[ archief ] Suikervrij etiket op snoep met veel koolhydraten

[Ladyhawkje]

Ik wil even kwijt dat ik, als diabetes patiënt, er altijd vanuit gegaan ben dat suikervrij labels op snoep ook betekende dat er geen tot zeer weinig koolhydraten in zitten. Echter ik heb nu al 2 keer meegemaakt dat mijn suiker geheel ontregeld raakte als gevolg van het eten van deze snoepjes. Het gaat om de suikervrije variant van werthers echte en nu ook de rucola Lemon mint.
Wat blijkt, de snoepjes zitten boordevol koolhydraten! Wat voor mijn suikergehalte exact hetzelfde is als suiker.
Vroeger zat er in "suikervrij snoep" zoetstoffen met zeer weinig tot geen koolhydraten, waardoor wij diabetici er ook normaal van konden eten zonder extra insuline te hoeven spuiten.
We worden nu wel op het verkeerde been gezet!
W vd horst

[Isabel1]

Beste Ladyhawkje,

Dat klopt inderdaad, het punt is namelijk, suiker is een ingredient, koolhydraten zijn een classificatie. De ingredienten moeten op de ingredienten lijst staan. Dus alles wat wel een koolhydraat is maar niet suiker, staat dan gewoon op de lijst. Inderdaad heel verwarrend.
Ik werk als dietiste en zie vaak mensen die ook denken dat als er staat: suikervrij dat ze te maken hebben met koolhydraat arm.
Overigens, suiker is een koolhydraat.

Termen als suikervrij, koolhydraad arm, vetvrij etc, zijn sowieso vaak verwarrend, vaak kan het betekenen dat er van iets anders gewoon heel veel inzit.

groetjes

Isabel

[Emmy75]

Als ik het goed heb, betekent suikervrij zoiets als dat er geen suiker is toegevoegd. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er geen koolhydraten inzitten, de gebruikte ingrediënten kunnen wel degelijk koolhydraten bevatten.

Een voorbeeldje een glas versgeperst sinaasappelsap bevat geen suiker als men dat er niet in doet maar wel toch aardig wat koolhydraten omdat fruit van nature koolhydraten bevat.

[Renske99]

idd ook zoiets, fruit bevat natuurlijke suikers, zijn niet koolhydraad arm.

Ook ik heb diabetes, ik let eigenlijk nooit op de suikers, maar altijd op de koolhydraten.
Koolhydraten worden omgezet in het lichaam tot suikers (hebben ze mij verteld) maar vrijwel overal zitten koolhydraten in.
De kunst om een dieet zonder koolhydraten te volgen valt nog niet mee.
Bovendien als je niks tot heel weinig koolhydraten binnen krijgt wordt je ook nog eens slap als een dweil.

Snoepen doe ik zowieso niet veel, ik ben natuurlijk niet heilig en neem heus weleens wat, maar gelukkig ben ik niet zo'n snoepmonster
Chips staat ook niet bovenaan mijn lijstje van lekkernijen, geef mij maar japanse bollenmix vind ik veel lekkerder en zit relatief weinig in.

[Isabel1]

Inderdaad, niet alle koolhydraten zijn feitelijk suikers. In je lichaam wordt wel de glycemische index hierdoor beinvloed.

@emmy: precies
@renske: net andersom, je lichaam beschouwt suiker als een koolhydraat.

Eigenlijk wordt deze hele verwarring veroorzaakt doordat mensen diabetes vaak suikerziekte noemen. Vroeger was dat ook beleid: tegen mensen zeggen dat ze suikerziekte hebben, want dan zou de patient weten waar hij of zij aan toe was. Nu doen we dat niet meer en moeten we echt het woord diabetes gebruiken omdat mensen anders heel voorzichtig gaan zijn met toegevoegde suikers maar niet letten op koolhydraten.

voor iedereen met diabetes dus: let op de verpakking op het tabelletje waarin de vetten, eiwitten en koolhydraten staan, dat is waar het om draait. En overleg goed met arts of diabetesverpleegkundige wat wel en niet acceptabel is.

groetjes

Isabel

[VioletPrue]

Ik wil even kwijt dat ik, als diabetes patiënt, er altijd vanuit gegaan ben dat suikervrij labels op snoep ook betekende dat er geen tot zeer weinig koolhydraten in zitten. Echter ik heb nu al 2 keer meegemaakt dat mijn suiker geheel ontregeld raakte als gevolg van het eten van deze snoepjes. Het gaat om de suikervrije variant van werthers echte en nu ook de rucola Lemon mint.
Wat blijkt, de snoepjes zitten boordevol koolhydraten! Wat voor mijn suikergehalte exact hetzelfde is als suiker.
Vroeger zat er in "suikervrij snoep" zoetstoffen met zeer weinig tot geen koolhydraten, waardoor wij diabetici er ook normaal van konden eten zonder extra insuline te hoeven spuiten.
We worden nu wel op het verkeerde been gezet!
W vd horst

U neemt iets aan, omdat dit vroeger zo was en vindt dan dat u op het verkeerde been wordt gezet.
Dit ligt echt aan uzelf.
Etiketten lezen is geen wiskunde en als je gezondheid erdoor beïnvloed wordt, lijkt mij dat je dat dus ook doet.
Ik ben overgevoelig voor bepaalde vruchten, dus lees ik de etiketten.
Ook als ik al langer een product gebruik, lees ik het etiket af en toe, om te voorkomen dat ik toch jeukende bulten krijg.
U bent verantwoordelijk voor uw gezondheid, niet de fabrikanten.

[bianca82]

Inderdaad, niet alle koolhydraten zijn feitelijk suikers. In je lichaam wordt wel de glycemische index hierdoor beinvloed.

@emmy: precies
@renske: net andersom, je lichaam beschouwt suiker als een koolhydraat.

Eigenlijk wordt deze hele verwarring veroorzaakt doordat mensen diabetes vaak suikerziekte noemen. Vroeger was dat ook beleid: tegen mensen zeggen dat ze suikerziekte hebben, want dan zou de patient weten waar hij of zij aan toe was. Nu doen we dat niet meer en moeten we echt het woord diabetes gebruiken omdat mensen anders heel voorzichtig gaan zijn met toegevoegde suikers maar niet letten op koolhydraten.

voor iedereen met diabetes dus: let op de verpakking op het tabelletje waarin de vetten, eiwitten en koolhydraten staan, dat is waar het om draait. En overleg goed met arts of diabetesverpleegkundige wat wel en niet acceptabel is.

groetjes

Isabel

veel mensen denken het inderdaad nog, mijn moeder precies het zelfde, ze let op haar suikers en meer niet, ik krijg het niet in haar hoofd dat ze ook op andere producten moet letten.. ze heeft toen ook geweigerd naar een dietist te gaan (vanwege de eigen kosten)

steeds meer mensen krijgen te kampen met diabetes en daarom is het zo cru dat volgend jaar je amper tot niks vergoed krijgt (ligt aan of je wel of niet een aanvullende verzekering heb)

[Isabel1]

@bianca,

Inderdaad, ik vind (en mijn beroepsgenoten met mij) het echt heel erg. Vaak kan kwaliteit van leven zo ontzettend beinvloed worden door een goed dieet.
Ik werk zelf in een ziekenhuis en wat ik doe wordt wel vergoed omdat het medische dietiek is, maar eigenlijk wil je daar ook niet in terecht komen omdat je dan dus echt heel ziek bent. Het standaard advies werk (diabetes, hypertensie, cholestorol etc) zit er gewoon niet meer in, en dat kan voor sommige mensen echt belangrijk zijn. Iemand die niet aanvullend verzekerd is zal dit waarschijnlijk als eerste laten terwijl er toch vaak nog best winst (gezondheidstechnisch) te halen valt.

@violet prue, natuurlijk iedereen heeft een eigen verantwoordelijkheid, maar iemand moet hen wel het koolhydraten verhaal verteld hebben, en daar ligt de verantwoordelijkheid van de dietist of de diabetes verpleegkundige. Ik zie vaak ouderen die al jaren diabetes hebben, die hebben vroeger het suiker verhaal gehoord (wat toen best aannemelijk was omdat het voedingspatroon van mensen anders in elkaar zat) en weten nu helemaal niet waar ze op moeten letten. Toen ik (bijna 30 jaar geleden) begon als dietist zei je simpelweg tegen mensen: meneer u hebt diabetes, dat is suikerziekte: geen suiker meer en blijf van het bier af. En dan was je klaar. Gelukkig is voorlichting nu beter maar toch.

groetjes
Isabel

[bianca82]

weet inderdaad dat 99% van je beroepsgenoten het erg vinden, de dietist (ziekenhuis gebonden ivm lactose intolerantie in combinatie met te lage groeicurve) van onze dochter heeft ons informatie erover meegegeven.

moet haar overigens nog steeds vragen over vergoeding wel of niet
dr toch maar mailen

[Emmy75]

Inderdaad, ik vind (en mijn beroepsgenoten met mij) het echt heel erg. Vaak kan kwaliteit van leven zo ontzettend beinvloed worden door een goed dieet. ... Iemand die niet aanvullend verzekerd is zal dit waarschijnlijk als eerste laten terwijl er toch vaak nog best winst (gezondheidstechnisch) te halen valt.

Ik geloof zeker dat heel veel mensen heel veel baat kunnen hebben bij goed voedingsadvies. Toch is dit eigenlijk wel vreemd als je er eens goed over nadenkt. Mensen geven aan allerlei (onzinnige) dingen kapitalen uit. Dure hebbedingetjes en allerlei abo's, auto, vakantie enz. maar de eigen gezondheid mag niets kosten. Dan klopt er toch iets niet met het prioriteitenlijstje, want wat heb je daar allemaal aan als de gezondheid zeer slecht is. Ik zeg wel eens een gezond mens heeft 1000 wensen, een ziek mens heeft er slechts 1.

Het lijkt er tegenwoordig wel op dat een beetje elk druk kind meteen ADHD moet hebben (niets ten nadele van degenen die dit echt hebben of er last van hebben). Ik heb eens gehoord van een onderzoek dat een grote groep aardig goed geholpen kan worden en zelfs medicijnvrij kan zijn, mits goed gelet wordt op de voedingsstoffen die ze binnenkrijgen. Nu kan ik me voorstellen dat dit soort dingen nog wat controversieel kunnen zijn omdat er nog veel onderzoek verricht moet worden. Maar het lijkt er wel op dat mensen niet willen dat dit soort dingen heel veel kan bijdragen want dan lijkt het probleem ineens niet meer zo erg ofzo.

Toen ik (bijna 30 jaar geleden) begon als dietist zei je simpelweg tegen mensen: meneer u hebt diabetes, dat is suikerziekte: geen suiker meer en blijf van het bier af. En dan was je klaar. Gelukkig is voorlichting nu beter maar toch.

Tjd de kennis is vooruitgegaan dus dat is op zich best verklaarbaar. Vroeger waren dit soort suikervrije producten er ook bijna niet dus moest men van alles afblijven waar suiker inzat dus was die voorlichting zo slecht nog niet.

[Isabel1]

@emmy,

inderdaad, kennis is vooruit gegaan maar ook de manier waarop we met patienten omgaan. Vroeger werd er minder uitgelegd en gewoon gezegd wat iemand moest doen. Mensen geloofden toen ook gewoon alles met een witte jas aan en stelden geen vragen. Nu is het anders, (en dat vind ik een goede zaak) we leggen mensen steeds beter uit hoe het zit zodat ze ook zelf afwegingen kunnen maken. Vaak zie je nog steeds dat mensen niet naar een voedingsdeskundige luisteren, maar naar de dietist meestal wel.

Ik werk voornamelijk op oncologie in behandelteams en daar zie je toch dat mensen heel veel vragen hebben en dat het vaak een heel complexe materie is. Het is dan net goed dat mensen precies weten wat ze hebben.
Bijvoorbeeld:
Het is vaak zo dat sommige soorten chemo bepaalde opnamestoornissen kunnen veroorzaken, het is dan dus echt heel belangrijk dat mensen weten waar ze aan toe zijn.Iemand die chemo krijgt met een ijzer tekort kan dus verschillende oorzaken hebben: iemand eet te weinig ijzerhoudenende producten, maar het kan ook zijn dat iemand een opnamestoornis heeft voor calcium, als je geen calcium kunt opnemen kun je ook geen ijzer opnemen. Het is dan zaak de patient dat uit te leggen anders loop je het risico dat deze patient op eigen houtje ijzer preparaten gaat slikken (die hij dus ook niet kan opnemen) en daardoor allerlei bijwerkingen krijgt. Wat de patient dan nodig heeft is een enzym om calcium op te nemen zodat hij zijn ijzer gewoon uit zijn voeding kan halen. Maar als je dat niet uitlegt gaan mensen allerlei dingen proberen die helemaal niet handig zijn.

Wat betreft voedingsstoffen bij adhd, voor zover ik weet is er op dit moment geen bewijs dat een dieet het over zou kunnen laten gaan. Wel lijkt er bewijs te zijn dat veel kinderen die gediagnosticeerd worden met adhd gewoon ' drukke kinderen' zijn zonder neurologische afwijkingen. Deze kinderen zijn vaak wel gebaat met een dieet. Dat heeft niet alleen te maken met de voedingsstoffen maar ook met de structuur die een dieet met zich mee brengt. (een beetje in het kader van: als je je kind om 8 uur savonds koffie geeft, moet je niet zeuren dat het niet wil slapen)

groetjes

Isabel

[GJvdZ]

Het hele suiker vs. koolhydraten verhaal is mij 32 jaar geleden op de HAVO al verteld. Het is dus niet echt nieuw. Het verbaasd bij dan ook een beetje dat deze kennis kennelijk niet algemeen bekend is.

[Isabel1]

@GJvdZ

Nee is helemaal niet nieuw, het is echt al heel lang bekend maar blijkbaar (in mijn dagelijkse werkzaamheden) niet bij iedereen. Of dat nooit aangeleerd is of niet onthouden is weet ik natuurlijk ook niet. Maar ik ben toch van mening dat we het risico niet moeten nemen en dit dus niet als bekend moeten veronderstellen. Liever een keertje extra uitleggen dan grote schade.

groetjes

Isabel

[plumber]

Het hele suiker vs. koolhydraten verhaal is mij 32 jaar geleden op de HAVO al verteld. Het is dus niet echt nieuw. Het verbaasd bij dan ook een beetje dat deze kennis kennelijk niet algemeen bekend is.

32 jaar geleden werd er nog geleerd.
Als ik tegenwoordig de krant open dan lees ik niets anders als dat
ze hun bul krijgen anders komen de managers niet aan hun bonus.
Dus zo gek is het niet dat het niet bekend is.

[Miepje1]

De kunst om een dieet zonder koolhydraten te volgen valt nog niet mee.
Bovendien als je niks tot heel weinig koolhydraten binnen krijgt wordt je ook nog eens slap als een dweil.

Beste Renske, ik ben 8 jaar geleden overgestapt op 'koolhydraatarm' eten, met de nadruk op 'arm'. Ik eet maar ongeveer 30-40 gram koolhydraten per dag. En ik kan je verzekeren dat je daar niet 'zo slap als een dweil van wordt' hoor... Wat het voor mij betekende? 16 kg gewichtsverlies. Nuchtere bloedwaarde in 2 jaar tijd van 7,5 naar 5,8. Cholesterol gedaald. En vooral: ik was na 15 jaar mijn buikpijn kwijt.
Ik vond zoet al nooit lekker en nu weet ik dus ook waarom: ik kan er gewoon niet tegen, tegen suikers.
En met mij zijn er velen.
Ik ben met je eens dat 'zonder' koolhydraten een onmogelijkheid is, maar ik denk wel dat je 'genoeg' kan binnenkrijgen door je eetpatroon aan te passen. Als ik eten meeneem naar mijn werk is iedereen altijd jaloers... ik zit aan een heerlijke salade en de meeste mensen gewoon aan een saaie boterham .

Succes en groetjes,
Miepje1