Radar

De wetgever heeft in art. 7:23 lid 1 derde volzin geregeld dat een bekwame tijd in het geval van een consumentkoop minimaal twee maanden na hij deze heeft ontdekt. Dat het zichtbaar gebrek onmiddellijk is te ontdekken impliceert een onderzoeksplicht, terwijl uit deze volzin nu juist blijkt dat de consument geen onderzoeksplicht heeft.

Als de consument bij aflevering schriftelijk bevestigt dat het produkt uiterlijk in goede staat is, is dit een nadere vastlegging (afspraak) van de zaak tussen twee partijen.

De basis van ons hele (civiele) rechtssysteem is "afspraak is afspraak" , en in principe alleen de uitzonderingen daarop verdienen nadere regelgeving

Doordat deze afspraak is de bewijslast voor het vermoeden van non-confomiteit ( alleen voor het uiterlijk van het product) overgegaan op de koper.

Het formulier is vrijwillig ondertekend, en dus is er ook van eenzijdig beperking van de rechten door de verkoper geen sprake

Hoe vaak jij die mening hier ook plaatst, juridisch dat niet ter zaken. Hieronder geen ik nog eenmaal aan waarom dat zo is en citeer deze keer de wet in plaats je er naar te verwijzen.

Artikel 7:6 lid 1 BW schreef:Bij een consumentenkoop kan van de afdelingen 1-7 van deze titel niet ten nadele van de koper worden afgeweken en kunnen de rechten en vorderingen die de wet aan de koper ter zake van een tekortkoming in de nakoming van de verplichtingen van de verkoper toekent, niet worden beperkt of uitgesloten.

Hier is spraken van half dwingend recht wat inhoud dat er niet in het nadeel van de consument mag worden afgeweken van art. 7:18 lid 1 en 7:23 lid 1 derde volzin BW.

Ik lees hier niet geen uitzonderingen, dus er mag ook niet van deze artikels worden afgeweken in het nadeel van de consument wanneer de consument het formulier vrijwillig ondertekent zou hebben.

Artikel 3:40 lid 2 BW schreef:Strijd met een dwingende wetsbepaling leidt tot nietigheid van de rechtshandeling, doch, indien de bepaling uitsluitend strekt ter bescherming van één der partijen bij een meerzijdige rechtshandeling, slechts tot vernietigbaarheid, een en ander voor zover niet uit de strekking van de bepaling anders voortvloeit.

Een dergelijke afspraak is dus te vernietigen waardoor de afspraak met terugwerkende kracht nooit heeft bestaan.

Artikel 7:18 lid 2 BW schreef:Bij een consumentenkoop wordt vermoed dat de zaak bij aflevering niet aan de overeenkomst heeft beantwoord, indien de afwijking van het overeengekomene zich binnen een termijn van zes maanden na aflevering openbaart, tenzij de aard van de zaak of de aard van de afwijking zich daartegen verzet.

De bewijslast ligt bij de verkoper voor die gebreken. Daarop zijn slechts twee uitzonderingen. Bij de aard van de zaak moet je denken aan bederfelijke levenswaren in die gevallen waarbij pas melding wordt gedaan na de op de verpakking vermelde uiterste datum van houdbaarheid. Bij de aard van de afwijking moet je denken aan situaties waarin duidelijk is dat de afwijking is ontstaan door de handelswijze van de koper. Zoals eerder aangegeven acht ik het hier reëel dat deze afwijking door de reparateur is veroorzaakt, dus ligt de bewijslast bij de verkoper.

De verkoper kan de verklaring van de koper als bewijs aandragen, maar dat de bewijskracht daarvan zal beperkt zijn vanwege het volgende:

Artikel 7:23 lid 1 derde volzin BW schreef:Bij een consumentenkoop moet de kennisgeving binnen bekwame tijd na de ontdekking geschieden, waarbij een kennisgeving binnen een termijn van twee maanden na de ontdekking tijdig is.

De koper heeft geen onderzoeksplicht, dus hoeft ook niet te zoeken naar zichtbare afwijkingen.

Uit de verklaring van de koper blijkt dat hij de afwijking pas na 1,5 maand heeft ontdekt en dat deze niet overduidelijk zichtbaar was op het moment dat hij de verklaring ondertekende. De verkoper kan dus inzetten om te bewijzen dat het product niet in diggelen is afgeleverd, maar niet dat het krassen afwezig waren op het moment van aflevering.

Geen idee of je de beschadiging kan verhalen omdat
je getekend hebt.

Maar een kat die tegen de tv aan/op plast..

alfatrion schreef:

VioletPrue schreef:Zoals ik de beschrijving lees, heeft de monteur de TV plat neergelegd in de woonkamer van TS en daarna pas de TV meegenomen.

Als consument denk je dat een professionele monteur wel weet wat hij doet.

En als je er vervolgens naast staat als hij niet zorgvuldig met je spullen omspringt, moet je toch echt je mond even open doen!

Chocomelk schreef:Maar een kat die tegen de tv aan/op plast..

Je zult er van staan te kijken hoeveel katten (vooral sproeikaters) dat soort geintjes uithalen.
En negen van de tien keer doe je er niets aan....

@alfatrion,

Wets teksten kopieren (die niet allemaal van toepassing zijn) is een ding , maar leg nu een keer uit hoe de vrijwillig getekende verklaring door TS dat de Televisie in goede staat is ontvangen, kan worden gewaardeerd.

Keer op keer laat je dit gegeven buiten beschouwing terwijl het hier juist om draait.

Je meldt uitsluitend dat de consument eignelijk niets hoeft te onderzoeken en maanden mag wachten voor een klacht , en dat de verkoper geen rechten mag mag inperken, maar dit is hier een gepasseerd station

Er is immers een gezamenlijk ondertekende verklaring aanwezig, waarop TS zijn uitspraak aangaande het uiterlijk van de TV doet.

Of TS tot deze uitspraak verplicht was is een ander chapiter, maar de uitspraak is er nu eenmaal en wordt door jou constant genegeerd.

Aangezien er nog wat onduidelijkheden zijn omtrent het onderzoeken van de tv bij mij thuis, leg ik dit nog even nader uiteen.
De reparateur heeft de tv plat neergelegd. Voordat hij dit deed, heeft hij mij gevraagd of ik iets had om er onder te leggen. Ik heb hem 2 doeken gegeven, en die op de tafel gelegd. Persoonlijk ben ik niet geneigd, gezien het uiterlijk van de krassen / schuurplekken, er vanuit te gaan dat deze beschadigingen op dat moment zijn ontstaan. Het lijkt er meer op alsof de tv op een solide ondergrond gelegen moet hebben. Misschien dat mensen de ronde pluisachtige schaafplekken kennen, die je krijgt als je plexiglas over een stroeve of vuile ondergrond schuift. Deze plekken ontstaan toch echt niet door schuring met een schone theedoek. En het zijn dus ook dit soort krassen die ik nu op de omlijsting van mijn tv heb aangetroffen.

Daarnaast wil ik nog eenmaal heel duidelijk stellen, dat deze beschadigingen door ons ontdekt zijn, circa 1 uur na aflevering, en dus ondertekening van het bewijs van goed ontvangst. De krassen vallen pas op wanneer er zonlicht op valt. Ik heb direct de volgende ochtend gebeld met het bedrijf, en mijn beklag gedaan.

Leo The Emperor schreef:Of TS tot deze uitspraak verplicht was is een ander chapiter, maar de uitspraak is er nu eenmaal en wordt door jou constant genegeerd.

Ik begrijp dit niet van je. Jij reageert op mij omdat je het niet eens bent met mijn advies aan TS en daarbij kom je met een aantal aantoonbaar onjuiste stellingen, maar in plaatst van rond uit toe te geven dat je er naast zit schiet je in de aanval. Het gewoon niet zo dat de bewijslast door de verklaring bij de koper komt te liggen. Dat probeer je nu te verhullen door nu met verwijten te smijten.

Overigens klopt je verwijt niet. In mijn eerste bericht gericht aan TS heb ik daarover aangegeven dat verklaring enige bewijskracht heeft.

Het is de koper die stelt dat het product non-conform is afgeleverd. Het de verkoper die dit betwist en het tegendeel moet bewijzen. Dat de koper een verklaring heeft ondertekent doet hier niets aan af. De verkoper zal de verklaring als bewijs inbrengen. Daar tegen voert de koper aan dat de krassen slechts zichtbaar zijn op het moment dat er zon op staat onder een bepaalde invalshoek. Dat zal met zich mee brengen dat de verklaring niet te gebruiken is om te bewijzen dat deze krassen niet aanwezig waren bij de aflevering.

Jij wilt gewoon niet inzien dat wanneer je bij een consumentenkoop niet in het nadeel van de koper mag afwijken van de wet. Daarom kom jij aanzetten met verschuiving van bewijslast, bekwame termijn onmiddellijk is en "had je maar beter moeten kijken" (maar dat wil je vooral geen onderzoeksplicht noemen). Juridisch is dat allemaal onjuist.

Wat houd jou eigenlijk tegen om een vraag aan mij te stellen als je iets wilt weten?

Het heeft niet zoveel zin meer met jou hierover te discussieren.

Je mag je mening best ventileren, maar je doet alsof jouw stellingen per definitie allemaal waar zijn. Als je de ander beschuldigt van aantoonbaar onjuiste stellingen zul je dat wel moeten beargumenten. De blote stelling mist elke overtuigingskracht.

Echter, Je gaat niet in op argumentatie van een ander, maar herhaalt alleen maar wetsteksten die voor een gedeelte hier gewoon niet van toepasssing zijn.
Kopieer maar het hele wetboek dan heb je altijd en overal gelijk....

Enfin ik heb TS een advies gegeven wat het beste is te doen , en ik laat het wat dit topic betret hierbij