[ archief ] We erven schulden na overlijden van moeder

[testcase]

Ik ga helemaal mee met de redenatie van Boris en buckleup.

Ook bij mijn vader was er onder aan de streep uiteindelijk een tekort van 4000 euro.
Die hebben we keurig verdeelt onder de 5 kinderen. Dat voelde wel zo goed en hebben er geen spijt van. niemand hebben we met deze schulden opgezadeld.

Ook kan ik aan de discussie nog toevoegen, dat zolang wij het normaal vinden dat een erfenis naar de kinderen gaat het ook normaal is dat de schulden ook naar de kinderen gaat.

Met de schulden hebben de kinderen in principe part nog deel gehad. Maar dat geld ook voor een opgebouwd kapitaal en dat vinden we wel normaal dat dat naar de kinderen gaat.

[marcel75]

Bor,
Ik neem aan dat het je bekend is dat aan verwerping regels gebonden zijn? Denk daarbij aan plaatsvervulling (oftewel: jouw kinderen in jouw plaats. Zijn ze nog minderjarig dan ben jij ineens verplicht namens de kinderen de nalatenschap beneficiair te aanvaarden), vrijwel meteen na het overlijden afleggen van en verklaring bij de griffier van de rechtbank (of laten doen), niet en dan ook helemaal niets krijgen (dus ook niet die ketting van moeder die je zo mooi vond etc.).

Jij kunt wel mening zijn dat je vind dat je erfgenamen niet voor jouw schulden op moeten draaien. Maar dan moet je ook consequent zijn. Je erfgenamen moeten dan ook niet in je baten delen. Het is namelijk alles of niets. Heel logisch, een vrouw is immers ook niet een beetje zwanger.

[buckleup]

Met de reactie van buckleup bn ik het niet helemaal eens al kan ik me wel vinden in de motivatie.

Wehkamp heeft geleverd zoals afgesproken, en nu rest er een schuld.

In mijn beleving moeten de vier kinderen niet zo kinderachtig doen, en gewoon samen de schuld op zich nemen. Moeder heeft jarenlang voor hen gewerkt en gezorgd, en toen ze zelf oud was moest ze bij de Wehkamp op krediet kopen omdat ze niet genoeg geld had om rond te komen. Sorry, maar om dan weg te lopen van die schuld, dat hoort gewoon niet. Zo ga je niet met je moeder om, zelfs al merkt ze er zelf niets meer van.

Het feit dat er een schuld is, is de keuze van de moeder en niet van de kinderen. Zij horen daar niet de gevolgen van te mogen ondervinden, tenzij ze deze zelf accepteren. We weten ook niet hoe het komt dat mevrouw de eindjes aan elkaar moet knopen, de wet spreekt hier terecht geen oordeel over uit. Wel vind ik het vrije keuzerecht een groot verworven goed: we mogen niet in een situatie komen dat wij voor andermans beslissingen opdraaien.

Ik zal de zaken omdraaien: als ik strakjes onder de groene zoden lig zou ik beslist niet willen dat mijn kinderen mijn schulden afbetalen. Of het nu 10, 100 of 10,000 piek is, ik heb ervoor gekozen en ging die schulden waarschijnlijk aan met de intentie deze zelf terug te kunnen betalen. Daarbij, misschien heb ik wel een zeilboot gekocht van het geld en heeft mijn erfgenaam straks watervrees en zeeziekte.

Overigens kunnen er ook andere redenen zijn waarom iemand niet aanvaardt. De rompslomp en verplichtingen (ook bijvoorbeeld financieel ongewild aan je broers en zussen vastgeklonken raken ivm een verhypothekeerd huis) kunnen ook een hele goede reden zijn om te verwerpen, al is de erfenis positief.

Anderzijds even een opmerking over sympathie of antipathie voor grote bedrijven. Deze bedrijven moeten ook gewoon salaris betalen aan hun werknemers, mensen als jij en ik. Daarbij moeten ze ook aan hun leveranciers betalen om die spullen in te kopen, en ook daar werken mensen als jij en ik. De rente is inderdaad hoog omdat ze wanbetalers, failissementen en overlijdens incalculeren. Maar denk eens na: de kosten zouden dus lager zijn als iedereen gewoon op tijd betaalt.

Wel geldt ook hier weer: het aangaan van die lening was iemand eigen keus, en slechts die persoon zelf dient daar verantwoordelijk voor te zijn, tenzij een ander vrijwillig de last op zich neemt. Een dergelijke daad kan ik slechts als edelmoedig bestempelen, maar ik neem iemand het niet kwalijk als hij of zij die schuld verwerpt. Gelukkig kent de wet niet de mogelijkheid iemand te dwingen een erfenis te aanvaarden.

Bor, als ouders er een potje van maken en geld over de balk smijten, dan ben ik het helemaal met je eens dat de kinderen daar niet de verantwoordelijkheid voor hoeven te dragen.

Maar we hebben het hier niet over een zeilboot. Uit het verhaal komt een beeld naar voren van een oude "armlastige" vrouw die amper rond kon komen. Zoals TS zelf beschrijft "Mijn moeder leefde op de laatste rit van haar spulletjes."

Ik weet natuurlijk niet precies wat de achtergrond is, en wat dat betreft is het jammer dat Wehkamp nog niet heeft laten weten om wat voor aankoop het eigenlijk gaat. Maar vooralsnog ga ik er vanuit dat het noodzakelijke aankopen waren, die mevrouw nodig had voor haar primaire levensbehoeften. Ik vermoed kleding, een wasmachine, dat soort dingen.

Gaat het om een 3D HD 65 inch flatscreen kleuren TV, tja ..... dan was dat inderdaad haar eigen keus, en stel ik mijn mening bij. Maar als armoede en noodzaak inderdaad de oorzaak zijn van de schuld, dan blijf ik erbij dat de kinderen deze schuld op zich moeten nemen. Je kunt je zelfs afvragen of de kinderen niet financieel hadden kunnen bijspringen toen moeder nog in leven was. Maar dan begeef ik me op zeer glad ijs, want ik weet natuurlijk niet hoe de relatie met moeder was, wie op de hoogte was van haar financiele nood, en hoeveel de kinderen zelf verdienen.

Daarnaast, we hebben het hier niet over tonnen en tonnen aan schuld. Als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, is het een paar honderd euro per persoon. Het betreft hier bovendien vier (4!) kinderen, die allemaal op een leeftijd zijn dat ze een goed belegde boterham kunnen verdienen. Ook dat weet ik natuurlijk niet zeker, het zou zomaar kunnen dat alle 4 van het minimum loon leven, maar dat lijkt me sterk op die leeftijd.

[Bor Komorovski]

Bor,
Ik neem aan dat het je bekend is dat aan verwerping regels gebonden zijn? Denk daarbij aan plaatsvervulling (oftewel: jouw kinderen in jouw plaats. Zijn ze nog minderjarig dan ben jij ineens verplicht namens de kinderen de nalatenschap beneficiair te aanvaarden), vrijwel meteen na het overlijden afleggen van en verklaring bij de griffier van de rechtbank (of laten doen), niet en dan ook helemaal niets krijgen (dus ook niet die ketting van moeder die je zo mooi vond etc.).

Jij kunt wel mening zijn dat je vind dat je erfgenamen niet voor jouw schulden op moeten draaien. Maar dan moet je ook consequent zijn. Je erfgenamen moeten dan ook niet in je baten delen. Het is namelijk alles of niets. Heel logisch, een vrouw is immers ook niet een beetje zwanger.

Dat zeg ik niet. Ik zeg dat het iemands vrije keuze is of hij of zij dat doet.

Aanvaardt hij, dan aanvaardt hij inderdaad de consequenties, dus naast de bezittingen ook de schulden, de rompslomp, en het verplicht tot soms nog jaren financieel aan je broers en zussen geklonken zitten als de nalatenschap verhypothekeerd onroerend goed bevat.

Of je verwerpt en verwerpt inderdaad alles, dus ook de ketting, de foto's etc. Misschien 'kil' of 'niet netjes', maar aan de andere kant moet iemand die daarvoor kiest dat zelf weten. Sommige mensen denken nu eenmaal 'ieder voor zich en God voor ons allemaal', dat moeten ze zelf weten. Redenen kunnen naast het niet willen opdraaien voor schulden ook zijn dat de verhouding met de familie slecht is, of dat men geemigreerd is en geen romslomp meer in Nederland wil hebben. Soms gaat het om de zaak van de vader en wil de zoon die liever niet voortzetten omdat hij daar geen feeling voor heeft.

Maar wat je beslissing ook is, het is jouw eigen keuze. Dat is iemands onvervreemdbare grondrecht. En ik ga niemand dat kwalijk nemen, net zoals ik het niet iemand kwalijk ga nemen dat hij PVV stemt terwijl ik niks van Wilders moet hebben.

[marcel75]

wat Wilders hier mee te maken heeft, ontgaat mij. Daarnaast is je voorbeeld van een zaak die een kind niet wil voortzetten in mijn ogen een zeer zwak voorbeeld. Een zaak kan namelijk vrij eenvoudig gestaakt als er geen voortzetter is.

Je bent overigens er niet op ingegaan dat verwerpen vergaande gevolgen heeft als je kinderen hebt.

Ik laat me er niet over uit of het netjes is of niet. Maar wel dat verwerping wellicht nog meer rompslomp met zich mee brengt. Daar moet je namelijk aktie voor ondernemen. Daarnaast zal het de familieverhoudingen over het algemeen niet ten goede komen. Waren die al slechts, dan maakt dat niets uit. Waren die redelijk tot goed, dan zullen die tot een dieptepunt dalen.

[Bor Komorovski]

Kort antwoord: eigen keuze. Daar heeft geen mens zich mee te bemoeien.

[marcel75]

Bor,
Helemaal mee eens. Als je maar wel de consequenties van je keuze kent en je daarvan bewust bent.

[Firestar]

Vraagje Hoe heeft Wehkamp dit afgehandeld?
Begin 2008 overleed een goede vriendin van mij (geen kinderen nalatende overigens)
Wehkamp heeft toen de gehele 'schuld' kwijtgescholden.

Overigens kregen we van ze een zeer beleefde brief.
Kennelijk is Wehkamp hiervoor 'verzekerd' maar de brief die we van ze kregen vond ik zeer goed en erg netjes.

[buckleup]

Vraagje Hoe heeft Wehkamp dit afgehandeld?

Ja, het zou leuk zijn als TS nog wat van zich laat horen.

[Miss Tascha]

Vraagje Hoe heeft Wehkamp dit afgehandeld?
Begin 2008 overleed een goede vriendin van mij (geen kinderen nalatende overigens)
Wehkamp heeft toen de gehele 'schuld' kwijtgescholden.

Overigens kregen we van ze een zeer beleefde brief.
Kennelijk is Wehkamp hiervoor 'verzekerd' maar de brief die we van ze kregen vond ik zeer goed en erg netjes.

Dat vraag ik mij dus ook af, in 1995 deden ze dit namelijk ook toen mijn moeder overleed, dit terwijl er dus wel kinderen (erfgenamen) waren.
Wat dat betreft vind ik Wehkamp een zeer net bedrijf.

[testcase]

Het feit dat er een schuld is, is de keuze van de moeder en niet van de kinderen. Zij horen daar niet de gevolgen van te mogen ondervinden, tenzij ze deze zelf accepteren.

Maar dan moet je ook consequent zijn. Dat als er wel een vermogen is deze ook in principe aan het publiek domein(de staat dus) vervalt, immers dat vermogen is ook niet door de kinderen verworven".

Als je uitgaat van het principe dat kinderen financieel niets met de ouders van doen hebben, waar wel wat voor te zeggen valt, dan geldt dat zowel voor de lusten als de lasten.

[Tis weer bijzonder]

Dat vraag ik mij dus ook af, in 1995 deden ze dit namelijk ook toen mijn moeder overleed, dit terwijl er dus wel kinderen (erfgenamen) waren.
Wat dat betreft vind ik Wehkamp een zeer net bedrijf.

Of jij (en Firestar) wist niet dat je moeder er zelf bij Wehkamp een verzekering voor had afgesloten.
Zoiets kan/kon men terug vinden op de maandoverzichten.
Wehkamp heeft in het verleden een periode gekend dat men zo'n verzekeringetje graag meeverkocht aan creditklanten.
Het was een verzekering die o.a. ook plotselinge werkeloosheid dekte.

Edit: Ach, ze verkopen 'm nog steeds:
Wehkamp Saldo Comfort.
http://www.wehkamp.nl/Geldzaken/Geldzak ... epPage=ZSI
Tarieven kan ik niet zo snel vinden.
Misschien geeft Wehkamp dit comfort tegenwoordig wel kado.