Natuurlijk heeft het nut. De rechter toetst immers de legitimiteit van de maatregelen en borgt daarmee de rechtszekerheid. En wat de rechter toetst, is nu juist wél de totstandkoming. Alleen beperkt zich dat natuurlijk tot de processuele totstandkoming, en niet de inhoudelijke achterliggende argumenten. Daar gaat een rechter uiteraard niet over - en dat is maar goed ook.
Dat is nu juist exact de rechtszaak die gevoerd is, want die draait enkel en alleen om de rechtmatigheid van de totstandkoming. De rechter is daar wel degelijk toe bevoegd en heeft dat ook beoordeeld.Nijogeth schreef: ↑05 jan 2022 18:12Je zou dus een rechtszaak aan moeten spannen tegen een onrechtmatige totstandkoming van die beslissing, maar ik denk dat geen enkele rechter zich daartoe bevoegd gaat vinden, want je gaat of tegen de staat in (en dat lijkt me niet echt top om te doen je nog een leuke carrière als rechter wil) of tegen een groep die wordt gesteund door nogal wat ongeleide projectielen.
Jouw onderbuikargumentatie slaat nergens op, en dat had je kunnen weten. Als je de afgelopen tijd ook maar een béétje het nieuws volgt, had je kunnen weten dat er met regelmaat uitspraken gedaan worden die lijnrecht tegen het overheidsbeleid ingaan, en soms met zeer verstrekkende gevolgen. Denk alleen maar aan de Urgenda-zaak en aan de enorme hoeveelheid stilgelegde bouwprojecten als gevolg van de stikstofdiscussie.
