[ archief ] De VS en Nederland

[Langhaar]

Bejaarden en armoe



Ik woon in de Verenigde Staten. Gisteren liep ik naar de kassa bij de K-Markt, waar ik werd geholpen door een man die waarschijnlijk ouder was dan m'n vader, met andere woorden een stuk in de 80. Ben je in één van de rijkste landen ter wereld, wordt je met zoiets geconfronteerd! M'n maat, die hier geboren en getogen is, zei "ach, hij is misschien alleen thuis en doet dit alleen maar om bezig te zijn!". Ik was er niet gerust op! Op z'n borst had hij een kaartje met "John" er op en daardoor kon ik hem aanspreken toen ik hem twee dagen later tegen het lijf liep. "Hi John" De man kijkt me verwonderd aan "Sorry, don't know if I know you" Ik stel hem maar gerust "Yesterday at K-Markt you were serving me at the counter, and I remember your name." Hij kijkt verbaasd "You noticed my name?" "Yep, you had the batch!" Hij lijkt na de denken en zegt dan "Nobody ever notice me!"" Wel I did!" en ik vervolg "But I've got one question if you don't mind. Why the hell is someone of your age still working!” Hij kijkt niet vrolijk als hij zegt dat hij wel moet. Zijn pensioen is niet voldoende. “To little to Life, to much to die!”

Ik nodig hem uit voor een bak koffie en krijg te horen dat z'n vrouw is overleden aan MS en een tijd in een verpleeghuis heeft gelegen. Om die kosten te kunnen opbrengen heeft hij hun beider pensioenen moeten afkopen, z'n levensverzekering verzilverd en nog steeds is hij niet helemaal schuldenvrij en moet hij de komende 5 jaar nog $200 per maand betalen. De ziektenkostenverzekering die hij had, betaalde maar 50% van de kosten, maar had hem gelukkig wel een renteloze afbetaling aangeboden. Crimineel? Hoe kom je er bij, nog even en in Nederland is het net zo!

Ik ben later een keer bij hem langs geweest, in een vervallen trailer, en we hebben hem ook een keer mee uit eten genomen. We hebben hem inmiddels ook een paar keer opgehaald voor een avondje kleppen en drinken, en John leeft weer helemaal op! Als ik straks weer in Nederland zit zal hij zeker één keer in de week bij m'n maat komen eten, een kleine moeite. Zijn kinderen wonen in California, en dat ligt aan de andere kant van de USA, blijkbaar een reden voor hen om hun vader maar aan z'n lot over te laten. John begint weer een beetje mens te worden, maar hij werkt nog steeds elke dag 6 uur, 6 dagen per week!

Hopelijk krijgen enkele van onze politici dit ooit te lezen en houden ze dit in gedachten als ze de volgende afbraak van de aow, ww of aww of whatever in beraad nemen!

[Langhaar]

Dit moet voorkomen worden.

We zijn al een eind op weg door dat stelletje tuig
daar in de haag.

[Henrice]

It's sad but true langhaar.

Maar ik ga je wat opvrolijken. Er is zaterdag avond een BBQ op de parkeerplaats naast hotel Minerva.

Ik ben ook uitgenodigd.

Ga je mee?

[Langhaar]

Henrice,

Wat leuk van je.

Misschien doe ik het wel.

Groet Langhaar.