Hallo Vera,
Mooi om te lezen dat jij en je familie zoveel met je schoonvader ondernemen en hem zo goed verzorgen.
Het is een feit dat je als verzorgende behoorlijk afhankelijk bent van mantelzorg/familie, maar ook omgekeerd zijn zij weer afhankelijk van het verzorgend personeel.
Dus goede communicatie en verstandshouding tussen beide partijen is dus van essentieel belang voor een goed verloop van de zorg.
En natuurlijk is het best druk op zo'n afdeling, maar als er mensen vergeten worden lopen er mogelijk toch afspraken langs elkaar heen.
Wanneer bij je schoonvader het ontbijt er bij inschiet, geven ze dan nooit aan waarom dit gebeurt is?
Ik kan het mij voorstellen dat bij een plotselinge calamiteit dit soort dingen mislopen.
Maar wanneer dit structureel gebeurt?
En wanneer dit fout blijft gaan na al jullie gesprekken met de e.v.v-er, maatschappelijk werk, directie en arts.
Wat loopt er dan langs elkaar heen?
Luisteren jullie dan wel goed naar elkaar.
Nu kom ik dus bij mijn eerder gestelde vraag aan Gast; namelijk wat zijn motivatie was om jou de volgende adviezen te geven:
Je hebt niks te zoeken op dit forum. Ga naar de juiste instanties, intern of extern, media, inspectie etc... Daar wordt je verhaal mogelijk wel serieus genomen, wordt er daadwerkelijk wat mee gedaan en krijgt de gezondheidszorg geen verder negatief imago.
En dit antwoorde gast:
Geplaatst op 31 Dec 2004 21:19 door Gast
Gastvrij: zo erg voor de hand is het dus als je tenminste een klacht hebt met als doel een situatie te verbeteren, niet om jezelf in een slachtofferrol te zetten op een consumentenforum. Als je dat namelijk kan dan kan je ook de juiste kanalen vinden om er echt iets aan te doen.
Hallo Gast,
Het lijkt erop dat jij hinkt op twee gedachten.
Door deze, in mijn ogen, onlogische adviezen komt jouw eerdere positivisme geforceerd over.
Waarom geeft je nu zo'n advies wanneer je zo overtuigt bent van de vele goede werkers in de zorg.
Zo lijkt het net of je er zelf ook geen gat meer in ziet. Je geeft nu het advies om zeer ingrijpende maatregelen te nemen..
Het lijkt me nogal een afgang voor dat verpleeghuis als iemand die ontevreden is over de zorg de media opzoekt, of zich beklaagd bij de inspectie.
Ik zie het al voor me dat Vera in Trosradar bij Antoinette Hertsenberg aan tafel schuift;
dan krijg je dus weer dat er een zeer negatief beeld van de verpleeghuiszorg geschetst wordt.
Zoals ik het lees lijken het mij problemen die je op afdelingsnivo kunt oplossen..
Een compromis is m.i toch altijd mogelijk..
Wanneer je als afdeling de koppen bij elkaar steekt en creatief denkt is er vaak heel veel mogelijk, ook met een krappe personele bezetting..
Ik heb wel eens zorgvragers s'avonds gedoucht omdat dit s'morgens bijna niet in te plannen viel, en sommigen vinden dit best prettig.
En ook ik heb wel eens te maken met zorgvragers en/of hun familie die de manier van zorgverlenen graag anders zien. Wanneer je met hen in gesprek gaat is er eigenlijk altijd begrip voor de situatie en kom je vaak tot een compromis.
Kortom; het is gewoon belangrijk dat je een goede verstandshouding hebt met elkaar. Wanneer er dan iets mis loopt kun je er makkelijker begrip voor opbrengen omdat je weet waar de ander mee bezig is en ervan overtuigd bent dat diegene de beste bedoelingen heeft.
Misschien kan dat verpleeghuis wel een adviesavond voor familieleden organiseren om van alles toe te lichten en zo meer begrip te kweken.
Wie weet dat dan mogelijk ook vrijwilligers zich aanbieden voor hulp wanneer deze inzien dat het heel druk is.
Ik geef maar een suggestie.
Ten slotte, Vera, ik hoop dat je tot een goede verstandshouding met de verzorgenden van je schoonvader komt en dat daar een betere communicatie uit voortkomt.
Mogelijk verloopt de zorg dan ook beter doordat jullie afspraken beter op elkaar kunnen afstemmen.
Succes met alles.
Groet, S
