Leo The Emperor schreef:Blijft over de stelling hoe je kwalificeert dat iets onredelijk is. Dit is dezelfde stelling hoe je kwalificeert dat iets wel redelijk is. Voorlopige ben je daar ook nog niet verder gekomen dan de zin dat jij het wel redelijk vindt, dat een consument zijn bonnetjes bewaard. Je vraagt mij om een arrest dat het onredelijk is, nu ik weet niet of die er is. Is er dan wel een arrest dan dat het redelijk is om de bonnetjes te bewaren.?
Leo, met alle respect, maar dit is een zwaktebod. Jij bent voorstanders van een bepaalde stelling. Als je sterkste argument daarvoor is "maar jij hebt het tegendeel niet aangetoond" dan sta je erg zwakt.
Artikel 150 Rv geeft heel duidelijk aan dat de hoofdregel is dat de partij die iets beweerd daar zelf de bewijslast voor draagt. Daar op bestaan uitzonderingen, maar daarvoor moet je dan wel argumenten hebben die dit rechtvaardigen.
In plaats daarvan kom je met drogredenen. Het ad populum argument: iedereen vind het onredelijk om dagen langen het betalingsbewijs te moeten bewaren. Het ad homoniem argument: een weldenkend persoon zou vinden dat de bewijslast bij de verkoper ligt indien hij niet direct heeft gereageerd. En het verschuiven van de bewijslast, zoals je hierboven doet.
Een voorstander van een bepaald standpunt moet argumenten hebben die zijn standpunt rechtvaardigen wil hij anderen overtuigen. Een tegenstander hoeft anderen slechts tot twijfelen te brengen.
Het antwoord op de vraag waarom waarom het onredelijk zou zijn om te verlangen dat consumenten hun bonnetjes bewaren komt in geen van je berichten aan bod. Waarom zou het heel redelijk zijn om van de verkoper te verlangen deze een paar duizend euro investeert om bewijs te verzamelen, terwijl het onredelijk zou zijn om van de consument te verlangen dat hij één euro en vijftig cent investeert in een schrift en wat lijm?
Leo The Emperor schreef:De verkoper is een professional die zijn bestaan heeft ingericht om benzine (en drank en sigaretten en broodjes) te verkopen. Je mag dus wel verwachten dat deze ondernemer preventieve maatregelen kan en moet nemen tegen benzine-diefstal.
Je geeft hier een standpunt (de verkoper moet preventieve maatregelen nemen) en een argument (want hij is een professional), maar waar bestaat de rechtvaardiging uit?
Leo The Emperor schreef:Enfin, zoals eerder opgemerkt. Het voorbeeld van Bol.com doet niet terzake omdat daar het moment van levering en betaling zijn gescheiden terwijl dat hier praktisch samenvalt.
Jij komt met het standpunt dat het onredelijk zou zijn om van consumenten te verlangen dat ze bewijzen dat ze betaald hebben. Met dit standpunt maak je geen verschil tussen die gevallen waarbij levering en betaling gelijktijdig geschieden en overeenkomsten waarbij dat niet zo is. Het voorbeeld past bij je standpunt dus is het relevant. Als hij in het Bol.com voorbeeld het wel redelijk is dat de consument bewijst wel betaald te hebben, dan klopt je standpunt niet.
Leo The Emperor schreef:De echte profi-benzinedieven zijn natuurlijk degenen die eerst even een kentekenplaat van een andere geparkeerde auto schroeven en daarmee gaan tanken. En daar helpt het 5 jaar bewaren van bonnetjes noch het toepasssen van de hoofdlijn van RV150 toch echt niet tegen.
Aangifte doen van diefstal van het kentekenplaat wel. Het is de eisende partij die stelt met de gedaagde partij een overeenkomst te hebben. Met het proces-verbaal betwist de gedaagde gemotiveerd de stelling van de eisende partij.
Guardian72 schreef:Want anders is: Winkelier (verkoper) standaard iemand die jou (klant/consument/koper) gaat proberen te belazeren als je je bonnetjes niet bewaard.
Dat is onzin. Uit het gegeven dat consumenten vaak bonnetjes weggooien blijkt dat winkelier op dit punt betrouwbaar zijn. Als ze onbetrouwbaar waren dan hadden consumenten er de gewoonte op na houden om de bonnetjes te bewaren.
Guardian72 schreef:Blijft vaag dat een bedrijf iemand kan beschuldigen van diefstal (want dat is het), maar geen bewijs wenst te produceren (kan/mag niet)...
Nee, dat is het niet zo. Diefstal behoort tot het strafrecht. Zolang als de pomphouder niet aangifte is wezen doen hoeft de consument niet terecht staat voor een verdenking van diefstal. Het bedrijf geeft slechts aan dat ze met de tegenpartij een overeenkomst hebben, en dat deze persoon op basis van die overeenkomst een bepaald bedrag moeten betalen aan het bedrijf. Niets meer en niets minder.