, dan verzoek ik uw contactgegevens naar mij te mailen: [email protected]

[testcase]

Hmmm,

Met welke intentie zou Wehkamp Frits nu zijn diensten aanbieden?

1) De nabestaanden helpen aan een goede oplossing door bv kwijtschelding?
2) Of probeert Wehkamp te redden wat er te redden valt?

Marcel geeft overigens een zeer goed overzicht van de mogelijkheden.
Ik zou de afweging maken tussen de hoogte van de schulden en de belangrijkheid van de nalatenschap i.v.m. dierbare herinneringen in de boedel.

Als u geen afstand wil doen van de erfenis, zou ik dan pas contact opnemen met de schuldeisers in casu Wehkamp en Klingel om tot een vergelijk te komen.

Indien er sprake is van onredelijke schulden zou ik de geldverstrekkers in eerste instantie wijzen op hun zorgplicht en vragen om kwijtschelding van de schulden.

[marcel75]

Hoe mooi en goed het aanbod van Wehkamp ook, neem daar nog geen contact mee op. Doe je dat wel, dan heb je de schijn gewekt de nalatenschap zuiver te hebben aanvaardt en "hang" je dus voor de schulden!

Zoals aangegeven is verwerpen de meest slechte mogelijkheid. Jij valt er weliswaar tussenuit, maar je kinderen voor jou in de plaats en je mag niets en ook echt helemaal niets aan spullen meenemen. Je hebt namelijk nergens recht op.

Beneficiair aanvaarden heeft in mijn ogen de voorkeur. Je mag dan wel spullen meenemen en bent toch niet persoonlijk aansprakelijk.

Voor verwerpen als beneficiair aanvaarden zijn de kosten gelijk. Daar hoef je dus de keuze niet van af te laten hangen.

[testcase]

Wederom goed punt van marcel75

[basdekat2]

bedankt voor jullie reakties. het is moeilijk!! Mijn moeder is thuis gestorven en dus ook opgebaard. In deze tijd waren wij kinderen in het huis. Toen werd duidelijk de schuld van Klingel en Wehkamp. Ik heb Wehkamp geschreven en deze zegt een zakelijke relatie met mijn moeder te zijn aangegaan en dat wij nu die bijna 1800 euro moeten betalen.
De boekhouder van mijn broer zegt van niet!! Dat wij voor deze schulden niet verantwoordelijk zijn. De vraag aan Wehkamp van wat hiervoor is aangeschaft krijg ik tot heden niet. En op welke wijze moeten we dit betalen dan, als één team?? Of per deel?? En wat als er twee betalen en de rest niet??
Uiteraard hebben wij het huis ontruimd uit respekt en er was niets van waarde, integendeel. Mijn moeder leefde op de laatste rit van haar spulletjes. Wat moeten wij nou doen??

[Tis weer bijzonder]

Ik weet niet of het hier ook het geval is, maar Wehkamp biedt of bood bij een financiering (afbetaling) ook vaak tegen een extra bedragje een verzekering aan die bijv. werkeloosheid en andere betalingsonmacht dekt.
Kijk eens op een betalingsoverzicht of daar toevallig ook dat extra bedrag van die verzekering op staat.
Scheelt misschien weer wat getob als daar ook overlijden is afgedekt.

Ik heb al even gekeken bij Wehkamp maar kan zo snel van die verzekering niets vinden.
Dat wil nog niet zeggen dat ie niet meer bestaat of niet meer loopt.

[marcel75]

Die verzekering is weleens als koppelverkoop aangeboden.

[Tis weer bijzonder]

Die verzekering is weleens als koppelverkoop aangeboden.

Erg kort door de bocht.
Het is (of was) een optie.
Koppelverkoop is een extra iets waar men niet onderuit kan om een doel te bereiken.
Bij Wehkamp kon men ook een afbetalingsregeling (financiering) hebben zonder zo'n verzekering.

[buckleup]

Sorry hoor, maar ik vind dat iedereen hier wel erg gemakkelijk er vanuit gaat dat TS (basdekat2) er vooral voor moet zorgen er zo weinig mogelijk geld aan te verliezen.

Als mijn vader of moeder het leven zou verlaten met een restschuld, dan zou het mijn eer te na zijn om die schuld te laten bestaan. Misschien ben ik wat sentimenteel, maar ik vind dat schulden netjes afgelost moeten worden. Tenzij Wehkamp deze oude mevrouw een loer gedraaid heeft, maar dat maak ik niet op uit het verhaal.

Ik ga er dus vanuit dat deze mevrouw iets gekocht heeft op krediet, omdat ze het zelf op dat moment niet kon betalen (TS schrijft dat ze de eindjes bij elkaar moest knopen). Misschien was ze te trots om haar kinderen om financiele hulp te vragen toen ze het echt nodig had? Wehkamp heeft geleverd zoals afgesproken, en nu rest er een schuld.

In mijn beleving moeten de vier kinderen niet zo kinderachtig doen, en gewoon samen de schuld op zich nemen. Moeder heeft jarenlang voor hen gewerkt en gezorgd, en toen ze zelf oud was moest ze bij de Wehkamp op krediet kopen omdat ze niet genoeg geld had om rond te komen. Sorry, maar om dan weg te lopen van die schuld, dat hoort gewoon niet. Zo ga je niet met je moeder om, zelfs al merkt ze er zelf niets meer van.

Beste Basdekat2,

Ik maak op uit uw woorden dat u het netjes wil afhandelen. Maar uw broers en zussen doen moeilijk. De juridische route om onder deze schuld uit te komen, klinkt dan natuurlijk aantrekkelijk. Maar toch vind ik dat moreel niet in orde. Als broers en zussen moeilijk doen, dan zou ik u adviseren zelf het bedrag te betalen. Niet omdat het juridisch zo moet, maar omdat je je arme moeder niet met een schuld laat overlijden. Zoals ik al zei, het is een kwestie van eer.

Als u zelf amper geld heeft, en door dit schuldbedrag ernstig in de problemen komt, dan is het natuurlijk een ander verhaal. Maar als het even kan, laat u door het laffe gedrag van uw broers en zussen niet verleiden om weg te lopen van wat correct is. Volgens mij schrijft u tussen de regels door zelf ook dat weglopen weliswaar het goedkoopst is, maar niet goed voelt. Neem deze last manmoedig op u en wees groter dan die andere 2 kinderen. Anders denk ik dat u er zich in de toekomst altijd slecht over zult blijven voelen. De goede eer en naam van uw familie zullen op termijn meer waard blijken dan 1800 euro.


P.S. Voordat iemand een cynische k*t opmerking plaatst: nee, ik werk niet voor de schuldeisers.

[Pindakaaspotje]

** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur[/color** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur

[buckleup]

^

[buckleup]

vind ik onzin... ik heb totaal geen medelijden met bedrijven grote bedrijven. In het geval dat er nog niks geleverd is, hebben ze ook totaal geen schade, ze kunnen de producten niet leveren, en krijgen er dan ook geen geld voor.. maar dat is een stukje bedrijfsrisico.

De rest spreken we over schulden, dat zijn dus dingen die op afbetaling worden gekocht. Daarover betaal je een (hoge) rente, hierbij is voor hun ingecalculeerd dat een x-percentage nooit terug zal betalen. (door bv overlijden of faillissement) Daar is ook de hoge premie op gebaseerd. De "overlijdensrisicoverzekering" zit als het ware ingebakken in de rente die je betaald. Dat is gewoon het risico van de geldverstrekker, en die calculeert dat gewoon heel simpel van tevoren in.

Ieder zijn mening Pindakaaspotje. Ik respecteer de uwe.

Wat mij betreft heeft het niet met medelijden voor Wehkamp te maken. Het heeft ermee te maken dat mijn ouders altijd hun schulden betaald hebben, omdat waar ik vandaan kom "het zo hoort". Of het nu een schuld bij de melkboer op de hoek is, of een schuld bij een groot bedrijf, dat doet niet ter zake. Zij hebben mij opgevoed met het idee dat als je schulden maakt, je die ook dient te betalen. Dus als mijn moeder zou overlijden, dan weet ik dat ze het fijn zou vinden dat ook die laatste schuld vereffend wordt.

Daarnaast moet ik er niet aan denken dat de gemeente de spulletjes van mijn ouders in de openbare verkoop zou doen. Ook al zou de economische waarde bijna nihil zijn. Er zitten voorwerpen bij die voor hen belangrijk zijn geweest. Het kopje waar je moeder de laatste 10 jaar van haar leven thee uit heeft gedronken, dat ga je toch niet voor 10 cent aan een onbekende laten verpatsen? Sorry, maar als ik dat zou laten gebeuren terwijl ik die 1800 euro heus wel kan betalen, die schande zou ik mijn leven lang bij me dragen.

Dat Wehkamp "verzekerd" is voor dit soort dingen, tja dat zal wel, maar dat doet voor mijn punt niet ter zake. Op dezelfde manier claimen sommige mensen elk jaar een zonnebril bij hun reisverzekering, omdat de verzekeraar dat heeft "ingecalculeerd" en je daar dus "eigenlijk" al premie voor betaald hebt. Zo kun je alles wel goedpraten.

Kortom, juridisch zut u gelijk hebben, maar ik zou er een rotgevoel aan overhouden. Het is aan basdekat2 om te bepalen hoe hij of zij zich daarbij voelt.

Ik realiseer me dat mijn standpunt zeer persoonlijk is, en tegen de heersende opvatting op dit forum ingaat. Maar juist om beide aspecten te belichten heb ik ruim de tijd genomen om mijn mening te formuleren.

[Tis weer bijzonder]

Er zitten voorwerpen bij die voor hen belangrijk zijn geweest. Het kopje waar je moeder de laatste 10 jaar van haar leven thee uit heeft gedronken, dat ga je toch niet voor 10 cent aan een onbekende laten verpatsen?

Hoeft ook niet, die koop je zelf op voor het royale bedrag van 12 cent.
Ik denk er net zo over als Pindakaaspotje, die verliezen zijn al ingecalculeerd in de prijzen van de producten en/of (fiscaal)gereserveerd.

[Pindakaaspotje]

** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur** Verwijderd ivm censuur

[Bor Komorovski]

Met de reactie van buckleup bn ik het niet helemaal eens al kan ik me wel vinden in de motivatie.

Wehkamp heeft geleverd zoals afgesproken, en nu rest er een schuld.

In mijn beleving moeten de vier kinderen niet zo kinderachtig doen, en gewoon samen de schuld op zich nemen. Moeder heeft jarenlang voor hen gewerkt en gezorgd, en toen ze zelf oud was moest ze bij de Wehkamp op krediet kopen omdat ze niet genoeg geld had om rond te komen. Sorry, maar om dan weg te lopen van die schuld, dat hoort gewoon niet. Zo ga je niet met je moeder om, zelfs al merkt ze er zelf niets meer van.

Het feit dat er een schuld is, is de keuze van de moeder en niet van de kinderen. Zij horen daar niet de gevolgen van te mogen ondervinden, tenzij ze deze zelf accepteren. We weten ook niet hoe het komt dat mevrouw de eindjes aan elkaar moet knopen, de wet spreekt hier terecht geen oordeel over uit. Wel vind ik het vrije keuzerecht een groot verworven goed: we mogen niet in een situatie komen dat wij voor andermans beslissingen opdraaien.

Ik zal de zaken omdraaien: als ik strakjes onder de groene zoden lig zou ik beslist niet willen dat mijn kinderen mijn schulden afbetalen. Of het nu 10, 100 of 10,000 piek is, ik heb ervoor gekozen en ging die schulden waarschijnlijk aan met de intentie deze zelf terug te kunnen betalen. Daarbij, misschien heb ik wel een zeilboot gekocht van het geld en heeft mijn erfgenaam straks watervrees en zeeziekte.

Overigens kunnen er ook andere redenen zijn waarom iemand niet aanvaardt. De rompslomp en verplichtingen (ook bijvoorbeeld financieel ongewild aan je broers en zussen vastgeklonken raken ivm een verhypothekeerd huis) kunnen ook een hele goede reden zijn om te verwerpen, al is de erfenis positief.

Anderzijds even een opmerking over sympathie of antipathie voor grote bedrijven. Deze bedrijven moeten ook gewoon salaris betalen aan hun werknemers, mensen als jij en ik. Daarbij moeten ze ook aan hun leveranciers betalen om die spullen in te kopen, en ook daar werken mensen als jij en ik. De rente is inderdaad hoog omdat ze wanbetalers, failissementen en overlijdens incalculeren. Maar denk eens na: de kosten zouden dus lager zijn als iedereen gewoon op tijd betaalt.

Wel geldt ook hier weer: het aangaan van die lening was iemand eigen keus, en slechts die persoon zelf dient daar verantwoordelijk voor te zijn, tenzij een ander vrijwillig de last op zich neemt. Een dergelijke daad kan ik slechts als edelmoedig bestempelen, maar ik neem iemand het niet kwalijk als hij of zij die schuld verwerpt. Gelukkig kent de wet niet de mogelijkheid iemand te dwingen een erfenis te aanvaarden.